รอนรอน.......
อาทิตย์อ่อน แสงล้า คราเย็นย่ำ
สกุณา คืนคอน อ้อนฝากคำ
ดังจะย้ำ เอ่ยลา กับตะวัน
วันเวลา มิรอใคร ไหนทั้งสิ้น
ดุจวาริน มิกลับมา คราผ่านผัน
จากอดีต มาเป็น ปัจจุบัน
สารพัน เรื่องราว คราวพบพาน
เก็บเรื่องราว หลากหลาย ที่ได้พบ
ทั้งบวกลบ ทั้งปรีเปรม เกษมศานต์
ทั้งโศกสุม รุมเร้า เศร้าดวงมาลย์
มาขอบคุณ และเล่าขาน สู่กันฟัง
ขอบเอ๋ยขอบใจ......
ความสูงวัย ของชีวี ที่สอนสั่ง
ประสบการณ์ มากมี ในชีวัง
ที่เหนี่ยวรั้ง สำนึกได้ ในชั่วดี
ขอบคุณฟ้า....ดิน....
ที่ไม่สิ้น กำลังใจ ไม่หน่ายหนี
ทั้งยังเอื้อ เมตตา แบ่งปรานี
ให้คุณมะเดื่อ ยังมี .... กำลังใจ
ขอบคุณ แม่....พ่อ....
ที่เกิดก่อ รักจริง ที่ยิ่งใหญ๋
สอนให้ลูก เข็มแข็ง...แกร่งกว่าใคร
มิหวั่นไหว ในปัญหา สารพัน
ขอบคุณ ครูอาจารย์ ท่านสั่งสอน
ท่านอาทร เมตตาศิษย์ คิดสร้างสรรค์
สรรพวิทยา ค่าอนันต์
ให้ได้เลี้ยง ชีวัน เนิ่นนานมา
ขอบคุณ แผ่นดิน ถิ่นควรเทิด
ให้กำเนิด ชีวี วิถีกล้า
เป็นโรงเรียน ชีวิต ติดปัญญา
รู้คุณค่า รักถิ่น แผ่นดินไทย
ขอบคุณ ขอบคุณยิ่ง.....
ทุกทุกสิ่ง ล้วนมีค่า จะหาไหน
ขอบคุณฟ้า ที่ยังเอื้อ....ลมหายใจ
คงจะพอ.....อยู่ได้.....อีก.....สักปี.....
.............................................................................................................
คุณมะเดื่อ
ลูกบิดกลายพันธุ์
8 / 12 / 57

ขอบคุณใน มิตรภาพ ที่มอบให้
ความจริงใจ แบ่งปัน มิตรแดนไกล
มาแลกเปลี่ยน เรียนรู้ เพื่อนำไป
หวังจะได้ ปรับปรุงงาน สร้างเยาวชน
...ขอบคุณสิ่งดีๆ ...ได้อย่างครบถ้วนนะคะ...คุณมะเดื่อ
คิดถึงมากๆๆ ค่ะ .... พี่อยากเจอ อจ.จังเลย ... ปีใหม่ จะมอบหนังสือ สาราณุกรมสำหรับเด็ก ... ให้ ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก ของคุณครูมะเดือ..ทำไง จะเจอกัน ค่ะ
เข้ามาอ่านบทกลอนคำขอบคุณ
บทคุ้นคุ้นของครูคุณมะเดื่อ
เป็นลูกบิดกลายพันธุ์ปันจุนเจือ
สิ่งที่เหลือจากน้ำใจให้งดงาม...
ชอบบทกลอน บทนี้ มีชีวิต
ให้ได้คิด ถึงสรรพสิ่ง วิ่งผ่านผัน
เวลา วาระ จรจากกัน
ได้พบพลัน มิตรภาพ งดงามเอย
เพราะวันเวลา ไม่เคยรอใคร...หัวใจผู้คนจึงทะยานป่ายปีนสู่ทะเลฝัน-
ขอบคุณมาก ๆ จ้ะคุณอร
ท่าน ดร.พจนา
พี่หมอเปิ้น
คุณพิชัย
พี่ใบบุญ
และอาจารย์แผ่นดินมาก ๆ ที่กรุณาแวะมาให้กำลังใจคุณมะเดื่อ จ้าาาา