๑๓/๐๘/๒๕๕๗
***************
วันแม่...ดูแลป่า
วันแม่...พวกเราพากันไปดูแลตัดหญ้า พรวนดินให้ต้นไม้ พร้อมกับปลูกเสริมบางต้นที่ตาย หรือที่ไม่โต...และติดตั้งป้ายโครงการที่จัดทำขึ้นมาซึ่งเป็นป้ายเหล็ก...
ตอนเช้าผู้ใหญ่โทรหาบอกให้นำเอานอตป้ายมาให้ด้วย ผมต้องวิ่งรถไปซื้อที่ร้าน นำไปให้ ๔ ตัวทางสมาชิกได้ช่วยกันยกป้ายขึ้นรถเข้าไปรออยู่ที่ในป่าก่อนแล้ว...
สัมผัสแรกที่ลงไปถึงลำห้วย ผมเห็นว่ามีน้ำไหลซึมอยู่ตลอดเวลา คงเกิดจากฤดูฝนและที่น้ำซึมออกบ่อตลอดเวลา ทำให้รับรู้ได้ถึงความอุดมสมบูรณ์ที่กำลังจะกลับคืนมา...
ลุงหนานด่วน คือสมาชิกใหม่ที่ครั้งแรกไม่ได้ร่วมในทีมเคลียร์พื้นที่และปลูกป่ามาก่อนได้เข้าร่วมช่วยตัดหญ้าในครั้งนี้ เขาอาจจะมองเห็นคุณค่าของการที่พวกเราทำกันจริงขึ้นมาจึงเข้ามาให้ความช่วยเหลือ หรืออาจกล่าวว่า "ศรัทธาเกิด" ก็ว่าได้ ลุงทำงานเก่งมาก...
พื้นที่แปลงใหญ่ก่อนที่จะทำการตัดหญ้า เห็นว่ารกมากนะครับ...
...
พื้นที่ด้านบนและที่ตัดหญ้าเสร็จไปบางส่วนนี้เป็นแปลงที่อยู่ถัดไปทางด้านใน มีพื้นที่กว้างมากยังมองไม่ค่อยเห็นต้นไม้สักเท่าไหร่...
ตรงที่เห็นคือช่วงแรกที่ข้ามลำห้วยเข้าไปถึง เป็นบริเวณที่พวกเราเริ่มทำพิธีแรกปลูกต้นไม้ จะเห็นว่า ต้นยางนานั้นเริ่มเจริญเติบโตขึ้นมากแล้ว...
สำหรับคนที่ไม่มีเครื่องอย่างผมและคุณชลอที่เห็นด้านหลัง ก็จะใช้มีด พร้า และจอบทำการเก็บรอบๆ ต้น และพรวนดินข้างลำต้นเพื่อให้หญ้าขึ้นได้ช้าในโอกาสต่อไป...
ตอนเริ่มลงมือตัดหญ้ากันใหม่ๆ จะเห็นพื้นที่ที่มีหญ้ารกมาก หญ้าคอมมิวนิสต์กำลังงามเลยครับ พื้นที่หลักที่มีไม้ประธานปลูกอยู่และเป็นพื้นที่แรกปลูกป่าด้วยครับ...
ลุงพร หนุ่มใหญ่ ใจเย็น เพื่อนๆ ในกลุ่มตั้งฉายาให้ว่า "ลุงเย็น" ตัดหญ้าพื้นที่บริเวณด้านบนของพื้นที่หลัก...
ลุงเหรียญตัดตามลุงพรขึ้นมา คนละแถว มองเปรียบเทียบได้เลยว่า พื้นที่ที่ตัดหญ้าแล้ว กับที่ยังไม่ได้ตัดนั้นจะมีความต่างกันอย่างเห็นได้ชัดเจนเลย...
ลุงด่วนคนขยัน วางเครื่องตัดหญ้าหันมาคว้าจอบพรวนดินต้นไม้ต่อ เห็นอยู่นี้เป็นไม้ยางครับ ปลูกไว้ ๒ ต้นเท่านั้นเอง มีคนเขาให้มาครับ...
