วันพุธตัดหญ้า พฤหัสฯอย่าตัดผม

"พี่หนาน"
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

๑๗/๑๐/๒๕๕๗

***************

วันพุธตัดหญ้า พฤหัสฯอย่าตัดผม

วันที่ ๑๕-๑๖ ตุลาคม ๒๕๕๗ พวกเราชาวบ้านแพะ หมู่ ๑๕ และกลุ่มคนมีน้ำใจ มาช่วยกันตัดหญ้าในป่าชุมชนต้นน้ำ ซึ่งห่างหายว่างเว้นจากการตัดหญ้ากันไปนาน มาสองวันนี้หญ้างามมาก ต้องทำงานกันหนักหน่อย แต่สมาชิกส่วนหนึ่งไม่พร้อมเพราะต้องไปช่วยกันหักข้าวโพด พวกเราเมื่อนับดูในวันแรกได้ ๑๐ คนพอดี ก็ช่วยกันไป แต่ก็ยังไม่เสร็จ ต้องไปตัดต่อในวันรุ่งขึ้น วันที่สอง ผมไม่ได้ไปช่วย เพราะต้องส่งคุณครูคอมฯไปรับทีวีดิจิตัลจอยักษ์ที่ทาง อบจ.มอบให้มาไว้ประจำโรงเรียน จึงไม่รู้ว่าวันที่สองมียอดของสมาชิกที่เข้าไปช่วยเท่าไหร่ บรรยากาศในวันแรกพอคัดภาพที่ดูสวยงามมาให้ดูกันสักหน่อยดังต่อไปนี้...

...จะไหวไหมเนี่ย...

...ส.อบต.ยงค์ ขมหวาน...ผู้นำถนัดซ้ายอีกคน...คิดถึงหนานกล้าจัง...

...มองจากด้านบน หญ้ารกมากกก...

...พอมองเห็นนิดหน่อยแล้วล่ะ...

...เริ่มโล่งแล้วนะเนี่ย เก่งกันจังเลย...

...ก่อนตัดต้องใช้มีด(พร้า)แหวกแต่งรอบต้นไม้นำไปก่อน ไม่งั้นอาจเผลอตัดโดนต้นที่ปลูกไว้ได้...

...แนวที่มองเห็นนี้เกือบทะลุด้านบนแล้วครับ...


...ต้นมะแขว่น โตวันโตคืน สูงใหญ่กว่าใครเพื่อนเลย...

...ถ่ายจากด้านล่างขึ้นไปหาผู้ตัดด้านบนอีกมุมหนึ่งหลังป้ายสีน้ำเงิน...

...๓ ใบเฒ่า พ่อครัวหัวป่า ป่าจริงๆ วันนี้ต้มทะลึ่ง"ปลาจะลิ" "ปลาเสด็จ" และแกงหน่อไม้ไล่(คาย)...

...อีกฝั่งหนึ่งของป้ายหรือแปลงใหญ่ที่ยังไม่ได้ลงมือตัด ถ่ายไว้ดูก่อน...

...ด้านล่างที่ทำกับข้าว เป็นอดีตฝายแม้วของเด็กๆ ที่ต้องการน้ำเอาไว้ด้านบน แต่แปลกมีน้ำด้านล่างได้ยังไงงงแฮะ...

...ผู้ใหญ่สุพรรณ์ลงมือแกงหน่อไม้ ลุงซิวด้านหลังเป็นฝ่ายต้มปลาและย่างปลาดุก แบ่งหน้าที่กัน...ไม่ได้ถ่ายตอนกินข้าวไว้เพราะหิวมากกกเลยลืมครับ...

...ลุงยงค์บอกว่า "นี่คือดอกดิน" ชื่อแบบภาคเหนือ "ต้นข้าวก่ำงก" สามารถเอาไปตำนำน้ำมาใส่หม้อหุงข้าวหรือนึ่งข้าว จะทำให้ข้าวนั้นเป็นข้าวก่ำได้...หรือนำไปทำเป็นสีผสมอาหารให้น่ารับประทานก็ได้ ไม่เป็นพิษเป็นภัย...แม่บอกมีคนเอาไปขายเป็นกำๆ ด้วย ไม่เหลือหมดครับ

...เป็นบรรยากาศช่วงพักเหนื่อยของการตัดแปลงตรงข้ามที่ทำกับข้าวหรือที่ตั้งป้าย...


...ต้นพริกที่ปลูกไว้ในแปลงใหญ่นี้ดูงดงาม เม็ดสวยงามมาก...

...ไม่รู้ใครเก็บพริกใส่ถุง เห็นวางอยู่เลยถ่ายภาพมาให้ดูกันครับ...

...ตัดกันเสร็จมาช่องหนึ่งแล้วด้านล่าง ยังเหลือด้านบน ถ่ายจากทางออกจากป่าคายที่ทางข้ามมา...


...ตัดใกล้ห้วยบริเวณรอบจอมปลวกที่ปลูกของพริก ชะอม ขนุน กระท้อน และสมอเอาไว้...

...ต้นไม้บนจอมปลวกหากสังเกตให้ดีจะเห็นตัวแมงกว่างกับแมงไม่รู้จักอยู่ใกล้ๆ กัน สัตว์คู่กับต้นไม้ชนิดหนึ่งของภาคเหนือ...

...บรรยากาศตอนพักเหนื่อยหลังจากตัดริมห้วยหลังจอมปลวกเสร็จแล้ว...

...เหนื่อขนาดไหนก็ยังโจ๊กกันได้ เพราะลุงหนานทศคือตลกประจำทีม...


