วันเสาร์ ที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557

วันนี้มีงานกฐิน การทำข้อวัตรมีการสลับลำดับเล็กน้อย

ตื่นมาพาแม่ไปทำน้ำ ได้รับความเมตตาจากครูช่วยสอน พาแม่และหนูทำน้ำคลอโรฟิล

ครูเตือนก่อนเริ่มทำโรงทานว่า “ถ้าไม่ตั้งสติ แทนที่จะได้บุญมันจะได้อย่างอื่นแทน”

“ส่งจิตหมองไปหาครูก็โดนด่าเท่านั้นแหละ”

คำเตือนของครูทำให้ ได้ยิ้ม เพราะมันส่งจิตหมอง ๆ ออกไป เลยได้โอกาสระวัง

แต่ก็มีทำ ๆ ไป จิตหมองมาเฉยเลย จนเก็บของไปยกหม้อถอยออกมาล้าง

เพราะจิตแบบนี้ ถึงทำให้การทำบุญที่ผ่าน ๆ มา ออกอาการเป๋ ๆ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกกับตนเอง

จิตมักจะเป็นแบบนี้แหละ ข้างนอกใครดูไม่ออก แต่ครูบาอาจารย์ท่าเห็น ท่านจึงเมตตา

แล้วก็ผ่านไปได้ด้วยดี แม่ดูมีความสุขที่ได้เห็นคนแวะเวียนมาดื่มน้ำคลอโรฟิล ฝีมือแม่

แม่ขาวน้อยก็ดูจะสนุกสนานกับการได้ ขายอาหารสุขภาพและน้ำ ในงานบุญนี้ แบบที่เรียกว่า

“ขายด้วยวาจา ได้ค่าตอบแทนเป็นบุญ”

ประมาณเที่ยง ๆ ก็เก็บทุกอย่างเรียบร้อย

งานนี้ผ่านไปได้ด้วยดี เพราะครูลงทั้งแรงกาย แรงใจ โอบอุ้มทุกคน ให้โอกาสได้ทำและมีส่วนร่วม

สิ่งที่เข้ามาเป็นอุปสรรครบกวน ครูคอยขจัดปัดเป่าให้

เย็น ๆ ได้รับโอกาสจากครูไปซื้อของ

รู้สึกกับตนเองว่า “เป้าหมายไม่ใช่เพียงให้มีความสุขไปวัน ๆ อย่างที่ผ่านมา เพราะเวลามีเหลือน้อยก็ต้องลองวัดกันดู”

เตือนย้ำกับตนเอง และแอบรำพึงว่า เหลือแค่ไม่ถึงสองเดือนจะไหวไหม

ปรึกษากับพี่ชายก็ได้คำตอบและกำลังใจว่า “ก็ทำเต็มที่ ผลจะเป็นยังไงก็ต้อง ยอมรับ”