ลุงเทียน
นาย เทียนฉาย ประสานสิน

35. 12 ชั่วโมง ท่องไป 3 มลรัฐ (3)


ความตอนที่แล้ว ผมออกจากถนนสายหลัก Freeway 15 เพื่อเติมน้ำมันรถก่อนจะเข้าตัวเมืองลอสแองเจลิส เติมเสร็จก็กลับขึ้นฟรีเวย์ 15 อีกครั้ง จากจุดนั้นไม่ไกลผมต้องเข้าสู่ Freeway 210 แต่ผมมัวกินขนมเพลินไปหน่อยไม่เห็นป้ายทางออก เลยหลุดดิ่งลงใต้ มารู้ตัวอีกทีเมื่อเจอป้ายขวางถนนเบ่อเร่อว่า San Diago

ผมเผลอพลั้งปากพูดขึ้นว่า

"เลยทางออกซะแล้ว" เท่านั้นแหละผู้โดยสารสองสาวหน้าไม่ดี โดยเฉพาะภรรยาผม

"อ้าว....หลงทางเหรอ" เธอพูดขึ้น

"ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวหาทางเข้าลอสแองเจลิสก่อน" ผมปลอบใจ

"แล้วไปยังไงอีก" เธอยังไม่เบาใจ

"หาทางขึ้นถนน Freeway 101 ก็ถึงบ้านแล้ว" ผมพูดด้วยความมั่นใจ แต่จริงๆ แล้ว ไม่แน่ใจเลยว่าจะหาทางขึ้น 101 ได้

โชคเป็นของผม ด้านหน้ามีป้ายใหญ่บอกทางไปลอสแองเจลิส แยกขวามือเข้าสู่ Freeway 10 ผมไม่พลาดนำ Ford Explorer ขึ้น Freeway 10 พร้อมกับความโล่งใจไปอีกเปลาะหนึ่ง

Freeway 10 ฟากละ 4 เลน ขาเข้าลอสแองเจลิสรถเยอะมาก ส่วนใหญ่เป็นรถเก๋ง ไม่มีรถบรรทุกเลย คงห้ามวิ่งเพราะถนนเส้นนี้ผ่ากลางลอสแองเจลิส

ตอนนั้นราวห้าโมงเย็น ตะวันยังลอยทำมุมราว 40 องศา กับพื้นดิน ผมนึกในใจว่า เอาละยังพอมีเวลา หากมืดเห็นท่าจะคลำทางกลับบ้านลำบากแน่

"เราต้องหาทางเข้าถนน Freeway 101 ช่วยกันดูป้ายด้วยนะครับ" ผมบอกผู้ร่วมชะตากรรม

สองสาวเงียบ สายตาจ้องไปข้างหน้าและข้างทางเพื่ออ่านป้ายที่มีเป็นระยะมองเห็นได้ชัดเจน แต่ไม่มีชื่อที่เราต้องการ

"มาถูกทางแน่นะ" ภรรยาผมถาม น้ำเสียงไม่มั่นใจ

"เรากำลังมุ่งหน้าไปทางตะวันตกใช่ไหม" ผมถามย้อน เมื่อได้รับคำตอบว่า ใช่ ผมก็ใช้ความรู้ลูกเสือเอก พูดให้สบายใจว่า

"บ้านต้อย (น้องสาวผมทีเราพัก) อยู่ตะวันตกของลอสแองเจลิส เมื่อเรามุ่งหน้าไปตะวันตก ก็ถูกทางแล้ว เราจะเข้าใกล้บ้านทุกขณะ แต่ freeway 10 ไปไม่ถึงบ้าน คงเป็น freeway 101 ถนนเส้นนี้ต้องไปเชื่อมกันที่ไหนสักแห่ง คอยดูป้ายดีๆ ด้วยละกัน"