...ผู้ใหญ่บอกถ่ายเป็นงานเป็นการกันสักภาพซิ...

ลูกอะไรเอ่ย ใครรู้จักบ้าง?...ด้านนอกเป็นแบบนี้ คล้ายลูกก่อแถวแม่ฮ่องสอน แต่ไม่ใช่หรอกนะ...

...ลุงสมคิดโชว์ให้เห็นเนื้อในสีสดใส น่ารับประทาน ลองดูแล้ว "หวานตา" มากๆ เลย...คุยกันสนุกว่า "หมะเคาะขี้ใกล้หมะไฟขี้ไกล๋"...

...หายเหนื่อยแล้วก็ลุยกันต่ออีกสักตั้งสองตั้งก่อนพักหรือหยุดตอนเย็น...

...ตั้งหน้าตั้งตากันอย่างเต็มที่ โดยไม่มีใครปริปากบ่นเลย...นับถือๆ จริง ๆ แต่ละคน...

ลองดูรายการของกินกันบ้าง...

...ผักหนามปู่ฮย่า หลายคนบ่นว่าตอนกลางวันทำไมไม่มาเก็บไปกินกับแกงหน่อไม้กันล่ะ...


...ลุงหวินเก็บหน่อไม้ไล่(ไม้คาย)ในวันนี้ได้เป็นถุงปุ๋ยเลย...ช่วงนี้กำลังมีมาก...

...หมะแข้งหรือมะเขือพวง ลุงหนานยงค์เป็นคนเก็บให้ผม...แต่ผมไม่ยอมรับไม่รู้ใครเอาไปเหมือนกัน...

...งูสิงอ้อย(ด้านบน) ตัวหนุ่มกำลังน่ากิน ลุงสมคิดเป็นคนจัดการคัวและมอบให้กับผู้ใหญ่ไปใส่ตู้เย็นที่บ้าน...

...งูสิงอ้อย(ด้านล่าง)ใต้ท้อง ออกเหลืองๆ ขาวๆ มันตื่นเครื่องตัดหญ้าเลยโดนจับได้...

...พ่อครัวหัวป่าของเรากำลังดูแลการจัดย่างปลาดุกที่ผู้ใหญ่กับลุงหวินไปหากันมาเมื่อคืน เพื่องานนี้โดยเฉพาะ...

...ผู้ใหญ่ขอให้รวมทีมถ่ายกันอีกสักภาพสองภาพ แบบเป็นการเป็นงาน หันหน้าเข้าหากันหน่อย...

...ตาแว่นนี่ไม่รู้มาจากไหน สะเหล่อมานั่งหันหลังให้เขา แบบน่าเกลี่ยดมาก ๆ เลย...

...วันนี้พวกเรามากันไม่ครบ วันหน้าผู้ใหญ่บอกเดี๋ยวต้องอบรมลูกบ้านกันหน่อยละ...

...ผลงานวันนี้คงเป็นที่ประจักษ์กับสายตาท่านผู้อ่านและท่านผู้เยี่ยมชมแล้วนะครับ...

...หวังว่าต้นไม้ของพวกเรา คงจะปันใหญ่ปันโต วันนี้และบันทึกนี้ พักเท่านี้ก่อน...พรุ่งนี้มากันใหม่เพราะงานยังไม่เสร็จสมบูรณ์

...เสียดายว่าผมไม่ได้เข้ามาช่วยในวันพฤหัสฯไม่รู้ว่าผู้ใหญ่กับลุงหวินจะตัดผมออกจากกองมรดกนี้หรือเปล่าก็ไม่รู้? เมื่อเช้าก็เลยย่องเข้าไปดู ถ่ายมาหลายภาพเหมือนกัน ยกไปบันทึกหน้านะครับผม...


ขอบคุณทุกท่านที่สนใจ ขอบคุณ GotoKnow.



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน My Village



ความเห็น (5)

เขียนเมื่อ 

ธรรมชาติให้อะไรเรามากมายจริง ๆ ครับ ;)...

เขียนเมื่อ 

แม้หญ้าจะหนาตาแต่ก็เขียวสดชื่น ตามมากินผลไม้หวานตา แถวบ้านเรียกหมากค้อค่ะท่าน

อ่านชื่อเรื่องแว๊บแรก คิดว่ามีเคล็ดลับมาบอกว่าไม่ควร 'ตัดผม' วันพฤหัส ดิฉันเป็นคนไม่ถือฤกษ์ยามเอาตัวสะดวกเป็นใช้ได้ ไม่มีข้อจำกัดในชีวิตนัก จึงเข้าร้านตัดผมได้ทุกวัน ตั้งใจมองหาเหตุผลอยู่นาน มาเข้าใจในย่อหน้าสุดท้ายว่า .. ขอความกรุณาอย่าตัด 'พีหนาน' ออกจากกองมรดกนั่นเอง .. ถูกหลอกอีกแล้วเรา! 

เขียนเมื่อ 

ตัดหญ้า....หน้าบ้านคุณมะเดื่อเหมือนกัน  อิ อิ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณครูอาจารย์ คุณหมอ คุณพยาบาล กัลยาณมิตรที่เคารพรักทุกท่านมากนะครับ...

ทั้งกำลังใจและร่วมแสดงความเห็น และต้องกราบขออภัยคุณดารนีด้วยหากทำให้มีความเข้าใจคลาดเคลื่อน เขาบอกชื่อเรื่องชวนให้คนเข้ามาอ่านได้มากว่างั้น ก็เลยขอลองดูหน่อย ไม่ว่ากันนะครับผม อิอิอิ...