วันที่ 50 ส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่ (30/12/2557)

ผมจึงอดใจไม่ไหวที่จะเข้าไปร่วมด้วย

วันนี้ถือเป็นวันสุดท้ายของการเรียนการสอนในปีนี้ อันที่จริงแล้วโรงเรียนไม่มีกิจกรรมการเรียนการสอนใดใด แต่มีกิจกรรมส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ ให้นักเรียนได้ร่วมสนุกสนานกันมากมาย

ช่วงเช้ามีกิจกรรมการแสดงที่นักเรียนแต่ละคณะสี จะส่งตัวแทนเข้าร่วมแสดงด้วย ทางโรงเรียนไม่จำกัดว่าจะเป็นการแสดงแบบใด ดังนั้น เด็กนักเรียนแต่ละคนก็ขนเอาความฮาที่มี มาแสดงให้เพื่อน ๆ ได้ส่งเสียงเฮกันลั่นหอประชุม เห็นแล้วก็อดยิ้มตามไม่ได้ ที่ยิ่งไปกว่านั้น นักเรียนบางคนที่ดูไม่ค่อยมีความสามารถเท่าไหร่ในเวลาปกติ พอให้ถึงตอนแสดง เขากลับแสดงศักยภาพที่มีได้อย่างเต็มที่จนไม่น่าเชื่อ

และแล้วสิ่งที่ทำให้ผมตื่นเต้นที่สุดของวันนี้ก็มาถึงนั่นก็คือ การแสดงของคณะครูฝึกสอน ที่ผมอุตส่าห์ซุ่มซ้อมเต้นกันนานเป็นอาทิตย์ เพื่อให้นักเรียนได้มีความสุขกัน ชุดของวันนี้คือ "ย้อนวัยอีกครั้ง" นักศึกษาแต่ละคนจะต้องหาชุดนักเรียนสมัยมัธยมปลายมาใส่ ซึ่งแน่นอน ชุดของผมได้หายไปกับกาลเวลาแล้ว เหลือแต่กางเกงเพียงตัวเดียวที่ยังอยู่รอด ก็เลยจำเป็นจะต้องอาศัยการประยุกต์สิ่งที่มีเอา

และแล้วก็ได้แต่งตัวย้อนวัยกันสมใจเสียที ยอมรับว่าเขินมากที่ต้องทั้งใส่ชุดนี้และยังต้องเต้นต่อหน้านักเรียนอีก และแล้วเลาแห่งความตื่นเต้นสุดสุดก็มาถึง เสียงกรี๊ดเริ่มดังขึ้นทันทีที่พิธีกรกล่าวจบและเพลงเริ่มขึ้น ตอนนั้นหน้าผมชาไปจนหมด ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ เสียงเพลงก็ไม่ได้ยินเลย ได้ยินแต่เสียงกรี๊ด หลังจากการแสดงจบลง ยอมรับว่าโล่งใจมาก ตื่นเต้นมาก ๆ แต่ก็มีความสุขมากเช่นกันที่ได้เห็นนักเรียนสนุกอย่างเต็มที่

หลังจากจบการแสดงแล้ว ผมก็ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วขึ้นมาร่วมกิจกรรมอีกครั้ง บนเวทีมีการเล่นดนตรีสดของนักเรียนในโรงเรียน ดูแล้วท่าจะสนุกมากเพราะมีนักเรียนเต้นตามกันหลายคน ผมจึงอดใจไม่ไหวที่จะเข้าไปร่วมด้วย แต่ก็เต้นได้ไม่นาน คงเพราะสังขารไม่ให้แล้ว รู้สึกเหนื่อยมากกว่าออกกำลังเสียอีก วันนี้มีความสุขมาก ๆ เลย เห็นนักเรียนยิ้ม หัวเราะ ส่งเสียงเฮฮากันอย่างเต็มที่ จะไม่มีวันลืมภาพนี้อีกเลย...

สุขสันต์วันปีใหม่ครับ....

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนายศุภลักษณ์ ไชโย ... (ภาคเรียนที่ 2/2557)



ความเห็น (0)