เวทีอาเซียนอลังการ
ปีนี้ก็นับเป็นอีกปีที่ทางโรงเรียนเชียงยืนพิทยาคมหรือโรงเรียนดง ได้จัดงานวันอาเซียนเเต่อาเซียนขึ้นวนัที่ 8 สิงหาคม 2557 ในปีนี้ จัดยิ่งใหญ่กว่าทุกๆปี เพราะเอางานของหมวดต่างๆมารวมเข้าด้วยกัน ได้เเก่ งานประเพณีฮีต 12 คอง 14 งานของดีดงทอง งานวันอาเซียน งานวันวิทยาศาสตร์ เเละงานของกลุ่มสาระการเรียนรู้ต่างๆมาจัดเป็นซุ้มอยู่รายรอบเวทีใหญ่ ให้ยิ่งใหญ่สมกับท่านรอง ผอ. เขตมาเปิดงานนี้ให้ วันงานเทศกาลผ่านมา... ผ่านมาแล้วกิจกรรมวันอาเซียนที่อลังการ ตระการตา ยิ่งใหญ่เหมือนกับโรงเรียนตอนต้อนรับ ท่าน รมต. พงษ์เทพ เลย...
สิ่งที่ประทับใจที่ได้เห็น มีดังนี้
๑.เห็นรอยยิ้ม เเล้วการมีความสุขของนักเรียนหลายๆคนที่ได้ออกแบบบูธการเรียนรู้ด้วยตนเอง ที่เขาจะออกแบบอย่างเป็นตัวของเขาเอง เป็นชิ้นงานของเขาเอง
๒.เห็นพัฒนาการในเเง่ของการพูดต้อนรับท่าน รอง ผอ. เขต ที่น่าสนใจ มีหลากหลายภาษา น่าดู น่าฟัง เพราะแปลกใหม่
๓.เห็นความสุขของบูธอาเซียนต่างๆ ที่เขาได้เเต่งตัวอย่างฟรีสไตล์กันทุกๆคน
๔.เห็นความอยากรู้ อยากเห็น ของเด็ก ประถมที่มาดูงานด้วย ได้เเก่ รร.บ้านโนนงิ้ว รร.บ้านหนองเเวง
คราวนี้เราเองได้มีบทบาทเล็กๆ ดังนี้
๑.การเเต่งตัวประจำชาติ มาเลย์เซีย เพื่อให้การเเนะนำบูธ ของตนเอง
๒.การขับร้องประสานเสียงโชว์เล็กๆ
๓.การร้องเพลงนำ ในวงระทวยเเบนด์ ได้เเก่ เพลงเทิดไท้องค์ราชันย์ เเละ กลับมาทำไม
๔.เป็นคนเเนะนำเรื่องซุ้ม เเละอำนวยทางให้ท่าน รอง ผอ.เขต ในกาเยี่ยมชมบูธ อาเซียน
เวทีนี้ก็มีบทบาทเป็นนักร้องนำวงระทวยเเบนด์เช่นเดิม ร้องเพลงคราวนี้เป็นเพลง กลับมาทำไม เเละ เทิดไท้องค์ราชันย์ ซึ่งก็เป็นการวอร์มเสียงไปก่อน ร้องในเวทีนี้ไปก่อน ที่จะขึ้นเวทีวันเกษียณราชการของครูพรชัย อำไพพร เเละท่ารองผิน ศรีโยวงศ์ การร้องเพลงครั้งนี้จุดด้อยของเราเเสดงออกมาให้เห็น คือ การร้องเพลงประสานเสียง ที่ซ้อมยังเข้ากันไม่ได้ที่ เหตุที่ไม่ค่อยมีเวลาซ้อมกัน เพราะ มีหลายๆหน้าที่ที่เเต่ละคนได้รับเเล้วการจัดการเวลายาก จึงซ้อมได้น้อยมาก เเต่ภาพรวมก็ถือว่าออกมาดี การร้องเพลงทุกๆอย่างก็เช่นเดียวกัน จำต้องมีการซ้อม ออกกำลังกาย เชื่อมั่น มีสมาธิ การคุมเสียง อวัจนภาษา คำพูด ฯ ที่สมดุลกัน เพลงที่ออกมานั้นถึงงดงาม
.
.
.
.
.
