ขอบฟ้า......

ฟังเนื้อหาของบทเพลงแล้ว เหมือนถอดมาจากบทร้อยกรอง ที่สามารถขับขานเป็นบทเสภาว่าด้วยความรัก ของหนุ่มสาว..ที่พลัดพราก ห่างกันแสนไกล...พอถอดมาเป็นร้อยแก้ว..หรือ..บทกวี..แบบมีดนตรีประกอบ ก็ให้อารมณ์และความรู้สึก...ที่ยังคงรักและคิดถึงกันไม่น้อยเลย

เย็นนี้..ออกแรงวิ่งรอบสวนลำไย ก่อนเวลาครึ่งชั่วโมง ดวงอาทิตย์ยังส่องแสงสดใส อยู่ปลายยอดมะพร้าว ยังไม่ทันจะเลื่อนลงสู่..ปลายขอบฟ้า แสงจึงแผดจ้าแจ่มจนรู้สึกแสบผิว แต่ก็พอทนได้ ที่ไม่ต้องมาปวดเมื่อย เดิน-วิ่งแล้วรู้สึกเบาทั้งกายและใจ

กลับเข้าบ้าน อาบน้ำกินข้าว เสร็จแล้วมาเปิดดูไลน์ของเพื่อน พบลิ้งค์บทเพลงจากยูทูป ชื่อเพลง..ขอบฟ้าขับร้องโดย..เจี๊ยบ วรรธณา ..เพ่งสายตาแล้วอ่านอีกครั้ง..บอกได้เลยว่า..ไม่คุ้นทั้งชื่อเพลงและชื่อนักร้อง.. ปกติผมจะฟังแต่เพลงลูกทุ่งเก่าๆ หรือลูกทุ่งเพื่อชีวิต เก่าสุด..กว่าลูกทุ่ง ก็โน่นเลย..สุนทราภรณฺ์

ลองฟังดูสักครั้งจะเป็นไรไป จึงเอานิ้วแตะไปที่..ขอบฟ้า..เบาๆ ดนตรีก็ขับเคลื่อน เสียงร้องหวานๆ ขับขานในแนวอาร์ตๆ ฟังแบบสบายๆ เป็นบทเพลงเรียบง่ายที่มีดนตรีไม่กี่ชิ้น เปียโนกับกีตาร์ โซโล่กันได้ผสมผสานกลมกลืน

ฟังเที่ยวแรก ..ผ่านไปอย่างรวดเร็ว ยังไม่ได้อรรถรส เหมือนชมพระอาทิตย์ตกดิน ละสายตาหน่อยเดียว ดวงอาทิตย์ที่งดงามยามเย็น ก็หลุดพ้นไปที่ขอบฟ้า แนวสันเขา หรือไม่ก็ตกดินหายไป บางวันก็ตกน้ำ ถ้านั่งเล่นสำราญที่ริมบึง..ขึ้นอยู่กับเวลาและโอกาส..ว่าเราจะนั่งอยู่ที่ไหน...

ยอมรับว่า..ไม่ได้ฟังบทเพลงที่ไพเราะแบบนี้มานานมาก ในตลาดเพลง ก็คงเรียบเรียงเสียงประสานและทำเพลงแบบนี้กันเยอะแล้ว เพียงแต่ผมไม่มีเวลาค้นหามาฟัง จึงอยากฟังอีกสักเที่ยว ..คราวนี้..ขอจริงจังกับเนื้อหาของเพลง..บ้าง

มอง ขอบฟ้าไกลตรงนั้น ฉันมอง จะมองทุกวัน

รู้เพียงตอนนี้ ว่าเธออยู่ตรงนั้น เราไกลกันเหลือเกิน

แล้วเธอ มองฟ้าไกลๆบ้างไหม เพราะเรา..คงได้พบกัน

ที่สุดขอบฟ้าปลายสายตาตรงนั้น หัวใจเราจะได้พูดคุย..

.....เปิดใจให้ความเงียบเหงาพบกัน ไต่ถามถึงความผูกพันที่มี

เจ็บปวดตรงไหน ว้าเหว่สักเท่าไหร่ ขอบฟ้าคงทำให้เราใกล้กัน

และคงรู้สึกอีกครั้งว่าพบกัน และเหมือนฉันได้จับมือ ของเธอ

อยู่ไกลแค่ไหน ว้าเหว่สักเท่าไร ขอบฟ้าคงทำให้เราใกล้กัน

ขอบฟ้าคงทำให้เรา...พบกัน.....

ถ้าแค่บอกว่า..เพลงนี้ไพเราะ..ก็คงไม่พอ เนื้อหาใจความของบทเพลงได้ความรู้สึกในทุกถ้อยคำ เป็นอีกหนึ่งนิยามของ..ความรัก..ที่ไร้กรอบ ไกลก็เหมือนใกล้ ไม่หวั่นซึ่งปัญหาและอุปสรรคใดๆ...

ฟังเนื้อหาของบทเพลงแล้ว เหมือนถอดมาจากบทร้อยกรอง ที่สามารถขับขานเป็นบทเสภาว่าด้วยความรัก ของหนุ่มสาว..ที่พลัดพราก ห่างกันแสนไกล...พอถอดมาเป็นร้อยแก้ว..หรือ..บทกวี..แบบมีดนตรีประกอบ ก็ให้อารมณ์และความรู้สึก...ที่ยังคงรักและคิดถึงกันไม่น้อยเลย

จะห่วงก็แต่ว่า..วัยรุ่น..สมัยนี้ที่ชอบอาหารจานด่วน เนื้อหาและความรู้สึกไม่ใส่ใจ เอาเร็วเข้าว่า..จะสัมผัสลึกซึ้งกับเพลงคลาสสิคแบบนี้ได้แค่ไหน ...ในโลกโซเชียลของพวกเขา..ความรักรวดเร็วเป็นแบบออนไลน์ เปิดมือถือแล้วก้มหน้า..ไลน์และแชตหากัน ...ไม่มีเวลา..แม้แต่จะมองหาความสวยงามที่ขอบฟ้า...อนิจจาความรัก

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

บ้านทุ่งดินดำ

๙ เมษายน ๒๕๕๘

</span></strong>

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า....จากโรงเรียนเล็ก



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

ขอบฟ้า....เหนือ...อาณาใดกั้น.....อิ อิ