เป็นไม้จันทร์กะพ้อครับ ลำต้นใหญ่แข็งแรงมาก ปลูกครั้งแรกคิดว่าไม่รอดเสียแล้ว...เพราะถุุงที่รากเล็กนิดเดียว นอกจากนี้ยังหักยอดออกอีกตั้งเยอะเลยครับ...
ที่เห็นด้าบนนี้เป็นอีกพื้นที่หนึ่งที่เจ้าของไร่ข้าวโพดที่มองเห็นด้านใน เขายกให้เราปลูกต้นไม้พื้นที่ตรงนี้มีด้านล่างขึ้นไป เป็นไม้ยางนา ๒ แถว จันทร์กะพ้อ ๑ แถว ด้านบนเป็นไม้มะค่าโมงและมะค่าแต้ครับ...
พี่หนาน กับลุงหวิน ช่วยดายหญ้า ปรับพื้นที่ริมลำห้วยเป็นบริเวณที่พวกเราปลูกผักกูดและพวกผลไม้ต่าง ๆ หลากหลายสายพันธุ์ครับ...
ด้านบนรอยเชื่อมต่อระหว่างแปลงหลักกับแปลงในด้านบนเนินเขา เป็นพื้นที่หรือโซนผักหวานผมกับพี่หนานกล้าช่วยกันปลูกไว้ ตอนนี้มี ๑๐ ต้นแล้ว ต้นเล็กมาก ต่อไปจะหามาเสริมเพิ่มอีกประมาณ ๔๐ ต้นครับ...
ช่วงเวลาพักเหนื่อยในตอนบ่ายกับแปลงใน ช่วงนี้กำลังเตรียมพร้อมที่จะลุยตัดกันต่อแล้ว เพราะยังเหลือบริเวณรงจอมปลวกที่ปลูกของกิน เช่น ชะอม พริก ขนุน เสี้ยว รอยต่อกับลำห้วย(ภาพล่าง)ที่ยังตัดไม่เรียบร้อยอยู่อีกมาก
แปลงนี้เล็กพื้นที่คงไม่ถึงไร่ ลุงป่อง หนุ่มใหญ่ใส่ใจธรรมชาติ เหมาตัดคนเดียวตั้งแต่เช้า(มาก่อนเขาด้วย)จนเสร็จเรียบร้อย งานนี้ต้องยกนิ้วให้เลยว่า "อึด" จริง ๆ...
คุณพี่หนานเกียรติ ที่เคยช่วยปลูกเมื่อคราวก่อน ช่วยซ่อมหรือปลูกเสริมต้นที่ตายแล้ว อย่างตั้งอกตั้งใจร่วมกับน้องเหน่ง หนุ่มน้อยเสื้อลายในกลุ่ม ที่วันนี้มาแทนหลานชายสุดหล่อของผม...
พื้นที่บริเวณที่ทำงานกันอยู่นี้ มีสัตว์ตามธรรมชาติอยู่ด้วยคือ "แย้" ครับ...
...
นอกจากแย้แล้ว ยังมี กระรอก ไก่ป่า นกหลากหลายชนิด อีกด้วยครับ...
...
พื้นที่ด้านบนสุดของเนินที่ตัดเป็นแห่งสุดท้ายของการทำงานในวันนี้ มองลงไปด้านล่าง เห็นตอเก่าที่ถูกตัดโค่นเหลืออยู่บ้าง พื้นที่โล่งเตียนสุดสายตา และแล้วก็สำเร็จจนได้ครับ...
พวกเราถ่ายรูปกันเมื่อเสร็จงานใหม่ๆ พักเหนื่่อยไปในตัว มีหลายท่านลงไปก่อน บอกว่า "ไปหาหน่อไม้สักหม้อแกงก่อนนะ" บริเวณริมห้วยด้านล่างเป็นป่าไม้คายซึ่งมีหน่อไม้อยู่จำนวนมาก...
