ชั้นเรียน PBL ครูเปี้ยก.นาจำปา

นุชรัตน์
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ
ความรู้สึกของตัวเองต่อกรณีของครูเปี้ยก ..ตัวเองมีความภาคภูมิใจมาก ที่คุณครูคนหนึ่งมีความพยายาม ที่จะปรับปรุงแก้ไขการสอนของตนเอง และ เขาบอกว่าไม่ได้รู้สึกว่าย่อท้อ หรือเป็นเรื่องยากลำบาก มีไม่กี่เรื่องที่ทำให้ผู้นิเทศมีความสุข.....

การเดินทางสังเกตชั้นเรียนเริ่มในภาคบ่าย ซึ่งหลังจากนัดหมายกับครูเปี้ยกมาหลายครั้ง ..และก็ลงตัวในวันนี้ เราเริ่มต้นด้วยการพูดคุยเกี่ยวกับ การจัดกิจกรรม PBL ที่ครูจะสอนให้เราดูในวันนี้ ครูเปี้ยกเล่าให้ฟังว่า เด็กได้ปัญหาแล้วคือ รร.มีขยะจำนวนมาก และเขาได้วางแผนกันเป็นกลุ่มว่าเด็กๆ เหล่านั้นจะนำขยะมา recycle เป็น แตร ประดิษฐ์กระเป๋า ทำดอกไม้ ฯลฯ และ หลังจากนั้น เด็กๆ ชั้น ป.5 จะ นำ โปรแกรม dbookPro มาทำโครงงาน ให้ดู แต่ ชั่วโมงที่จะเข้าสังเกตการสอน เนื่องจากครูได้สอนมาหลาย ชั่วโมงแล้ว จะเป็นการนำเสนอและแสดงผลงานที่เป็นชิ้นงานที่บางกลุ่มทำสำเร็จ และ เป็นสื่อที่ทำจาก โปรแกรม dbookpro เมื่อ เข้าใจวิธีคิดกระบวนการแล้ว จึงได้เข้าสังเกตการสอน

.....

และเราก็มาสะท้อนผลร่วมกัน ครู บอกว่า ยังไม่พอใจตัวเองสอนได้ยังไม่ดี โปรแกรมยากเกินไป ทำให้ นักเรียนทำไม่ค่อยได้ และ ครูหนิง (ครูผู้สังเกต) ได้สะท้อนว่า นักเรียนไม่กล้าพูด ไม่กล้าแสดงออก เท่าใดนัก

ตัวเองก็ได้สะท้อนตัวครู อย่างตรงไปตรงมาว่า ภาคภูมิใจในตัวคุณครูมาก ซึ่งเรานึกไม่ถึงและไม่คาดหวังว่าครูเปี๊ยก จะสอน ให้ แต่พอมาถึงกลับตรงข้าม คุณครูเตรียมการและพร้อมจะให้เราได้ดูกิจกรรมการสอน แต่ ..ผู้ นิเทศก็ได้ สะท้อนผลไปตรงๆ ว่า "คุณครูยังต้องใช้เวลากับการสอนในรูปแบบนี้ เพราะกิจกรรมที่ทำทั้งหมดเป็นการสอนที่ครูออกแบบให้ นร.ทำ จึงไม่แปลกใจเลยว่า นร.ไม่สามารถอธิบายกระบวนการต่างๆ ในการแก้ปัญหาได้ คุณครูเป็นคนออกคำสั่งให้ นร.ทำทุกขั้นตอน แต่วันนี้เป็นจุดเริ่มต้นที่ดี และชื่นชม ในความพยายามของครู " เรา ได้ย้อนถามครูเปี้ยกว่า การสอนครั้งหน้า ครูเปี้ยก น่าจะปรับปรุงอะไรบ้าง คุรครูเล่าให้ฟังว่า การหาปัญหาต้องเกิดจากตัวนักเรียน ควรเป็นปัญหาที่เขาอยากแก้ไข และ หาวิธีการแก้ไข ลงมือแก้ไข ด้วยตัวเอง เด็กๆ ก็ควรมีการ บันทึกร่วมด้วย และต้องใช้ไอซีที ในการจัดกิจกรรม ซึ่งครั้งนี้ เขาทำได้ไม่ดี เพราะเกรงจะเห็นผลช้า .ถ้าให้นักเรียนคิดด้วยตัวเอง .ดังนั้น ครูจึงเข้าไปช่วยเหลือ นักเรียนมากไป

ความรู้สึกของตัวเองต่อกรณีของครูเปี้ยก ..ตัวเองมีความภาคภูมิใจมาก ที่คุณครูคนหนึ่งมีความพยายาม ที่จะปรับปรุงแก้ไขการสอนของตนเอง และ เขาบอกว่าไม่ได้รู้สึกว่าย่อท้อ หรือเป็นเรื่องยากลำบาก มีไม่กี่เรื่องที่ทำให้ผู้นิเทศมีความสุข .และรู้สึกอบอุ่น ที่มีครูนาฏศิลป์ และครูภาษาอังกฤษ สนใจมาร่วมฟังกระบวนการ และช่วยสังเกตการสอน ด้วย . พวกเรา กำลังจะกลายเป็นชุมชนการเรียนรู้ ..ในโรงเรียน corp เล็กๆ กัน . PBL การจัดกิจกรรมนี้ เห็นผลช้า ค่อยๆ ทำ จะได้ผล ต้องใช้เวลา เราก็ปลอบใจตัวเองเหมือนกัน... วันนี้เป็นอีกวันที่เดินทางออกจากโรงเรียนแล้วมีความสุข


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน hi supervisor



ความเห็น (0)