ภาพ...ความทรงจำ

ทุกภาพถ่าย ยังคงย้ำความทรงจำ

จุดเริ่มต้น

เวลามองภาพนี้ ให้ความรู้สึก คิดถึง ตอนแรกที่ได้เข้ามาเรียนในโครงการผลิตและพัฒนาครูสู่ความเป็นเลิศ

ในค่าย Pre - University มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ ณ วิทยาเขตแม่ริม ซึ่งเป็น จุดเริ่มต้นการใช้ชีวิตในรั่วมหาลัยของดาว


มองไกล

ภาพนี้ถ่ายตรงหน้าหอพัก เป็นมุมที่สวยที่สุดในตอนเช้า ดาวและเพื่อน ๆ ทุกคนต้องนั่งรอรถมารับไปเรียนที่ตึกแมลงปอทุกวันที่มีเรียน มองภาพนี้ทีไร ดาวนึกถึงเช้าอันสดใส ในวันที่มีต้นไม่ ท้องฟ้า แสงแดด และมีเพื่อน...


เล็กน้อยที่ยิ่งใหญ่

ภาพนี้ถ่ายเมื่อไม่นานมานี้เอง(21/03/2558) อาหารเช้าที่ค่ายลูกเสือเหนือเกล้า ข้าวผัดไข่ดาว ครั้งแรกที่เห็นหลายคนบ่นว่าจะอิ่มหรือเปล่าเพราะดูมีนิดเดียว แต่ข้าวผัดจานนี้มันดู เล็กน้อยแต่ยิ่งใหญ่ คือกินไม่หมด

เวลามองภาพนี้ ดาวคิดถึงมิตรภาพในค่ายลูกเสือ การช่วยเหลือกัน ไม่ทิ้งกัน หัวเราะ และลำบากไปด้วยกัน

" ไม่ได้ชอบการเข้าค่าย แต่ชอบมิตรภาพในค่าย "


น้องมีมี่

ภาพนี้ เป็นต้นไม้ของดาวและเพื่อนรัก ต้นกระบองเพชรของดาวเอง ชื่อ มีมี่ ดาวชอบนั่งดูต้นไม้นะ แต่ไม่ค่อยได้ปลูกต้นไม้ มีเมื่อไรตายทุกที ความจริงจะซื้อมาแลกกับเพื่อน เล่น ๆ แต่เกิดเหตุนิดหน่อย ดาวเลยตัดสินใจเลี้ยงน้องมีมี่เอง เวลานั่งมองต้นกระบองเพชร

ดาวเปรียบต้นกระบองเพชรดั่ง "ความรัก" ต้องการ การดูแลเอาใจใส่อย่างพอเหมาะพอดี รถน้ำแค่อาทิตย์ละครั้ง ไม่มากไปหรือน้อยไป หากไม่ระวังหนามของมันอาจทำร้ายเราให้เจ็บได้

แล้วเราจะโทษใคร โทษต้นกระบองเพขร (ความรัก) หรือตัวเอาเอง ที่ไปเข้าใกล้หนามของมัน...


ต้นไม้ หลายใจ

ภาพนี้้ถ่ายบริเวณหน้าหอ เป็นต้นไม้ต้นเล็กๆ ที่ขึ้นเรียงราย ถ้าไม่สังเกตหรือให้ความสนใจ ก็คงไม่เห็น มองภาพนี้แล้วรู้สึกสดชื่น เหมือนหัวใจหลายดวงมารวมกัน


วันแห่งความรัก

ภาพนี้ถ่าย ในวันแห่งความรัก ดาวไม่ได้ไปกินเค้กกับคนรักหรอกคะ แต่ไปกินกับเพื่อนรัก น้องอ้วนพากันกิน พากันอ้วนตลอด

มองภาพนี้ทีไร ดาวมีความต้องการของหวานสูงตลอดเลยค่ะ


แอบเปิ้ล แต่ เปิ้นบ่ได้ แอ๊บ

ภาพนี้ถ่ายไว้ หลังจากที่กัดแอบเปิ้ลคำแรก เป็นการกัดที่สวยงาม การกินแอบเปิ้ลมีหลายวิธีค่ะ

แต่การกินแบบนี้จะได้อรรถรสในการกิน และได้คุณค่าจากเปลือกแอบเปิ้ลอย่างเต็มที่

ลองหยิบแอบเปิ้ลมากัด แบบไม่ แอ๊บ ดูนะคะ รับรอง เริ่ดดดด


หลีเป๊ะ

ดาวได้มีโอกาสไปเที่ยวกับครอบครัว ในช่วงวันหยุดที่เกาะหลีเป๊ะ จ.สตูล

เป็นครั้งแรกที่เดินทางไปภาคใต้ ได้เห็นการใช้ชีวิต บ้านเรือนที่แตกต่างจาก เชียงใหม่มาก

ที่สำคัญดาวไปกับครอบครัว พ่อ แม่ น้องสาว และดาว เป็นช่วงเวลาที่แสนอบอุ่น ที่ดาวไม่มีวันลืมอย่างแน่นอน

มองภาพนี้ทีไร ทำให้ดาวนึกถึง รอยยิ้มของ พ่อ แม่ และน้องสาวทุกครั้ง :)


คุณสุข สดใส

ภาพนี้ถ่ายที่ โรงพยาบาลแมคคอร์มิค เชียงใหม่ เป็นครั้งแรกในรั้วมหาลัยที่ดาวป่วยจนต้องนอนโรงพยาบาล

เห็นภาพนี้ทีไร ทำให้นึกถึงตอนที่เราทุกข์ เราไม่สบาย ช่วงเวลานั้น ยังมีคนค่อนห่วงใยมากมาย ทั้งเพื่อน ญาติพี่น้อง พ่อ ป้า น้อง

และ แม่ แม่ต้องเสียเวลามานอนเฝ้าตั้งหลายวัน ไม่มีใครห่วงเราเท่าพ่อแม่ แล้วจริง


รักยิ่งใหญ่

ภาพนี้เป็นภาพถ่ายธรรมดา สำหรับคนที่พบเห็น

แต่เป็นภาพในความทรงจำ ที่มีค่าที่สุดภาพหนึ่ง สำหรับดาว เป็นภาพถ่าย จาก ถ้วยใบเล็กๆ ที่มีน้ำผึ้งและมะนาวชิ้นบาง ๆ

ในวันที่ไม่สบาย ในวันที่ทุกข์ ในวันที่เจ็บ พ่อ แม่ เจ็บกว่าหลายเท่า คุณพ่อทำน้ำผึ้งมะนาวมาให้ในวันที่ไอจนแสบคอ

บางสิ่งเรามองไม่เห็นคุณค่าของมัน ถ้าเราไม่ลำบาก

ไม่มีรักไหนยิ่งใหญ่เท่า รักจากพ่อแม่


ดาวพลัดถิ่น

13:00

1/04/2558

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกครูเป็นเลิศ...นางสาวภัณฑิรา ศรีใจ



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

ดาวสังเกตไหมครับ

ว่ามีของกินมากกว่าเรื่องอื่น555

ดูแลสุขภาพดีๆนะครับ

เขียนเมื่อ 

ขจิต ฝอยทอง 1 ในปัจจัย 4 นะคะ

555