ความสับสน..ในทุ่งนาวันนี้...ไถแล้วไถอีก...สูบน้ำแล้วสูบน้ำอีก..ข้าวขึ้นน้ำไม่พอ..ไถทิ้ง..
ชักร่องใหม่..หวังข้าวโพด..สูบน้ำกันอีก
ความหวัง...ที่จะอยู่รอด..เงินที่ได้รับ.มาจะพอไหมเนี่ยะ...กับหนี้ที่รออยู่.....
(เป็นความสงสัยแทนชาวนา...)ที่เห็นรำไร..น่ะถั่วเขียว..ขึ้นมาหยอมแหยม..
ก็มันไม่มีน้ำ..น่ะ...
ข้าวออกรวงลีบเพราะไม่มีน้ำหล่อเลี้ยง
น่าสงสารชาวนาไทย
...เป็นปัญหาใหญ่นะคะคุณยายธี...
ปีนี้เขาบอกแล้วว่าน้ำน้อยค่ะคุณยาย
การบริหารจัดการน้ำเป็นปัญหาใหญ่ของประเทศไทยมานาน แต่เพิ่งเห็นปัญหาชัดเพราะคนเยอะขึ้น การแย่งน้ำเกิดขึ้นแล้ว ชาวนาคงเดือดร้อนที่สุดเพราะสายป่านสั้น ปากเสียงน้อย (555 จำขี้ปากนักวิชาการพูดเอาไว้ค่ะคุณยาย)
ปัญหาการแย่งน้ำระดับนานาชาติ เช่น ประเทศลาวประท้วงจีนว่าสร้างเขื่อนดักน้ำที่แม่น้่ำโขงตอนบน ทำให้น้ำลงมาที่ลาวน้อย เป็นต้น
สวัสดีค่ะ..คุณ nui...ประเทศไทย..เป็นประเทศปลายน้ำโดยภูมิประเทศ..เราจะโดนทั้งขึ้นทั้งล่อง..เมื่อระดับน้ำทะเลสูงขึ้น..(แน่นอน..อยู่แล้ว)....หลับตา..ก็มองเห็น..ภาพ..ชัดเจน..อ้ะะๆๆๆ
โลกอยู่ยากขึ้นทุกวัน
ไม่ไช่เป็นเพราะระบบทุนนิยม
แต่เป็นเพราะเรามีวัตถุเป็นเป้าหมาย(วัตถุนิยม)
ไม่ได้มีความสุขเป็นเป้าหมาย(ความสุขนิยม)
ไม่ได้เอาชีวิตเป็นตัวตั้ง(ชีวิตนิยม)
ไม่ได้เอาพอมีพอกินเป็นตัวตั้ง
แต่เราเอารายได้เป็นตัวตั้ง
เอารถเป็นตัวตั้ง
เอาบ้านโตเอาทีวีตู้เย็นเป็นตัวตั้ง
ก้มหน้าก้มตาทำงานผ่อนรถ
ก้มหน้าก้มตาผ่อนวัตถุ
วันหนึ่งก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับหนี้สินที่รออยู่
หมดเรี่ยวแรงพลังทุกสิ่ง
ก้มหน้าหาเงินใช้หนี้กันต่อไป
หาเงินไม่ทันต้องเสียที่ดิน
หมดที่ทำกินก็ต้องเช่าเขาทำ
ทำแล้วไม่คุ้มก็ร่อนเร่เข้ามาเป็นจับกังในบางกอก...สูญสิ้นราคา...พอแก่ชราหัวหงอก...(เพลง ลุงขีี้เมา คาราบาว)
ทุกข์ของชาวนา....ย่อมเป็นปัญหาของคนทั้งชาติ