นานมากเลย...ที่ย่าบุษ ไม่ค่อยได้เขียนบันทึกของ "ฟ้าคราม"
ส่วนมากจะนำไปขึ้นใน FB มากกว่า...เป็นข้อความสั้น ๆ
พร้อมกับรูปของ "ฟ้าคราม"...ช่วงนี้ "ฟ้าคราม" ของย่าบุษ
เริ่มโตเป็นสาว ๓ ขวบ ๗ เดือนเอง แต่นู๋สูงเอามาก ๆ
เมื่อวานเย็น นู๋ยืนวัดกับตัวแม่อ้อม...ย่าเห็นนู๋สูงจะถึงอก
ของแม่อ้อมอยู่แล้ว....อั๊ยยะ!!! สูงมาก...ดูแล้วจะเป็นคน
รูปร่างเหมือนย่า...ลุงภัคร พ่อเพรียง มากกว่าแม่อ้อม
เวลาวัดส่วนสูง ย่าเห็นสีหน้านู๋ ยิ้มหน้าบาน...บอกว่า...
"ฟ้าฯ สูงมาก"...คริ ๆ ๆ จะไม่ให้สูงได้ไง ก็กินแต่นมนี่...
ย่าสังเกตเห็นนู๋...เวลาถ้าจะเอาแต่ใจนู๋ ๆ จะพูดเหมือนไม่แคร์ใคร
นึกอยากว่าก็ว่า...แต่เวลาถึงเวลาที่นู๋จะอยากได้สิ่งใด
นู๋จะพูดจาไพเราะมาก เช่น...ถ้านู๋อยากกินนม เพราะนมหมด
นู๋จะมาบอกย่าว่า...ย่าจ๋า...ฟ้าฯ ขอตังค์ซื้อนมหน่อยค่ะ...หรื่อไม่
เวลาจะประจบปู่เรให้พาไปดูไก่หลังบ้าน...นู๋จะพูดประจบปู่เรว่า
"ปู่เรจ๋า...พาฟ้าฯ ไปดูไก่หน่อยค่ะ"...คริ ๆ ๆ...ใครว่า...มีเด็กแล้ว
จะไม่หลง...รายไหน รายนั้น...ตอนนี้ทั้งบ้านมี "ฟ้าคราม" คนเดียว
เรียกว่า..."หลง" กันทุกคนเลยละค่ะ...
...
ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ
บุษยมาศ แสงเงิน
๒๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๘
