แม้สอบไม่ผ่านก็ได้เรียนรู้

แม้สอบไม่ผ่านแต่ก็ได้เรียนรู้

วันอาทิตย์ ที่ 21ธันวาคม 2557

ตื่นนอนมาลงเดิน อากาศหนาว ใจก็คิดอยู่แต่ว่า ทำยังไงดี หนูไม่อยากเป็นแบบนี้ ไม่อยากชั่วแบบนี้

ครูให้โอกาสและดึงไว้แบบสุดแรง

ปลุกเด็กๆไปทำอาหาร รับข้าวที่ลานธรรม

แล้วก็เข้ามาสำนักแม่ชี จิตหนูมีธรรมชาติหลบ แบบหนีทุกข์

อยู่คนเดียวมันสบาย หาอะไรทำไป ไม่ได้หยุดแต่ใจก็ไม่ได้เย็น ก็ยังมีกังวลและหนักๆมาเป็นระยะๆ

เที่ยงๆแวะไปที่ครัว เห็นเด็กๆ ทานมาม่า ใจหนึ่งก็คิดขึ้นมา นี่แหละอีกประเด็นที่ก็ยังหนี แทนที่จะมาดูเด็กๆก่อน แต่ก็หลบจนถึงเวลา เด็กๆดูแลตนเอง ตามโอกาสที่ครูมอบให้

จริงๆ หนูก็ไม่ได้สลักสำคัญอะไรเป็นเป็บโอกาสที่ครูมอบให้ได้ฝึกฝนแต่มันก็หาทางเลี่ยง

บ่ายๆเข้าไปสำนักแม่ชี ตอนเช้ารดน้ำต้นไม้ปรับขอบทำหลุมให้ต้นวาสนาทีืเคยปลูกไว้แล้วท่าทางจะไม่รอดเพราะขาดน้ำ ก็หนูเองนี่แหละไม่ค่อยได้รดน้ำจึงลองปรับใหม่ทำรองไว้ เอาน้ำขังไว้เยอะหน่อยต้นที่ตายก็หามาแซม

บ่ายๆก็เข้ามากวาดตาด สลับกับการภาวนา

แต่ข้างในนี้มาอาการ นั้งลงหลับตาแป๊บเดียวก็หลับเป็นการหลับแบบสัปหงกด้วย

ขนาดรู้สึกแล้วขยับหัวขึ้นยังสัปหงกลงมาได้อีก

ออกจากการหลับตาข้างในก็จะเป็นอาการง่วงๆมัวๆ

ก่อนกลับครูเมตตาให้ได้นวดให้ ใจกังวลอยูเพราะเหมือนมีอาการงงๆมัว

สรุปแบ้วนวดไม่ได้เรื่อวเลย

ที่ที่ครูปวดบอกนวดถูกแล้ว มันก็ไม่นวด แต่พอที่ๆบอกว่า ไม่ใช่มันวนนวดอยู่นั่นแหละ

มันแย่อยู่นะ สำหรับผู้ที่จะฝึกตนเอง

ครูใช้ตัวของท่านสะท้อนภาพให้หนูได้เห็น

เป็นบทพิสูจน์ว่า สองวันที่ผ่านมาที่หลบหน้า ไม่ค่อยไปหาครูนั่นภาวนาไม่คืบหน้า

ภาวนาไม่ฟังโค้ชมันก็แก้เกมลำบาก อืมไม่มีทางเลยที่จะทำได้ ก็ชัดเจนกับตนเองค่ะ

ย้ำแบบทำใหม่ กลับออกจากวัดมาถึงบ้าน

ตอนแรกมีลังเลว่าจะไปขอนแก่นหรือกลับบ้านเพราะไม่ค่อยมีตังค์ ระลึกว่า ครูเคยชี้ให้กลับบ้าน

ปรึกษาพระพี่ชายท่านก็ย้ำว่า กลับบ้านเลย มุ่งหน้ากลับบ้าน รุ่งเช้าวันจันทร์วันครบรอบวันเกิดเจ้าตาล

จึงนัดแนะเตรียมของเพื่อทำเค้กวันเกิดให้

กลับถึงบ้านเช็คของแล้วก็เปลี่ยนชุดไปวิ่ง สักพัก หลานสาวคือน้องโดนัทก็มาวิ่งเป็นเพื่อนจนครบตามกำหนด

เข้ามาบ้าน สมาชิกรอช่วยทำเค้กเพียบ ตาล ตั้ม โดนัท ปีใหม่ แต่ละคนท่าทางมีความหวังคงจะสนุก

ระหว่างรอเด็กๆอยเค้กรอบแรก เลี่ยงมาทำวัตร แล้วค่อยไปดูเป็นระยะ

หากไม่เชื่อฟังครูก็คงพลาดช๊อทสำคัญ ๆนี้ค่ะ

ย้ำกับตนเองที่ผ่านมาเชื่อแต่ตนเองไม่ค่อยจะฟังใคร ต่อไปจะฝึกใหม่ฟังให้มากๆ ทำให้มาก ๆ ใช้ปากให้น้อยๆ กราบขอบพระคุณเจ้าค่ะ

เค้าเล่นตั้งกบให้เท่าจำนวนอายุเลยค่ะ

แทบจะใช้แทนเทียนวันเกิดอยู่ละ

เค้กแบบมือสมัครเล่นค่ะ เด็กๆบอกอร่อย เดี๋ยวต้องชิมพรุ่งนี้ค่ะ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เพียงเพียรพอ



ความเห็น (0)