พอเสร็จจากตัดหญ้าทุกแปลงแล้ว พวกเราก็มาช่วยกันยกป้ายด้านบนที่รถจอดอยู่ นำมาด้านล่างจัดการประกอบใส่นอต ขุดหลุม และ...
ช่วยกันทำช่วยกันขุด ช่วยกันประกอบเข้า เดี๋ยวจะได้พักคุยกันแล้วนะ... สามัคคี ๆ กันเข้าไว้...(ฮา)
หาก้อนหินใหญ่ ๆ แบน ๆ มารองก้นหลุม จัดการช่วยกันยกใส่หลุม หาก้อนหินเล็ก ๆ มาใส่ด้านข้าง ยกปรับระดับ และกลบด้วยดินอีกที อัดให้แน่นอีกครั้ง ก็จะได้ป้ายตามที่ต้องการครับ
ฝีไม้ลายมือในการเขียนไม่สวยสักเท่าไหร่ คนเขียนไม่คิดค่าบริการ อ่านออกก็ถือว่าใช้ได้แล้วครับ
ขอบคุณทุกท่านที่สนใจ ขอบคุณโกทูโนว์
มาเป็นกำลังใจให้ค่ะ คุณพี่หนาน...
"ชีวิต(ต้นไม้)ที่ต้องดูแล...อย่างน้อย..สิบห้าปี..ถึงยี่สิบปี...ตั้งแต่ห้าปีขึ้นไป..(คนจ้องตาเป็นมัน..อยาก"ขโมย"ตัด...)...เพราะขนาดมันตัดได้ง่าย...เอาไปทำฟืน..๕..พอโตขึ้นมาอีกนิดก็..เป็นเสาปลูกกระต๋อบ..๕...ไม้เนื้อแข็งหน่อย...ยิ่งมะเกลือไม่ค่อยจะโตได้ง่ายๆยี่สิบปี..แค่สิบเซ็นต์..(คนชอบตัด..)..ถ้าเป็นไผ่..ละก็..ล้มกอเลย...และนี่คือ..ประสพการณ์..ที่พบมา....ยังมีอีกมากมาย...อิอิ..
มาเป็นกำลังใจกับผู้ปลูก...."ต้นไม้..ทุกๆท่าน...
มีดอกไม้มาฝากมีรักมามอบให้ต้นไม้ที่ท่านๆปลูก...จ้า...
ยอดเยี่ยมมากค่ะ ขอชื่นชม
ช่วยกันแบบนี้ ...อีหน่อยบ้านเราก็จะมีป่าไม้ ...ชุมเย็น ...นะคะ
ทุ่มเททั้งแรงกาย แรงใจ และแรงทรัพย์ น่ะจ๊ะพี่หนาน สู้ๆต่อไปค่ะ
ขอขอบคุณกำลังใจจากอ.บุษย์ที่นำมามอบให้มากมายครับผม...รับแล้วครับ ชื่นใจ ๆ จริง ๆ
ขอบคุณกำลังใจจากคุณยายธี มาก ๆ ครับ พร้อมเสนอแนะความคิดเห็นดีๆ ให้อีกหลายอย่าง จะน้อมรับนำเป็นข้อคิดในโอกาสต่อไปมากครับผม
ขอขอบคุณคุณครูใจดี อีกท่านมากนะครับที่เข้ามาชื่นชมให้กำลังใจ ขอบคุณจากใจครับ
ขอบคุณคุณหมอเปิ้ล อีกท่านที่กรุณาแวะมาให้กำลังใจ พร้อมชื่นชอบภาพที่นำบันทึกไว้ ขอให้สุขภาพแข็งแรงตลอดไปเช่นกันครับ
ขอบคุณครู lily อีกท่านที่เข้ามาให้กำลังใจ รู้สึกว่าเราเคยรู้จักกันมาก่อนหรือเปล่านะ ยินดีต้อนรับและขอบคุณครับ
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณครู อาจารย์ กัลยาณมิตรที่เคารพรักทุกท่านมากนะครับผม...