ช่วยผมด้วย..ครับ

ภรรยาผมต้องสวดมนต์ดังๆทุกคืน คืนไหนไม่กราบหมอน ไม่สวดมนต์จะนอนไม่ได้เลย เกิดอะไรขึ้นกับครอบครัว กับจิตใจของภรรยาผม เธอเรียกผมไปนอนข้างๆ แต่เธอกลับนั่งนิ่ง ผมมองเห็นเธอในเงาสลัว เธอมองไปที่หมอนและหัวเตียง มีเสียงพึมพำเบาๆปนเสียงสะอื้นในลำคอ แต่ผมได้ยินชัดเจนเป็นครั้งแรก

เหตุเกิดขึ้นเมื่อคืน..ราว ๒๒.๒๕ น.ผมกำลังคุยไลน์กับเพื่อนที่มาร่วมทำบุญสร้างห้องสมุด พลันก็ได้ยินเสียงร้องของภรรยาผมที่อยู่อีกห้องหนึ่ง ผมรีบวิ่งไปหาก็เห็นเธอนอนร้องไห้

"พ่อ..แม่เรียกหลายครั้งแล้ว พ่อไม่ได้ยินเหรอ แม่ฝันร้ายอีกแล้ว ฝันว่า พ่อเอาหมอนมากดทับหน้าแม่ จนแม่หายใจไม่ออก พ่อทำอยู่หลายครั้ง จนแม่เกือบตาย ต้องร้องสุดเสียง จึงหายใจได้.."

ผมฟังแล้วอึ้ง อีกแล้วหรือ ครั้งแล้วครั้งเล่า กับเหตุการณ์ทำนองนี้ที่ทำให้ภรรยาผมนอนไม่หลับ ตอนแรกผมคิดว่าเธอได้รับผลข้างเคียงจากโรคไทรอยด์และหัวใจ รวมทั้งภูมิแพ้ที่เกิดจากระบบหายใจในโพรงจมูก เมื่อไปพบหมอตามนัด หมอจะบอกเพียงว่า ทานยาไปเรื่อยๆ ตามที่หมอสั่ง อย่าเครียด...อาการคุณดีขึ้น ผลเลือดดีขึ้น แต่ผลเลือดบอกว่าคุณเครียด อย่าทำงานหนัก..

ผมมั่นใจได้ว่า ภรรยาผมไม่ได้เครียด ไม่ได้ทำงานหนัก เพราะเธอมีอาชีพครู ที่มีผมเป็นผู้บริหาร ประคับประคองงานอยู่ตลอด และเธอก็ไม่มีปัญหากับเพื่อนร่วมงาน มีความรู้ไม่มากนักเกี่ยวกับไอซีที แต่มีเวลาให้กับนักเรียนตลอดเวลา พัฒนาคุณภาพการอ่านการเขียน จนมีคะแนนติดระดับชาติ

ชีวิตในบ้านของเรา เรียบง่าย เงียบสงบ เพราะลูกชายสองคน แยกตัวออกไปมีอาชีพและเรียนหนังสือ เราเป็นครอบครัวเดี่ยว มีอาชีพเดียวคือ ครู ปัญหาหนั้สินไม่มี รับเงินเดือนเต็มในระดับ ซี ๘ ทั้งสองคน

เรื่องเครียดตัดไป อยู่ที่ปัญหาระบบหายใจ ที่เธอบอกเสมอว่า ตอนนอนมักจะหายใจผ่านรูจมูกได้ข้างเดียว นอนไม่ค่อยหลับ นอนน้อยทำให้เธออ่อนเพลีย มักจะได้หลับสนิทตอนช่วงเช้ามืด ผมจะพาเธอไปหาหมอที่มีความเชี่ยวชาญด้านโพรงจมูกโดยตรง ที่ไม่ใช่หมอไทรอยด์ น่าจะมีเส้นอะไรสักอย่างกดทับระบบทางเดินหายใจ เธอพยายามผลัดผ่อน ขอดูอาการและกินยาไปก่อน แต่ตอนนี้เธอตัดสินใจได้แล้ว ว่าจะไปโรงพยาบาลศิริราชการุณ เพื่อนอนพักรักษาตัวอย่างจริงจัง

ปีที่แล้ว..เธอออกปากเกี่ยวกับเตียงนอน เธอบอกว่า เวลาลูกชายมานอนด้วย ทำไมลูกถึงหลับสนิทตลอดคืน แต่ทำไมพ่อกับแม่นอนเตียงนี้ ถึงมีแต่เรื่องแปลกๆ......

