วันนี้นั่งค้นงานในเครื่องอยู่ดีดี สายตาผมก็ดันไปเจอกับภาพเก่า ๆ ที่ถ่ายจากมือถือแล้วบันทึกเก็บไว้ในเครื่อง เป็นภาพที่ถ่ายไว้เมื่อครั้งก่อนงานวันสิ้นปี เห็นแล้วก็อดยิ้มไม่ได้
ก่อนวันงานสิ้นปี ทางโรงเรียนได้มีการจัดให้นักเรียนร่วมกันส่งรายชื่อของบุคคลในสาขาต่าง ๆ เพื่อตัดสินในท้ายปี ที่น่าอมยิ้มคือ ชื่อของผมมีหลุดเข้าไปหลายคนมาก มากอย่างน่าเหลือเชื่อ ที่น่าเหลือเชื่อมากขึ้นไปอีกคือ สาขาที่ผมได้
อย่างที่เห็นผมได้รับการโหวตในสาขาครูพูดไพเราะ ซึ่งก็ขอยอมรับว่าแปลกใจมากพอสมควร เพราะในเวลาการสอน ผมเองไม่ค่อยพูดเพราะกับนักเรียนสักเท่าไหร่นัก แต่ก็ยินดีที่จะรับการโหวตครั้งนี้ไว้ ขอบคุณสำหรับทุกคะแนนเสียงมาก ๆ ครับ
ที่อดอมยิ้มไม่ได้ต่อมาคือภาพคำพูดของเด็กที่กรอกลงไปในใบให้คะแนนแต่ละประเภท
บางคำพูดอาจเป็นคำพูดที่ไม่สุภาพนัก แต่ก็ทำให้รู้สึกขำเวลาอ่าน ไม่รู้ว่าเด็กพวกนี้ไปเอาความกล้าบวกอารมณ์ดีแบบนี้มาจากที่ไหนกันแน่ ลูกน้ำเงินขาว ช่างกล้าเสียจริง ๆ
