15 ตุลาคม ที่ผ่านมา เป็นวันธรรมดาๆของอีกวันหนึ่งที่มนุษย์และคนธรรมดาๆอย่างผู้เขียนได้เกิดมา แต่ทุกคนคงจะทราบกันดีว่ามันไม่ใช่วันธรรมดาของผู้เป็นแม่ที่ให้กำเนิดเรา
เป็นที่แม่จะเป็นจะตายก็เท่าๆกัน
เป็นวันที่แม่เจ็บปวดมากกว่าวันไหนๆ
เป็นวันที่แม่มีความสุขแม้จะเจ็บปวดเท่าไรเมื่อได้ยินเสียงลูกร้อง...
...และวันนี้ ณ ปัจจุบัน แม่ผู้ล่วงลับไปหลายปี ส่วนลูกยังอยู่ บนโลกใบนี้
ณ ตอนนี้....ที่กำลังต่อสู้กับโรคต่างๆทั้งร่างกายและจิตใจ
สำคัญคือ ใจ ที่กระสับกระส่าย ไม่หยุดนิ่ง....
สื่อสมัยใหม่ เฟสบุ๊ค ได้ให้บางสิ่งที่ช่วยให้มีกำลังใจ ได้หยุดนิ่ง หายใจเข้าลึกๆ และมองสรรพสิ่งรอบๆกายด้วยความพยายามให้เข้าใจมากยิ่งขึ้น
เพื่อนๆ...
คนที่รู้จัก...
และลูกสาวที่รัก...ได้มอบภาพนี้ให้...
พร้อมข้อความว่า...
สุขสันต์วันเกิดค่ะพ่อ
ร้องเพลงแฮปปี้เบิรดืเดย์ให้ฟังแล้วนะ
ปีนี้ไม่ได้อยู่ฉลองด้วย:(
คิดถึงมากเลยค่ะพ่อ คิดถึงพ่อกับแม่ด้วยนะ
หนูสัญญาจะเป็นเด็กดี จะตั้งใจเรียน เพื่อพ่อกับแม่น้า
รักพ่อกับแม่นะคะ...#คิดถึงมากเลย...>3<
..................
21 ตุลาคม 2557
พ.แจ่มจำรัส
ขอให้คุณพิชัย มีความสุขมากๆนะครับ
ดูแลสุขภาพดีๆครับ
สุขสันต์ วันเกิดนะคะ
ขอให้มีความสุขมากๆ สุขภาพแข็ง เจอแต่สิ่งดีๆ
สุขสันต์ย้อนหลังวันเกิดจ้ะคุณพิชัย ขอให้มีสุขภาพกาย และใจแข็งแรงตลอดไปนะจ๊ะ
ได้ของขวัญวันเกิดที่น่ารักที่สุดจากลูกสาวไปแล้ว อะไรก็ไม่เท่าแล้วนะคะ สุขสันต์วันเกิดย้อนหลังด้วยคนค่ะ
สุขสันต์วันเกิดนะคะ ขอให้สุขภาพแข็งแรง มีความสุขทุกๆวันด้วยค่ะ
ขอบคุณทุกๆท่านครับ สำหรับกำลังใจและคำอวยพรวันเกิด...ขอให้พรที่ท่านให้มาจงดลบันดาลกลับคืนไปให้แก่ทุกๆท่านเช่นเดียวกัน