ขอบคุณนะ..ที่รักกัน

สถานที่โอ่โถงและแน่นขนัดไปด้วยผู้คน บนใบหน้าอิดโรย ซึมเซา เพราะอาการป่วยไข้ บางคนนอนอยู่บนเตียงคอยหมอมาตรวจด้วยใจที่หริหรี่ๆ พยาบาลซึ่งขมีขมันเร่งให้บริการต่างๆ สาละวนอยู่บนโต๊ะของเธอซึ่งเต็มไปด้วยปึกข้อมูลคนไข้ที่เตรียมพร้อมไว้ให้หมอตรวจคนไข้ ฝั่งคนไข้ที่รอนั้น ฟังเสียงที่เรียกพบหมอ เรียกรับยา สลับสับเปลี่ยนกันเรียก ชวนให้สับสน วุ่นวาย หลายคนเดินวนไปวนมาเพื่อฆ่าเวลารอคอย บนสีหน้าที่เบื่อหน่าย อยากกลับบ้าน ที่นี่คือโอพีดีหรือแผนกผู้ป่วยนอก

ทันใดนั้น ! เอ๊ะ เสียงเอะอะโวยวายของใครน่ะ อ้อ ลุงอ่ำนั่นเอง

มาโรงพยาบาลทีไร หลังยื่นบัตรแล้วจะต้องโวยวายว่า ระบบโรงพยาบาลไม่ดี รอหมอนาน อะไรๆก็ช้า เคยไปโรงเรียนแพทย์ใหญ่ๆ โอ้โฮ้ อันนั้นก็ดี อันโน้นก็ดี โพทนาให้กับทุกคนที่มารอตรวจได้รู้ นานเป็นชั่วโมงก็ไม่หยุดบ่น จนพยาบาลรำคาญเลยให้แซงๆคิวไปและภาวนาให้ลุงไปรักษาในที่ๆลุงปลื้มเสียที จนแล้วจนรอดผ่านไปหลายปี ลุงก็ยังใช้วิธีเดิมๆเพื่อลัดคิว และไม่ยอมเปลี่ยนที่รักษาเสียที1

ที่ห้องตรวจ หมอเจอคนไข้เด็กออทิสติก ที่อายุครบสิบแปดปีพอดี เป็นหวัดมา แล้วมาร้องกรี๊ดๆที่หน้าห้อง ท่ามกลางลุงป้าที่นั่งรออยู่ แม่เด็กที่มาด้วยกันก็หยิกเด็กระหว่างรอพบหมอไม่รู้กี่หน เข้ามาในห้องตรวจ เด็กร้องกรี๊ดๆอีก พอเอาหูฟังแตะปุ๊บ ก็คว้าผมหมอกระชากติดไปกับหูฟัง กว่าจะแกะออกมาได้เกือบแย่ แม่เด็กบันดาลโทสะตบตีกันอยู่ตรงนั้น ดีที่มีพี่พยาบาลจากห้องตรวจเด็กผ่านมา ได้มาช่วยกล่อมทั้งเด็กทั้งแม่จนสงบลง

ขณะที่พี่สมศักดิ์เข็นรถคนไข้ไปส่งตึกอายุรกรรมเขาได้ชำเรืองมองไป แล้วยิ้มทักทายกับนักร้องบนเวที ญาติที่เดินตามมาถามด้วยความสงสัย เอ๊ะ ! มีมุมแบบนี้ด้วยเหรอ ??? พลันหยุดเดินพร้อมทั้งสาวเท้าก้าวตามเสียงไปอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัวเผลอแป๊ปเดียวอยู่หน้าเวทีซะแล้ว ใช่แล้วตรงนี้คือ "พฤหัสบดี จิตอาสา เพลงพาเพลิน" ที่นี่สามารถร้องเพลงที่ชอบ ขอเพลง ปรบมือให้กำลังใจกัน.. พลันหูก็ได้ยินเสียง "รับน้ำหวานไหมคะ"หันไปพรางรับน้ำแดงเย็นๆจากพี่พเยาว์พร้อมกับกล่าวขอบคุณ พรางนึกในใจ อืมม..ดีจังเลย พี่เยาว์ จิตอาสาเสียงดียิ้มรับจากนั้นก็เสิร์ฟน้ำหวานต่อ

ความตึงเครียดมลายหายไปในช่วงสั้นๆ เมื่อสติกลับมา หลายคนที่ทิ้งคนป่วยมาอุทาน" เอ้า เรามาทำอะไรตรงนี้ถึงคิวรึยัง เขาเรียกแล้วมั๊ง" สาวเท้าเร่งรีบกลับไปยังเก้าอี้ที่ทิ้งมา หลังจากนั้นก็ไปๆ มาๆ ไม่แคล้วขึ้นร้องเพลงไปกับชาวจิตอาสาแน่ๆ ด้วยบรรยากาศที่เป็นกันเอง อลุ้มอล่วยกัน ช่วยกันสร้างบรรยากาศที่มีความสุข ทั้งนักร้องระดับมืออาชีพ มือสมัครเล่น ด้วยระดับเสียงจังหวะจะโคนแบบฟังเบาๆ สบายๆ

