ขนและหางควาย

หางควายกับขนควาย ตายไปยังไม่ทิ้ง
ทำแส้อันงามพริ้ง ไล่ริ้นยุงหนี

ทำพัดวีอันวิเศษ ไทยเทศนิยมใช้
พวงกุญแจก็ทำได้ ห่อนทิ้งเสียของ

บรรดาแปรงทั้งหลาย แปรงใหญ่และแปรงน้อย
ขน หางควายเรียงร้อย รูปเข้าเห็นงาม

จิตรกรวาดรูปศิลป์ จินตนาลงสีป้าย
ลงภู่กันนิรมิตคล้าย ฉากฟ้าเมืองสวรรค์

งานศิลป์รังสรรค์แสดง ก็โดยแปรงขนควายนั้น
ผู้เสพพึงจัดชั้น ควายให้ศักดิ์สูง

อีกแปรงสีฟันขาว ฟันแวววาวเพราะใช้
ขน หางควายนั่นไซร้ แทรกซ้อนชอนไช

พวกขนหยาบก็ประโยชน์ มิมีโทษแม้น้อย
ทำแปรงงดงามช้อย เครื่องใช้หลายสถาน
แปรงขนควายทำสะอ้าน เรี่ยมแร้แลสวย

ประพันธ์โดย นายเรืองศักดิ์ ละทัยนิล



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน กรุกลอน...ร้อยกรองชีวิต

คำสำคัญ (Tags)#บทกวี#กลอน#ร้อยกรอง#ควาย#โคลงสามสุภาพ

หมายเลขบันทึก: 58137, เขียน: 09 Nov 2006 @ 12:00 (), แก้ไข: 06 Jun 2012 @ 16:52 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, อ่าน: คลิก


ความเห็น (0)