ผมไม่ได้นอนกับภรรยามาสองปีกว่าแล้ว เราอยู่กันแบบเพื่อน เคยนอนกับเธอแล้วฝันร้าย เหนื่อยหอบ ต้องวิ่งหนีอะไรร้อยแปด ที่สำคัญ...ถ้าเผลอสัมผัสตัวเธอ จะด้วยมือหรือเท้า แค่ก่ายธรรมดาเธอจะกรีดร้อง หายใจไม่ออก เหมือนโดนผีอำ ใจสั่นเหงื่อออก..จนผมกลัว...

ผมถามเธอ..."แม่บอกพ่อได้ไหม...เตียงนี้มีที่มาอย่างไร..."ผมถามเธอเมื่อปีที่แล้ว

เหมือนเธอจะไม่ค่อยอยากบอก ผมต้องปะติดปะต่อเหตุการณ์เอาเอง เรื่องมีอยู่ว่า...

เมื่อ ๒๐ กว่าปี พี่สาวภรรยาผมกลับจากเป็นพยาบาลที่ซาอุฯ เธอจัดตกแต่งบ้านใหม่ หาเฟอร์นิเจอร์ที่เป็นไม้ ได้มาชุดใหญ่ ทั้งเตียง ตั่ง และโต๊ะกินข้าว ราคาเป็นแสน เป็นไม้สักทอง ลายดอกพิกุล….”

วันแต่งงานของเรา ผมเห็นเฟอร์นิเจอร์ชุดนี้ มันหรูมาก จนผมขนลุก..แต่เวลาผ่านไปไม่นาน พี่สาวบอกนอนไม่ค่อยหลับ อยากนอนกับพื้น กระดูกสันหลังไม่สู้ดี จึงอยากจะขายเตียงให้น้อง

ผมมีข้อสงสัยตั้งแต่วันนั้น...ทำไมขายหมดทุกอย่างและขายด่วน ผมกับภรรยาไม่มีเงิน ให้ผ่อนได้ ในราคาสี่หมื่นกว่าบาท ผมซื้อไว้เฉพาะตั่งกับเตียง ไม่ทราบว่าพี่สาวขายโต๊ะกินข้าวให้ใคร

ผ่านมาแล้ว ๑๐ กว่าปี ผมไม่เคยลืม..พี่สาวขายเตียงไม้สักหรู แต่ไปซื้อเตียงแบบฝรั่งอย่างใหญ่ ทั้งที่ปากบอกว่าอนุรักษ์ของเก่าและชอบที่เป็นไม้

ภรรยาผมต้องสวดมนต์ดังๆทุกคืน คืนไหนไม่กราบหมอน ไม่สวดมนต์จะนอนไม่ได้เลย เกิดอะไรขึ้นกับครอบครัว กับจิตใจของภรรยาผม เธอเรียกผมไปนอนข้างๆ แต่เธอกลับนั่งนิ่ง ผมมองเห็นเธอในเงาสลัว เธอมองไปที่หมอนและหัวเตียง มีเสียงพึมพำเบาๆปนเสียงสะอื้นในลำคอ แต่ผมได้ยินชัดเจนเป็นครั้งแรก

"ตกลงว่า..จะไม่ให้นอนใช่ไหม แค่นี้..ยังทำความดีให้ไม่พออีกหรือ จะให้ทำความดีไปถึงไหน..สวดมนต์ให้ก็แล้ว กราบหมอนก็แล้ว เดี๋ยวก็เอาไปเผาเสียหรอก ทนไม่ไหวแล้วนะ อยากได้อะไรก็ไม่บอกมา"

"พ่อ..เราคงไม่มีวาสนาได้นอนเตียงนี้แล้วล่ะ แม่รู้สึกได้..แม่สัมผัสได้แล้ว มันเยียบเย็นในหัวใจ เตียงที่เรานอนนี้มีที่มาแน่ๆ เขาไม่ต้องการให้เรานอน....แม่..มั่นใจแล้ว จึงอยากบอกพ่อ..."

