บ้าน
เมื่อมัน...ร้าง...(มันถูก..ปล้นสดม..อย่างเงียบๆ)....chaos...
ป่า
มันร้าง หากไม่..ไปถางถาก..มัน...แมงมุม..ชักใย..อยู่เงียบๆ..chaos...
บ้าน
ร้าง...ไม่มี คนอยู่..ปลวกมา "กิน"....Chaos..
สายน้ำ
ตื้นเขิน..มันร้าง...ธรรมชาติกลืน"กิน"..Chaos.
น้ำ
สีสดใส..ร้าง..แสง..สีสวยสดหดหายไป..chaos
ป่า..ไม่ถางถาก...นั้นไซร้..นกมาอยู่....Chaos.
"ป่าอภัยทาน" แหล่งฟื้นฟูนกและธรรมชาติ..
เชิญชวน..doing fix...ถางถากแค่เพียง"ป่าในใจ...ตน"...มัน..Chaos...
แกลลอลี่ชีวิต..วันนี้...
ถากถางแค่ป่าในใจตน^^
สวัสดีค่ะ....คุณ..วิราวรรณ...ยายธีมีเรื่องเล่า..สิ่งที่เกิดเมื่อวัน..วาร...
ชายหนึ่งกำลังตัดต้นโพธิ์ที่ขึ้นติดชิดกำแพงรั้ว...(บ้านป้าวิ)..ต้นโพธิ์นี้เดาว่าอายุกว่าครึ่งร้อย...ถามชายคนนั้นไปว่า..ตัดทำไม..จะเอาไปใช้อะไรหรือ...คำตอบที่ได้รับ..คือ.."ต้นไม้นี้อยู่ในที่เขา"
เป็นคำ..ตอบที่ต้อง..ถางใจ..ตนเอง...ค่ะ....
ต้นไม้นี้อยู่ในกำแพงครึ่งต้น...และอยู่ริมทางเดินที่ไม่ได้เกะกะใคร..แถมมีต้นไม้ที่ขึ้นอยู่หลายชนิด...จึงเป็นแหล่งอาหารและที่อยู่อาศัย..ของนกนาๆชนิด...
เป็นคำถามที่ต้องถามตน..ตลอดเวลา...ปฏิปักษ์กับสิ่งแวดล้อม..นั้นมีเหตุและผล..อะไร...
I have been studying the books of "Abhidhamma" and I think what the books say is this: we should learn to observe and understand our "dhammas" -- no elimination by force or suppression. By knowing and understanding our (akusala and kusala) dhammas we accumulate 'conditions' to improve our life (now and next) because all dhammas are conditional (except 'nibaanna' dhamma -- which is not ours ;-)
A point to ponder, sometimes we see a lot of destruction or erosion of our 'creations', do we not realize that "all" things are impermanent, unsatisfactory (dukkha) and 'not reallly ours'?
Enjoy life today, everyday ;-)
ตามมาเชียร์การทำงาน
เข้าใจว่าไปกับหมอเบิร์ดนะครับ
คุณหมอแบงค์ค่ะ..และคุณหมอ..ต้น..ค่ะ..อาจารย์..(ยายธีส่งข้อความและเบอร์โทรของคุณหมอแบงค์ไปให้ ทางอีเมล์แล้ว..เจ้าค่ะ..ขอขอบพระคุณด้วยเจ้าค่ะ.แทนชาวบ้านและเด็กๆในหมู่บ้าน..ที่เราอาจจะส่งเวริมอะไรได้บ้างไม่มากก็น้อย..นะเจ้าคะ.)...ยายธีค่ะ...
คุณยายครับ
ไม่เห้นมีข้อความเลยครับ
ได้รับข้อความแล้วครับ
555 ข้อความเพิ่งมาก
555