เวลาเด็กได้ยินคำว่า เรียน จะไม่อยากเรียน แต่ถ้าบอกให้เล่นละก็ชอบแน่นอน
ณ ห้องเรียนของเด็กป.1
ครูอ้อยคนสวย:"เด็กๆ เรามาเล่นกัน"
หนูแก้มเจ้าปัญหา:"เล่นอะไรคะ"
ครูอ้อย:"เล่นขายของ เบื่อแล้ว เล่นซักผ้ากันดีกว่านะ"
ว่าแล้วก็ตักน้ำใส่ถัง แล้วให้ เด็กๆหยิบผ้าเซ็ดหน้าของตัวเองขึ้นมา ซึ่งก็ผ้าเกือบดำกันทุกคน
ครูอ้อย:"วิธีซักผ้า ทำอย่างนี้นะ "
เมื่อทำให้ดูเป็นตัวอย่างแล้วก็ให้ เด็กๆทำตามบ้าง
ครูอ้อย:"ตอนบ่าย เมื่อผ้าแห้งแล้ว เราจะมีดูกันว่าของใครใหม่ที่สุดนะ"
ตกบ่ายพบว่า ของทุกคนยังดำกันอยู่
ครูอ้อย:"วันอังคารหน้าเราจะมาแข่งซักผ้าเช็ดหน้า กันใหม่นะ คราวนี้ใครสะอาดที่สุด และสกปรกที่สุด จะประกาศหน้าห้องเลย"
ในตอนเย็นๆหลังเลิกเรียน และวันเสาร์-อาทิตย์ พ่อแม่หลายคน งงกันลูกตัวเองที่เห็นลูกฝึกซักผ้าเช็ดหน้ากันทุกวัน
พร้อมกับเสียงบ่นที่ว่า
"การซักผ้านี่เหนี่อยนะแม่ ยิ่งถ้าผ้าสกปรกมากๆ ก็ซักยากนะ ผมจะไม่เล่นสกปรกแล้ว"
ดีมากเลยนะครับ ตัวอย่างจริงทำให้เข้าใจได้ง่ายกว่าการสอนที่เป็นคำพูด
ครูอ้อย
เป็นการบูรณาการ การเรียนการสอนที่เข้าใกล้ชีวิตจริงได้มากคะ เป็นตัวอย่างที่ดีคะ