พรุ่งนี้วันหยุดเพราะเพื่อนที่เรียนโทในสาขาไปรับปริญญา อาจารย์ก็เลยให้หยุดทั้งsec

แต่งานในวันหยุดก็เยอะมากมาย อีกอย่างก็มีสอนทุกๆตอนเย็น

วันนี้มีคำถามหนึ่งที่ถามกับตัวเอง เราสอนทุกวันนี้เพื่ออะไร

สิ่งแรกที่คิดจะทำทำติวเตอร์ของตนเอง เพราะรักในงานสอน

แต่เดี๋ยวนี้ความสุขเหล่านั้นมันหายไปไหน หรือเพราะเราไม่ได้เอาใจไปสอน

กลายเป็นติวเตอร์จำเป็นตั้งแต่เรียนมหาลัย เพราะติวให้เพื่อนในสาขา

เราชอบอธิบายให้คนอื่นฟัง และเราจะรู้สึกดีใจทุกครั้งเมื่อมีคนบอกว่าทำข้อสอบได้เพราะเราช่วยสอน

ตั้งแต่ปี1-4 ก็เลยได้รับมิตรภาพมากมายเพราะหอเราเวลาสอบก็จะกลายเป็นที่ติวให้กับทุกคน

ขนมมากมายที่เพื่อนซื้อมาให้ทุกครั้ง เวลาแวะมาหอ

จนย่าถามว่าทำไมเพื่อนซื้อของมาให้เยอะแยะ

สิ่งหนึ่งที่ตอบย่าไปก็คือ เพราะเวลาหนูสอนหนูไม่ได้หวังสิ่งใดตอบแทน

หนูมีความสุขที่ได้สอน และมีความสุขมากเวลาเพื่อนเรียนแล้วเข้าใจ

ก็เลยกลายเป็นติวเตอร์จำเป็นตั้งแต่ปี1จนจบปีสี่

น้องสายรหัสถามว่าพี่อิงฟ้าทำยังไงให้เก่ง

เราก็บอกน้องไปว่า ยิ่งให้ยิ่งได้ สอนคนอื่นเยอะๆแล้วเราจะเก่ง

ขอบคุณความรู้สึกนี้อีกครั้ง ที่วันนี้ทำให้กลับมาดูตนเอง

เราสอนเพราะหน้าที่... หรือเราสอนเพราะรัก