พี่ติ๊ก จิตอาสาสาวสวยในวงมาพร้อมกับเสียงเพลง สาว ตจว. เนื้อเพลงที่ไพเราะ กินใจ ยิ่งช่วงห้าโมงเช้า พื้นที่เวิ้งนี้จะคราคร่ำไปด้วยผู้คนที่มารอรับยา ทุกคนจดจ่อมากๆ เพราะนี่คือด่านสุดท้ายแล้ว

"ท่านใดที่รอนาน ไม่ทราบว่าถึงคิวตัวเองรึยัง ดูคิวของท่านได้ที่หน้าจอทีวีนะคะ หากมีข้อสงสัยสอบถามได้ค่ะ " พี่ติ๊กกล่าว

จากนั้นเสียงโน๊ตดนตรีที่ทุกคนรู้จักกันดีถูกบรรเลงพร้อมกับการปรากฏกายของจิตอาสาหนุ่มรูปงามสวมยีนต์มาในบทเพลง สาวงามเมืองพิจิตร ที่คุ้นหู เสียงปรบมือดังก้องอื้ออึง อาจารณ์สมบูรณ์ จิตอาสา ผู้มีรอยยิ้มที่กรุ่มกริ่ม นั่นเอง หน้าเวทีมีผู้ชมหลายท่านถ่ายรูปเพื่อแชร์กันในโซเชียลฯมีเดีย เมื่อจบเพลง"ขอให้ทุกท่านหายไวๆ และมีสุขภาพที่แข็งแรง นะครับ" อ.สมบูรณ์กล่าว จากนั้นก็มีจิตอาสาท่านอื่นๆ ผลัดกันขึ้นร้องกันอย่างไม่ขาดสาย ด้วยแนวเพลงที่คัดสรรค์ น่าฟังราวกับกำลังรื่นรมย์ในสวนอาหารชั้นนำก็ไม่ปาน วันนี้มีนักร้องทั้งหมด 15 ท่านทั้งชายหญิงและอีกมากที่แวะเวียนกันมา เป็นความบันเทิงที่มีมอบให้ทุกวันพฤหัสตั้งแต่เวลาแปดโมงเช้าถึงเที่ยง บางคนเป็นแฟนประจำก็รอคอยวันเวลาตรงนี้ พร้อมของฝากติดไม้ติดมือมามอบให้กัน ทั้งผลไม้ เครื่องดื่ม ขนมขบเคี้ยว

ผู้ป่วยบางคน ต้องนั่งรถเข็น บ้างนอนซมบนรถนอน เจ้าหน้าที่ก็จะพามารอที่หน้าเวที ได้ฟังเพลง ได้ขอเพลง บนรถนอนยายร่างซูบผอมพยายามขยับตัวส่งยิ้มให้ ป้าอีกคนเพียรหมุนล้อรถเข็นยักแย่ยักยัน อาจารย์อรทัย จิตอาสารีบเข้าไปช่วย

บ่อยครั้งที่ผู้ป่วยขอเพลงมา อาจารย์อรทัยในวัยเจ็ดสิบปีก็จะเป็นธุระจัดหาคนร้องเพลงนั้นๆ ให้ฟังเสมอๆ

คุณตาคุณยายมาโรงพยาบาลตั้งแต่เช้าหลังจากได้รับยาในช่วงเที่ยงแล้ว ก็นั่งดูชีวิตของผู้คนรอบตัว

"มากันตั้งแต่เช้า เราควรกลับกันได้แล้วล่ะยาย แต่ที่นี่เขาเยี่ยมจริงๆนะ ช่วยเหลือกันดี" คุณตาชวนคุย

"ฉันก็ว่าอย่างนั้นแหละ เห็นช่วยกันคนละไม้คนละมือ ก็ชื่นใจนะ"

คุณยายตอบ บนใบหน้าที่เปี่ยมสุขเผลอรำพึงไปว่า ขอบคุณนะ..ที่รักกัน

จากนั้นทั้งคู่ก็จูงมือกันเดินออกจากโอพีดีไป

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ง่ายๆกับการสร้างความสุขให้กับชีวิตประจำวัน



ความเห็น (6)

เขียนเมื่อ 

กิจกรรมเพื่อนช่วยเพื่อนี้ดีจังเลย ค่ะ


ขอบคุณค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะคุณเพชร.....หายไปนานนะจ๊ะ ระลึกถึงเสมอจ้ะ คุณสบายดีนะจ๊ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณจิตอาสาให้ความสุขเล็กๆ แก่ผู้ป่วยและญาติ

เขียนเมื่อ 

ชอบกิจกรรมจิตอาสาในโรงพยาบาล

ทำให้ลดความเครียดในระหว่างรอหมอได้นะครับ

ขอบคุณเรื่องดีๆครับ

ขอบคุณครับ ..ที่คิดถึงกัน อ.ขจิต ,คุณnui ,คุณมะเดื่อ,ดร.เปิ้ล ..

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณที่ได้อ่านเรื่องราวแห่งความมหัศจรรย์ของจิตอาสาครับ