GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ท่านผู้อำนวยการ สมาน ชื่นอิ่ม ชื่นชมครูอ้อย

ท่านผู้อำนวยการ สมาน ชื่นอิ่ม ท่านดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการโรงเรียนพระยาประเสริฐสุนทราศรัย(กระจ่าง สิงหเสนี) สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษากรุงเทพมหานครเขต 2

"ยินดีด้วยที่ได้รับรางวัลในการเผยแพร่ความรู้ในครั้งนี้  เพื่อเป็นแบบอย่างแก่ครูท่านอื่นๆ  ควรประชาสัมพันธ์ให้ทราบโดยทั่วกัน "

ท่านผู้อำนวยการ  สมาน  ชื่นอิ่ม  ท่านดำรงตำแหน่ง  ผู้อำนวยการโรงเรียนพระยาประเสริฐสุนทราศรัย(กระจ่าง สิงหเสนี)  สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษากรุงเทพมหานครเขต 2

 

ท่านย้ายมาดำรงตำแหน่งนี้ได้ครบ 2 ปีแล้ว  ดังนั้นท่านก็เริ่มรู้จักครูในโรงเรียนดี  โดยเฉพาะครูอ้อย  ที่ท่านเคยให้ความเห็นว่า " ให้อาจารย์ท่านอื่นทำงานแทนคุณ  คุณจะได้เรียนได้อย่างสบายใจ "

ครูอ้อยจึงไปเรียนได้อย่างสบายใจดังที่ท่านได้กล่าวไว้

แต่ครูอ้อยก็คือครูอ้อย  ไม่เคยอยู่เฉย  ทำงานแบบปูพรม  ดังนั้น  การทำงานของครูอ้อย  หากใครรู้จักดี  ไม่มีคลุมเครือ  จะรู้ฝีมือ

มาครั้งนี้  ครูอ้อยยัง งง  ยอมรับว่า  " งง กับคำชมของท่าน "

อาจจะเป็นเพราะรางวัลที่ได้จาก สคส.

และท่านยังชื่นชมด้วยวาจาหน้าห้องน้ำด้วย  ซึ่งได้นำเสนอบันทึกเรื่อง  นานๆครั้งที่เจ้านายชมว่าเก่ง

อาจจะเป็นเพราะ  เวลา  ยังน้อยเกินไป  ที่เราจะศึกษากันและกัน

แต่สำหรับ  ครูอ้อย  ศึกษาท่านก่อนจะมาอยู่ที่นี่แล้ว......

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 57779
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 5
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (5)

  • สวัสดีครับ
  • ขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ ที่ได้รับรางวัล อันมีค่าและทรงเกียรติ

คุณจ๊อดคะ 

  • กว่าจะมาถึงตรงนี้  ก็ผ่านร้อนหนาวฝน  มามากเลยค่ะ 
  • ผ่านความโชคดีฟลุกโชคร้ายมากมายเช่นกัน
  • สู้สู้  คืนนี้ครูอ้อยจะทำการบ้านทั้งคืนค่ะ
  • มาแข่งกันไหมว่า  ใครจะแพ้  อิอิ 

  • คืนนี้ขอ ยอมแพ้ครับ พรุ่งนี้จะรีบตื่นตั้งแต่เช้าไปมหาวิทยาลัย
  • ราตรีสวัสดิ์ ค่ำคืนนี้ บาย ฝันดีนะครับ

  • การที่ผู้บังคับบัญชาเบื้องต้นชมเชยนั้นเป็นเรื่องที่ดี....ใครๆก็ปรารถนา
  • ใครล่ะจะปฏิเสธ...การทำดี
  • แต่การทำดี...ท่านจะมองเห็นหรือไม่
  • ถ้าท่านอยากจะมอง..ท่านก็มอง...แบบข้ามๆไป
  • แต่หากจะเป็นการดีที่สุด..ไม่ต้องชมเชยมากมายถึงขนาดประกาศในที่ประชุม
  • แค่คิดในใจ..ก็พอเพียงแล้ว..ดูได้จากสายตา