(บันทึก)...ถึง..เธอ..คนที่เคย "รัก"กัน...ในแกลลอลี่ชีวิตวันนี้

ยายธี
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

"ทำไม"...คนเรารัก กัน ยาก ..รักลำบาก รัก ลำบน ..เสียงบ่น..ฟังเป็นเพลง...ดัง ก้อง

หู...ยิน อยู่มิวาย....

กว่าจะคิดว่า..รัก..มีความหมาย..อาจ จะตายไปแล้ว เสียก่อน ที่จะสัมผัสได้.....(ฉันใด...ไม่รู้)

"ทำไม"....ที่ว่า..รักๆนั้น..เป็น..ฉันใด...เหตุฉไหน...มีรัก..แล้ว..ต้อง.."ฆ่า"...กัน...ด้วย..ศรัทรา..ที่แตกต่าง..

(น่าจะเป็น..กฏเกณฑ์ ในธรรมชาติ)..ผู้สร้าง...มีเกิด..และมีตาย..เป็นอนิจัง

Doing fix..แปลได้ ว่าทำโดยเร็ว.."มีรัก"...เพื่อ..สร้าง..."หมดรัก."....ก็สลาย...ออกจากกัน..



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บล็อกของยายธี



ความเห็น (5)

เขียนเมื่อ 

คิดถึงยายธี นะคะ ....

เขียนเมื่อ 

ตามมาอ่านครับคุณยายธี

สบายดีนะครับ

อ่านแล้วคิดถึงธรรมชาติเลยครับ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ..อาจารย์...พอดีเลย...ฟังเพลง..วงนั่งเล่น..ในยูทูป..เพลงชื่อ..ดนตรีมีธรรมชาติ..เขาร้องว่า..ถ้าเรา..รักท้องฟ้าภูเขาต้นไม้..ท้องฟ้า..ท้องน้ำ...แล้วเขา..จะรักเรา..เจ้าค่ะเขียนเพลงนี้..เป็นภาษาฝรั่ง..ถ้าจะดี...นะอาจารย์..ลองหน่อยได้ไหม...

เขียนเมื่อ 

สวัดีค่ะ..คุณหมอเปิ้ล...คิดถึงเหมือนกัน..ค่ะคุณหมอโดยเฉพาะ..ไข่มดแดง...ที่ร้านเปลญวนวันนั้น..งวดหน้าไปอีกนะเจ้าคะ...(เราน่าเลี้ยงมดแดงนะคะ..)...ต้องปลูกต้นไม้กันเยอะๆ..จะได้มีไข่มดแดงกินแทน..โปรตีนจากสัตว์สี่ขา..ลิงวิ่งโหนต้นไม้ได้.เพราะตกมดกินทีละไม้..น่ะค่ะ..แต่เพชรบุรีก็ตัดต้นไม้โก๋รนน่าเกลียด..มะฮ้อกกะนี..อายุเป็นร้อย..ตัดซ้ะ..กุดเล้ย...

เขียนเมื่อ 

Dear ยายธี :

Love is alsways alive in our mind even when lovers are no more. I think you wrote 'คนที่"เคยรัก"กัน' to mean 'คนที่"รัก"กัน' because neither had "stopped" loving.

You know, we can always be thankful for love across the boundary of living, though we are apart.