GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ไม่มีความจน....ในหมู่ชนคนขยัน

ขยันกันเถิด ไม่รวยก็พอมีพอกิน เลี้ยงลูกได้ ไม่เป็นหนี้เป็นสิน เอาเถอะ ไม่มีความจนในหมู่ชนคนขยัน จำเอาไว้ ไม่วันนี้ก็วันหน้า ถ้าเธอขยัน เธอต้องได้ดีและประสบกับความสำเร็จ
   

วันนี้ครูอ้อยกลับบ้านเย็นกว่าปกติ  เดินสำรวจโรงเรียนเสร็จแล้ว  ก็เดินเอาสิ่งของมาเก็บในรถ  เห็นนักเรียนยังเหลืออีกหลายคนก็ทักทายไปเรื่อยๆ    บางคนเป็นเด็กชั้นอนุบาล พ่อแม่มารับกลับบ้านจนมึดก็มี  ปล่อยให้อยู่กับภารโรงหรือยามก็มี    นี่ล่ะชีวิตคนในเมืองใหญ่

ครูอ้อยมองไปเรื่อยๆ    เห็นครกใบใหญ่  น่ากินส้มตำ  จึงสั่งว่า  ทุกอย่างไม่ใส่ปูไม่ใส่ผงชูรส  ใส่พริก 5 เม็ด

แล้วครูอ้อยก็มาทักทายแม่ค้าขายหมูปิ้ง  ว่าขายดีหรือไม่  แล้วเล่าให้ฟังว่า  เมื่อวานนี้พ่อบ้านไปซื้อหมูสะเต๊ะมาจากตลาด  เขาเสียบหมูด้วยความชำนาญมาก  เนื้อหมูชิ้นเล็กนิดเดียวก็เสียบไม้ปิ้งได้

คราวนี้มองเห็นมะละกอที่ขูดไว้หมดแล้ว  คนเป็นภรรยาก็เรียกพ่อบ้านให้มาช่วยทำมาหากิน  ครูอ้อยเห็นน่ารักดี  สามีภรรยาช่วยกันทำมาหากิน  แบบนี้ควรยกย่อง 

ครูอ้อยก็เลยถือโอกาสสัมภาษณ์และถ่ายภาพ   และขอนุญาตนำมาลงเว็บไซต์ด้วย  เธอก็ยอมทั้งคู่

ครูอ้อยค่อยๆถาม  " วันหนึ่งเจ้าตำได้จั๊กครกหล่า  "  ครูอ้อยรู้ว่าเธอเป็นคนอีสาน  ก็เลยเว่าลาวไปเลย 

เธอตอบเสียงอ้อมแอ้ม  " ไม่หู้ครู  บางเวนก็พอได้ค่ากั๊บข่าวให้ลูกไปโฮ่งเฮี่ยน "  ครูอ้อยยิ้ม

" ลูกเจ้ายู้ชั่นใดเล่าหล่า  อายุซักเท่าใดแล่ว "  ครูอ้อยกระซั้นเข้าไป

" ป.ซี้  ครูอ่อยก็ได้สอนดา  เด้กหญิง.....ครูอ่อยจำได้บ่ "

" บ่ บ่ ไผซิจำได้ นักเรียนข่อยตั้งหลายเติบ "

จากนั้นพอทักทายพอหอมปากหอมคอ  ครูอ้อยก็เลยชมเชยทั้งสามีภรรยาว่า  ขยันดีเนอะ  ไม่อยู่เฉยๆ  มาช่วยแม่บ้านขายด้วย  หายากนะ   คนสมัยนี้  แสดงว่า  เธอทั้งคู่เป็นดี  ขยันทำมาหากินในทางสุจริต

ครูอ้อยก็เลยบอกว่า  ให้อดทน  อย่าเล่นการพนัน  มีน้อยใช้น้อย  ให้ยึดเศรษฐกิจพอเพียงของในหลวง  อะไรไม่พอจ่ายก็อย่าไปจ่าย  ไม่นานหรอกเธอทั้งคู่....ก็จะมีเงินเก็บ

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 57507
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 10
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (10)

เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งครับ ครูอ้อย

  • ขอเพียงเราสู้ ไม่มีคำว่า "แพ้"
  • และ ไม่มีใครทำให้เรา "แพ้" ได้ ถ้า เราไม่ยอม

มีคำพูดของปู่เย็นพูดไว้ว่า "ดูแต่หอยซิ...ไม่มีมือไม่มีตีน มันยังหากินได้เอง....ประสาอะไรกับ ..คนมีมือมีตีน หากินเองไม่ได้ ก็อายหอย"

  • หากรู้จัก "อดออม" และรู้จักใช้จ่าย ก็ไม่มีทางลำบากเป็นแน่แท้
  • "เงินที่ได้" ไม่สำคัญเท่ากับ "เงินที่เหลือ"

ขอบคุณค่ะคุณอุทัย 

  • ครูอ้อยจะเอหอยไปสอนคนที่เขาต้องการคำสอน  นะคะ 
  • บางคนเขาต้องงการจริงๆค่ะ
สวัสดีตอนเช้าครับครูอ้อย
  • ขอบคุณสำหรับข้อคิดที่ดีในเช้าวันนี้
  • ไม่มีความจน ในหมู่คนขยัน ถ้าคุณยังจนอยู่แสดงว่าคุณยังขยันไม่พอ....ใช่ไหม
  • ว่าแล้วก็ขอส้มตำไทยจานนึ่ง พริก 5 เม็ด ข้าวเหนียวด้วยนะ หมูปิ้งอีก 5 ไม้ครับ กำลังหิว

อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณไมโต

  • ดีใจอีกแล้ว  ครูอ้อยเติมพลังตรงนี้นี่เอง
  • วันนี้ครูอ้อยต้องไปกระทรวงศึกษาธิการติดต่อเรื่องการเรียนของครูอ้อย  มีคนแนะนำให้ครูอ้อยไปขอทุน...แล้วจะมีข่าวดีหรือเปล่า  ส่งใจมาเชียร์ด้วยนะคะ
  • ส้มตำไทยไม่ใส่ผงขาว..พริก5เม็ด  ข้าวเหนียว  หมูปิ้ง  เรียงมาเลย  จะกินช้างไชโยแล้ว...หิว
  • หวังว่าคงเป็นข่าวดีนะครับ งั้นก็แสดงความยินดีไว้ก่อนล่วงหน้าตรงนี้เลย
  • งั้นเพิ่มส้มตำเป็น 2 ขอลาบหมูด้วยครับ เดี๋ยวคงมีคนมาเพิ่มอีก

คุณไมโตคะ

  • อย่าเพิ่งดีใจหรือหวังว่าเป็นข่าวดี  อุปสรรคของการขอทุนของครูอ้อยคือ...อายุ.....อายุของครูอ้อยเกิน 45 ปีคงหมดสิทธิ์ค่ะ แต่จะพยายามค่ะ  ไม่ลอง...ไม่รู้ค่ะ
  • ขอบคุณที่เป็นแรงใจ

ไม่เป็นไร สั่งเลยค่ะ  ลาบหมู  ของครูอ้อย ตับหวานนะ

ตามระเบียบกระทรวงถ้าผมจำไม่ผิดจะกำหนดอายุไว้ที่ 40 ปีครับสำหรับการเรียนปริญญาเอก แต่ไม่ได้หมายความว่าอายุเกินแล้วจะไม่ให้ทุนนะครับ เพียงแต่ถ้าอายุเกินต้องทำเรื่องชี้แจงครับจากต้นสังกัดครับ และก็มีเยอะแยะเลยครับที่เขาอายุเกิน 40 ไปแล้วและได้รับทุน คงไม่ใช่ปัญหาใหญ่ถ้าผู้บังคับบัญชายอมทำเรื่องชี้แจงว่าทำไมบุคคลนี้จึงสมควรได้รับทุนทั้งที่ไม่ผ่านคุณสมบัติขั้นต้น (เรื่องขออายุ)ครับ

คุณไมโตคะ 

  • ถ้าไปเรียนต่างประเทศคืออายุ 40ค่ะ
  • ครูอ้อยต้องชี้แจง  และนำเสนอผลงาน  เขียนโครงการ  จิปาถะ  เท่าที่ท่านต้องการ
  • การเขียนเรียงความ ใน สคส. ก็เป็นส่วนหนึ่งที่เป็นผลงานล่าสุดค่ะ
  • คุณไมโต  ลุ้นแทนครูอ้อยใช่ไหมคะ ครูอ้อยลุ้นจนขาอ่อนแรง  ต้องนั่งแท็กซี่ค่ะวันนี้
  • ขอไปเตรียมตัวก่อนค่ะ
  • ดีใจที่ คุณไมโต เขียนมาหาครูอ้อยเกินกว่า 2 บรรทัดค่ะ

ปกติเรื่องการลาศึกษา ถ้าเป็นลาโดยไม่ใช้เวลาราชการ เรื่องอายุก็ไม่เกี่ยว เพราะเราใช้เวลาวันหยุด และทุนส่วนตัว

แต่ถ้าเป็นเรื่องการขอทุน  ก็ขึ้นอยู่กับว่าทุนนั้น มีเงื่อนไข อย่างไร เช่น ต้องอายุไม่เกินเท่าไร เป็นต้น เพราะว่าผู้ให้ทุนจะคิดว่าเมื่อเรียนจบแล้วสามารถมีเวลามาใช้ในการพัฒนางานอีกกี่ปี หรือเมื่อเรียนแล้วสามารถจะนำไปใช้ประโยชน์อะไรได้บ้าง เป็นต้น

กรณีครูอ้อยหนูว่า ถ้าอายุเกิน เค้าก็คงดูที่ผลงานว่าครูอ้อยสามารถนำไปพัฒนาในส่วนใดได้บ้าง หรือว่าครูอ้อยมีศักยภาพใดบ้าง แล้วตรงกับวัตถุประสงค์ของทุนที่ตั้งไว้ไหม  หรือว่าผลงานหรือโครงการที่ครูอ้อยเขียนขอนั้น จะสามารถสร้างประโยชน์ต่อองค์กรวิชาชีพได้อย่างไร เป็นต้น

อืม....วันนี้หนูเขียนดูเป็นผู้เป็นคนดี ...อิอิ

สวัสดีค่ะน้องอึ่งอ๊อบ

  • ครูอ้อยมีข่าวดีเกี่ยวกับ G2K อ่านที่นี่ซิคะ
  • ส่วนเรื่อง  " ขอทุนนั้น"  ต้องเขียนบันทึกข้อความคำร้องไว้ค่ะ  แล้วจะติดต่อกลับมาหาครูอ้อย
  • แล้วครูอ้อยก็มีเรื่องสำคัญจะปรึกษาแต่ไม่อยากเขียนในนี้  บอก อีเมลล์ของน้องอ๊อบด้วยค่ะ  ครูอ้อยอยากรู้ด่วนค่ะ
  • อิอิ