เกิด...

มีชีวิต...ชีวิตที่เลือกเกิดไม่ได้...เหมือนหอมต้นนี้

หอมใหญ่ถูกผ่าครึ่ง..ทิ้งไว้ในตู้เย็น..นานจนลืม..มันงอก..เลยเอามันไปลงดิน

...

บน"กลางดิน"..เป็นแกลลอลี่..ชีวิต..ต้นไม้...ที่ถูกทอดทิ้ง..ให้เติบใหญ่.........

"เกิด."..ความสนใจ..ในการฟื้นฟู..นกล่าเหยื่อ...สัตว์ปีก..มีเจ้านกทั้งหลาย..ตกเป็นเหยื่อ.จาก.การไล่ล่าและบ่อนทำลายโดยผลกระทบจากสิ่งแวดล้อม..หลายๆด้าน..ที่มีอยู่ในปัจจุบัน..เป็นต้นว่า..ป่าหมดไป..นกบางชนิด..ต้องอาศัยเมืองเป็นที่อยู่..นกแสก..ก็เช่นกัน..ตามชานเมืองกรุงเทพ มีผู้พบเห็นก็จะถูกไล่ล่า..หาว่าเป็นนก..อัปปรีย์

นำความตายมาให้..ทั้งๆที่นกประเภทนี้..กินหนูเป็นอาหาร..."มันมีประโยชน์มากกว่ายาเบื่อหนู"

"เกิด"...ความสนใจ..ต่อนกประเภทนี้...(เมื่อวานเห็น..ตัวตนของนกนี้เกาะอยู่บนต้นจิกไทร..ในบ้านป้าวิ...)..

มันมองเราแกว่งคอไปมา...คุณหมอแบงค์และคุณหมอต้น..เล่าว่านกประเภทนี้มีดวงตาที่ไม่ดีจึงส่ายคอไปมาเพื่อสัมผัสทิศทางของสัตรูหรือเหยื่อ..ของมัน...ชีวิตนกที่บินได้หากินได้อย่างอิสระ.."น่ามอง"..มองเฝ้าดูด้วยใจที่เป็นสุข...เพราะมันเป็นอิสระ..สามารถหากินได้ด้วยพลังแห่งตน..โดยไม่เบียดเบียนสัตว์อื่นๆ...แม้ว่าบางครั้งมันก็จะถูกล่า...เช่นกัน

"เกิด"การขึ้นป้าย..."ป่า อภัยทาน"....ด้วยความหวังจะ.ก่อเกิด..เมตตาอันเป็นเครื่องค้ำจุนกันต่อกันในธรรมชาติเมื่อมีต้นไม้..มีป่า..สัตว์และคน..ได้พักพิง..

"เกิด"..ความเข้าใจ..ในสัจจธรรม...และคำว่าอภัยทาน..อันเป็นทานอันสูงสด..สุดที่น่าเกิดได้ในใจ..คน...

วันนี้....เกิด.".ป่าอภัยทาน.".และ คำว่า Tolerance...บนกลางดินใน แกลลอลี่ชีวิตวันนี้