ความเงียบเข้าปกคลุมอีก คงได้ยินแต่เสียงเครื่องยนต์ที่ดังอย่างสม่ำเสมอ ผมยึดเลนขวาสุดใช้ความเร็วเพียง 40 ไมล์ต่อชั่วโมง ซึ่งป้ายข้างทางกำหนดไว้ไม่เกิน 60 ไมล์/ชั่วโมง คอยระวังไม่ให้หลุดไปทางออกขวา เพราะหากหลุดแล้วออกเส้นทึบจะกลับเข้ามาไม่ได้ ต้องหลุดเลย ทุกแยกทางออกมีกล้องหากขืนผิดกฏจราจร ไม่ถึง 5 นาที เป็นต้องได้ยินเสียงไซเรนรถตำรวจ

ความรู้สึกเหมือนนานมาก แต่นาฬิกาในรถบอกเวลา 17.30 น. สองฝั่ง freeway 10 เต็มไปด้วยตึก เราพบแยกไฟแดงนั่นหมายถึงเข้าในเมืองลอสแองเจลิสแล้ว ผมยังคงตรงไปมุ่งสู่ตะวันตก และมองหาป้ายบอกทางไป freeway 101 ยังไม่เจอ

เราผ่านแยกไฟแดงไม่กี่แยกก็เป็นถนนยกระดับ freeway 10 คล้ายทางด่วนกลางกรุงเทพฯ สองฝั่งมีกำแพงสูง แตกต่างจากบ้านเราก็ตรงที่ บ้านเราบางครั้งทางด่วนใช้เป็นที่จอดรถยาวเหยียด ที่ลอสแองเจลิสเคลื่อนตัวได้สบายมาก

และแล้วเราก็เห็นป้ายทางเข้า freeway 101 พร้อมๆ กัน รอดตายแล้วครับ ผมขับด้วยความระมัดระวังเราจะพลาดอีกไม่ได้ และเมื่อเราขึ้นบน freeway 101 ได้แล้ว ผมก็ได้ยินเสียงถอนหายใจเบาๆ จากพี่สาวผม

เราถึงบ้านตามกำหนดเวลาที่ผมคำนวณและได้บอกกับพี่สาวไว้ นั่นคือ 20.00 น.

หมูทอดกระเทียมพริกไทย น้ำพริกตาแดง ข้าวเหนียวร้อนๆ รอพวกเราบนโต๊ะแล้ว


หมายเลขบันทึก: 587973เขียนเมื่อ 27 มีนาคม 2015 08:04 น. ()แก้ไขเมื่อ 23 ตุลาคม 2015 06:05 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (4)

สวัสดีค่ะลุงเทียน

เที่ยวรอบโลกหรือยังคะ

อยากไปจัง ตังค์ไม่มีค่ะ

โอโหลุงเทียนหายไปนานมากๆ

เที่ยวไปหลายที่แล้วนะครับ

ขอบคุณมากๆครับ

สวัสดีครับคุณยาย

ไปไม่กีประเทศหรอกครับ ตังค์ก็ไม่มีหรอก แตใจสู้กู้ทุกอย่าง 5555555

ขอบคุณนะครับคุณยาย (ว้า...งั้นผมก็แก่ละซี เรียกสาวๆ ว่าคุณยาย อิอิ)

สวัสดีครับ ดร.ขจิต ฝอยทอง

ที่หายไปนาน มิได้ไปเที่ยวหรอกครับ เพียงรับงานท้องถิ่นตอบแทนชุมชนนะครับ

ตอนนี้งานพอไปพอมาแล้ว และเห็นคุณยายเข้ามาเขียน (ขอเอามาแอบอ้างหน่อยนะคุณยาย)

ก็เลยไม่ยอมแพ้นะครับ 5555555

สงวนลิขสิทธิ์ © 2005-2021 บจก. ปิยะวัฒนา และผู้เขียนเนื้อหาทุกท่าน
ขอแนะนำ ClassStart ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี