เล่าไว้เมื่อเป็นครูปกครอง

๖๕. ค่าของคนอยู่ที่คนของใคร?ผลการปฏิบัติงานของคุณครูแต่ละคน เป็นเรื่องที่ผู้ประเมินจะต้องประเมินด้วยความเป็นธรรม ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายแต่ไม่ยากเกินไปที่จะประเมินให้ผู้ได้รับการประเมินพึงพอใจ ปรับปรุงการปฏิบัติงานโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีการปรับเลื่อนตำแหน่งหรือเงินเดือน ผู้ประเมินบางคนไม่เคยมีข้อมูลอยู่ในสมองหรือในมือเลย เมื่อถึงเวลา ก็นึกเอา มันก็จะนึกออกเฉพาะคนใกล้ตัวเองใส่คะแนนในแบบประเมินที่ทำขึ้นมาในช่วงพริบตา ถ้ามีการประเมินงานประจำงานตามคำ สั่ง งานพิเศษ เป็นระยะๆแล้วพิจารณาความดี ความชอบตามหลักฐานที่เก็บอย่างสม่ำเสมอ ด้วยน้ำหนักคะแนนที่ตรงไปตรงมา ชี้แจงได้กรรมการทุกคนยอมรับได้ มิใช่แค่ลงลายมือรับรองเท่านั้น ครูรู้สึกได้รับความเป็นธรรม มีกำลังใจในการปฏิบัติหน้าที่การงาน คนที่ไม่ถึงเกณฑ์ ก็จะต้องปรับปรุงพฤติกรรมการทำงานเสียใหม่ ผู้ประเมินก็เป็นที่รักของคณะคุณครู คุณครูทุกคนจะให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ผู้ประเมิน จะได้ไม่ทุกข์ใจ ไม่มีบาปกรรมไม่ตกนรก ไม่ใช่ค่าของคนอยู่ที่คนของใคร ตามที่เขาชอบนำมากล่าวอ้างกัน

จริงครับเห็นด้วยแท้แน่นอน การทำงานศึกษาไทยควรจะต้องพัฒนาระบบการทำงานให้ดียิ่งขึ้น หลายๆ อย่างก็เป็นอย่างที่ทราบ เห็น แต่เราผู้น้อยทำไรไม่ได้ ผมเองอายุงาน ๑๐ กว่าปี ยังไม่เคยได้ขั้นพิเศษเลยครับ บางทีอยู่ ร.ร.เล็ก ถึงคิวตัวเองเขตก็ไม่ให้ การประเมินผลงานส่วนใหญ่ก็เป็นแบบที่ท่านว่านั่นแหละครับ ต้องมีแบ็คอัพ คนหนุนหลังถึงจะได้ คนจะได้ดีต้องคอยประจบประแจงบ้างหละ คนขยันทำงานจริงๆ น้อยคนนักจักมองเห็น ส่วนตัวผมคิดว่า วัดกันที่ผลงานเลยครับ ถึงเวลาแจกแบบฟอร์มให้แต่ละคนเขียน พรรณางานที่รับผิดชอบในรอบปีที่ผ่านมา พร้อมหลักฐานเอกสารประกอบหรือดูจากแฟ้มสะสมผลงาน และผลสัมฤทธิ์ของผู้เรียน ด้วย ประกอบกันหลายๆ ด้าน หลายมิติ หากวันหนึ่งผมเป็นผู้บริหารผมจะใช้แนวทางที่ผมคิดไว้ นี่แหละครับ

เล่าไว้เมื่อเป็นครูปกครอง

ความเห็น

บทความในวันเดียวกัน