บทกวีจำเป็น : ทางสายกลาง (๘๐)

........การดำเนินชีวิตให้ราบรื่น

รู้จักตื่นมองการณ์ไกลให้รู้เห็น

ใช้ชีวิตตึงเกินไปจะยากเข็ญ

ความร่มเย็นมิพบพานด้วยหนักหน่วง

........ครั้นหย่อนยานเกินไปใจหดหู่

มองสวยหรูเพลิดเพลินจนติดบ่วง

หลงระเริงความสบายชอบสิ่งลวง

น่าเป็นห่วงใช้ชีวิตฟุ่มเฟือยเกิน

........หากนำพาสายกลางสร้างชีวิต

ชี้ถูกผิดสตินำเส้นทางเดิน

อุปสรรคปัญหากล้าเผชิญ

ความเจริญบังเกิดด้วยใช้ปัญญา

........อย่าเอาโลภโกรธหลงบัญชาการ

ความคิดอ่านถูกครอบงำหมดหรรษา

ดำรงสุขเรียบง่ายมัชฌิมา

แสวงหาความสุขที่นิรันดร์

( อร วรรณดา ๓๑ ม.ค.๕๘)


..........บางครั้ง ในการใช้ชีวิตของเราแต่ละวัน

อาจพบความสุข สดชื่น สมหวัง

แต่บางขณะกลับรู้สึกหนักหนาสาหัส ปัญหารุมเร้า

อาจท้อถอยในบางโอกาส...บางช่วงเวลา

แต่สุดท้ายต้องสู้ ...เพื่อการดำรงชีวิตที่สดใส

ด้วยเลือกเดินทางสายกลาง

(อร วรรณดา ๓๑-๐๑-๕๘)

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บทกวีจำเป็น



ความเห็น (6)

ไม่หวือหวา แต่ชอบค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุุณค่ะ คุณหมอดารณี

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ ..... แต่งได้เก่งและสอนใจได้ดีค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ คุณหมอ Dr.Ple

ขอบคุณ G2K ที่เปิดโอกาสให้ฝึกปรือ และขอบคุณกัลยาณมิตรที่ให้คำแนะนำทำให้มีกำลังใจฝึกค่ะ ขอบคุณคุณหมอมากค่ะที่เข้ามาอ่านให้กำลังใจตลอดค่ะ

เขียนเมื่อ 

อ่านแล้วพลอยให้นึกถึงคำว่า เวลาผ่านล่วงเลยไป บัดนี้เธอมัวทำอะไรกันอยู่........

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ คุณ Nok