ความจริงเรามองข้ามความสำคัญของเรื่องสำคัญของเราไป จะเห็นความสำคัญอีกครั้งก็ต่อเมื่อเกือบจะสูญเสียมันไปเสียแล้ว สุขภาพเท้าของเรา

หลังจากที่เกิดอาการเจ็บที่ข้อเท้าข้างซ้ายมาเป็นเวลานาน  อันเนื่องมาจากอุบัติเหตุข้อเท้าแพลงเมื่อหลายเดือนก่อนนั้น 

และมีมิตรภาพใน GotoKnow  แนะนำการดูแลรักษาเท้าให้ครูอ้อยด้วย  ซาบซึ้งใจยิ่งนัก

จากนั้นครูอ้อยก็ไม่มีเวลาในการเดินหาซื้อรองเท้าที่ดี  ที่รักษาสุขภาพเท้า  ครูอ้อยจึงสวมใส่รองเท้าผ้าใบตามคำแนะนำของหมอและเพื่อนๆ  ตัวเองก็ชอบเพราะใส่สบาย

แต่ในบางโอกาส  ครูอ้อยก็จะสวมใส่รองเท้าผ้าใบไม่ได้  เลยต้องเดินตามหา รองเท้า  ไม่ใช่  ตามหา....นางฟ้า 

รองเท้า  นี่ใครคิดว่าไม่สำคัญ

หากไม่เกิดกับตัวเองหรือใครๆ  ก็ไม่รู้หรอก  ประเภทเดียวกับ  " ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา " ประมาณนั้น

ตัวครูอ้อยเอง  ก็จะไม่รู้หรอกว่า  เท้าของเรานี่สำคัญเท่ากับหัวใจเลย  ก็มารู้ตอนนี้

จะไปไหนก็ไม่สะดวก  ครูอ้อยเจ็บ  และทรมานมาก  หงุดหงิดด้วย  เพราะธรรมชาติแล้ว  ชอบการเคลื่อนไหว  เมื่อเจ็บแล้ว  บอกวานใครก็ทำให้ไม่ถูกใจ 

เวลานอน  ก็ต้องเอาใจไว้ที่เท้า  วางไว้บนหมอน  รักเขาเท่าศีรษะเลย  วางบนหมอนน้อยๆ...เพื่อให้เธอสบายและอบอุ่น  เมื่อเธอตื่นขึ้นมา  เธอจะได้ทำงานได้เต็มที่..ไงล่ะ

ครูอ้อยก็พบแล้วค่ะ  รองเท้าที่ไม่สวยถูกใจ  แต่ดีสำหรับสุขภาพเท้า

 

   

เป็นหนังนิ่มมาก  ไม่สูงเลย  ใส่แล้วเมื่อเช้านี้  สบายค่ะ  นั่งเลือกอยู่ที่ร้านตั้งนาน  คราวนี้เดินไปไหนมาไหน  ค่อยมั่นใจขึ้นมาบ้างเล็กน้อย 

ถ้าการบ้าน ที่เรียน  เสร็จหมดทุกชิ้น  ก็จะมั่นใจ  มั่นใจ...อย่างที่สุด