กาพย์ฉบัง16 : หน้าบ้าน

หน้าบ้านยามเช้า

ลมเย็นเย็นยามเช้าเช้า ใกล้เข้าหน้าหนาว

สดชื่นระรื่นหัวใจ

ใบไม้ระริกสั่นไหว ระบัดแกว่งไกว

ฉาบสีเงาบ้านห้องหอ

ถึงเวลาอาทิตย์แสงทอ ธรรมชาติเฝ้ารอ

ให้เราออกมายลยิน

เสพความงามอร่ามถวิล นกน้อยหากิน

อยากโบยบินไปกับแสงตะวัน

บ้านคือวิมานความฝัน อย่าเก็บตัวกัน

ตื่นมาชมความสวยงาม.

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ลมหายใจแห่งบทกวี



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

ไพเราะมากค่ะ คุณพิชัย