เพราะรัก...จึงอยากให้

for far
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

พรุ่งนี้วันหยุดเพราะเพื่อนที่เรียนโทในสาขาไปรับปริญญา อาจารย์ก็เลยให้หยุดทั้งsec

แต่งานในวันหยุดก็เยอะมากมาย อีกอย่างก็มีสอนทุกๆตอนเย็น

วันนี้มีคำถามหนึ่งที่ถามกับตัวเอง เราสอนทุกวันนี้เพื่ออะไร

สิ่งแรกที่คิดจะทำทำติวเตอร์ของตนเอง เพราะรักในงานสอน

แต่เดี๋ยวนี้ความสุขเหล่านั้นมันหายไปไหน หรือเพราะเราไม่ได้เอาใจไปสอน

กลายเป็นติวเตอร์จำเป็นตั้งแต่เรียนมหาลัย เพราะติวให้เพื่อนในสาขา

เราชอบอธิบายให้คนอื่นฟัง และเราจะรู้สึกดีใจทุกครั้งเมื่อมีคนบอกว่าทำข้อสอบได้เพราะเราช่วยสอน

ตั้งแต่ปี1-4 ก็เลยได้รับมิตรภาพมากมายเพราะหอเราเวลาสอบก็จะกลายเป็นที่ติวให้กับทุกคน

ขนมมากมายที่เพื่อนซื้อมาให้ทุกครั้ง เวลาแวะมาหอ

จนย่าถามว่าทำไมเพื่อนซื้อของมาให้เยอะแยะ

สิ่งหนึ่งที่ตอบย่าไปก็คือ เพราะเวลาหนูสอนหนูไม่ได้หวังสิ่งใดตอบแทน

หนูมีความสุขที่ได้สอน และมีความสุขมากเวลาเพื่อนเรียนแล้วเข้าใจ

ก็เลยกลายเป็นติวเตอร์จำเป็นตั้งแต่ปี1จนจบปีสี่

น้องสายรหัสถามว่าพี่อิงฟ้าทำยังไงให้เก่ง

เราก็บอกน้องไปว่า ยิ่งให้ยิ่งได้ สอนคนอื่นเยอะๆแล้วเราจะเก่ง

ขอบคุณความรู้สึกนี้อีกครั้ง ที่วันนี้ทำให้กลับมาดูตนเอง

เราสอนเพราะหน้าที่... หรือเราสอนเพราะรัก

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน Do you believe in destiny



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

น่าจะเป็น..ทั้งสองอย่าง...

มีดอกไม้มาฝากมีรักมามอบให้..เป็นขวัญกำลังใจ..ที่มีต่อกัน...รักคือการให้และแบ่งปัน..จะมีใครบังคับนั้นหาไม่...มีหน้าที่และผูกพัน..ซึ่งกันและกัน...

-สวัสดีครับ

-ตามมาให้กำลังใจครับ

-การสอน..มีความสุขในการสอน..

-ปฏิบัติหน้าที่ด้วยใจ..มีความสุขนะครับ

-ขอบคุณครับ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณนะค่ะยายธีที่แวะเข้ามาทักทาย ชอบคำสอนของยายธีมากเลยค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณคุณเพชรน้ำหนึ่ง แวะมาอ่านบ่อยๆนะค่ะ