การเตรียมพร้อม กิจกรรมวันอาเซียน ของนักเรียน เชียงยืนพิทยาคม โดยที่ในปีนี้นั้นเห็นว่าจะจัดให้ยิ่งใหญ่กว่าทุกๆปี ที่ทุกกลุ่มสาระการเรียนรู้ อัดเข้าด้วยกัน โดยเราเอง เห็น I WE และ IT ที่ชัดเจน เเต่ไม่รู้ว่าถูกต้องหรือเป่ล่า ดังนี้
๑. เห็น I คือ ความต้องการความพอใจ ให้เกิดความยิ่งใหญ่ในทรรศนะของผู้ออกแบบ มีความคิดว่าจะรวมทุกๆงานที่จัดขึ้นในเเต่ละหมวด มาบูรณาการร่วมกัน เพื่อ ไม่ให้มันหลายงาน
๒. เห็น WE คือ การบูรณาการงานทุกหมวดเข้าด้วยกัน รวมถึงงานที่นักเรียนได้รับ ที่มี การจัดซุ้มอาเซียน การแห่ประเพณี การขายของดีประจำตำบล เเละวันเเม่ เอามารวมกันในวันเดียว โดยผลที่เกิดขึ้นที่เห็นได้ชัดเจน ได้เแก่
- เด็กมีความตั้งใจที่จะทำงานตนเอง มีการวางแผน ประชุม ออกแบบ เเล้วทำงาน มีการพูดคุยในในสิ่งที่จาดเกิน
- เห็นความเหนื่อยที่เกิดขึ้น โดนเด็กอยู่ในภาวะที่ครึ่งเรียนครึ่งทำงานกิจกรรมของตนเอง ทำมห้เกิดความไม่สบายใจเกิดขึ้น ซึ่งอาจเกิดผลมาจากการบูรณาการที่เป็นจุดดียวเกินไป
- เห็นภาวะของการพัฒนาคนที่มีน้อยมาก เพราะเด็กต้องอาศัยระยะเวลาเเละชิ้นงานนั้นๆต้องเป็นชิ้นเดียวเเต่ได้ครบครัน ในการพัฒนาคนจึงเกิดน้อยมากกรืออาจไม่เกิดเลย
- เห็นความฟุ่มเฟือยในหลายๆกลุ่ม ที่ใช้งบประมาณเยอะ
- เห็นการนำวัสดุที่มีในท้องถิ่นตนเองมาปรับใช้ในการจัดซุ้ม เพื่อประหยัดงบประมาณ เวลา เเละความเหนื่อย อันนี้ พอเพียง
- เห็นความคิดของเด็กที่ยอกว่า ทำเพื่อเสร็จ ทำเพื่อครู ทำเพื่อโรงเรียน ทำเพื่อชื่อเสียงห้องเเละครูที่ปรึกษา เเต่ไม่เห็น ทำเพื่อให้เกิดการเรียนรู้ต่อตนเองเเละต่อเพื่อน ต่อสังคม เเต่ประการใด
๓. เห็น IT คือ อาจเกิดความประทับใจ ให้กับ ผู้คนที่เข้ามาชม เเละเด็กๆ ซึ่งผลที่ดกิดขึ้นนั้น เราเองมองว่าผลจองงานที่ออกมานั้น จะดีหรือไม่ก็ตาม หากครูคอยดป็น คนที่ AAR สรุปบทเรียนกับเด็กตอนสุดท้ายได้ ผลที่เกิดขึ้น นอกจากในมุมมองของความยิ่งใหญ่แล้วนั้น อาจทำให้เกิดผลต่อกาพัฒนาคนอน่างมีคุณภาพที่ให้เด็กเป็นเจ้าของ project แล้วสังเคราะห์โปรเจค ของตนของ นำมาสู่ตนเอง ให้เกิดข้อเรียนรู้ขึ้น ซึ่งถ้าทำได้อย่างนั้ผบที่เกิดขึ้น จะเกิดได้หลาย มิติมากยิ่งขึ้น....
*********************************************************
ธีระวุฒิ ศรีมังคละ
๗ สิงหาคม ๒๕๕๗ ...
ชื่นชมครับ ตอนผมอายุเท่าน้อง ผมทำไม่ได้แบบนี้แน่นอนครับ รักษาสิ่งเหล่านี้ไว้นะครับ
ขอร่วมชื่นชมครับ ที่เชียงยืนพิทยาคมน่าจะพร้อมรับAECแล้ว