ผมนอนตัวแข็ง พยายามลำดับเหตุการณ์ รู้สึกสงสารและเห็นใจภรรยายิ่งนัก

"พ่อ..สงกรานต์นี้ ทำบุญบ้านนะ แล้วโยงสายสิญจน์มาที่เตียงด้วย..อ้าว..พ่อลืมปิดไฟหน้าบ้านนะ ออกไปปิดที แม่จะนอนแล้ว"

ผมสะดุ้งสุดตัว..คิดว่าเราไม่น่าลืมปิดไฟเลย รู้สึกกลัวไปหมด กลัวความมืด กลัว....เดินขาสั่นใจสั่นไหว ออกไปปิดไฟ คืนนี้จะเป็นอย่างไรหนอ จะผ่านไปได้ไหมเนี่ย........

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๒๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๘

</span>

</span></strong>

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า....จากโรงเรียนเล็ก



ความเห็น (9)

เขียนเมื่อ 

หายใจลึกๆยาวๆสม่ำเสมอหายใจด้วยเท้า..

มีดอกหญ้าแถววัดสุนันทวรารามมาฝากค่ะ

เขียนเมื่อ 

ทำบุญให้เขาครับ ถ้านอนไม่ได้ ไม่มีความสุขก็เปลี่ยนที่นอนดีกว่าไหมครับ หลายเรื่องลึกลับ บางทีก็ต้องคิดบ้างนะครับ เป็นห่วงครับ

ขอบคุณนะครับ

เขียนเมื่อ 

เขียนเมื่อ 

ผมเชื่อว่าอานิสงค์ของการสวดมนต์และการแผ่เมตตารวมถึงความดีที่ได้ทำจะน้อมนำให้ผ่านพ้นจากเรื่องร้ายๆ ไปได้...เป็นกำลังใจให้นะครับ

ทุกสิ่งทุกอย่าง มีที่มาที่ไปเสมอ...ค่อยๆๆคิด ..ก็จะหาทางออกได้...ขึ้นอยู่การตัดสินใจ..


-สวัสดีครับท่าน ผอ.

-น่าแปลกนะครับ..

-สิ่งลี้ลับ..

-สวดมนต์เพื่อให้จิตใจสงบ

-เป็นกำลังใจให้ผ่านพ้นเรื่องนี้ไปด้วยดีนะครับ


เขียนเมื่อ 

สงสัยต้องทำบุญกรวดน้ำแล้วครับ

ปกติไม่น่ามีปัญหา แต่เป็นไม้สักจริงๆด้วยครับ

เพิ่งพบครับ

ไม่ได้พบมานานแล้วเรื่องแบบนี้

ขอให้ผ่านไปได้ด้วยดีครับ

เขียนเมื่อ 

มันเป็นเรื่องที่อธิบาย หรือชี้แจงให้เห็นชัดได้ยาก

กับอีกมิติหนึ่ง ทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้เขาละกัน

และทำจิตใจให้เข้มแข็ง ที่สำคัญ รักษาสุขภาพให้แข็งแรง

คนโบราณว่า หากเราอยู่ในสภาวะจิตตก อะไร ๆ ที่เรา

มองไม่เห็น ก็สามารถเกิดกับเราได้ แต่จงเชื่อมั่นในอำนาจ

แห่งพระพุทธคุณ จะช่วยคุ้มครองป้องกันเราได้จ้ะ

ขอให้เหตุการณ์เลวร้ายผ่านไปด้วยดีนะจ๊ะ