อะไร ๆ ก็ไม่แน่นอนจริง ๆ
วันนี้ต้องเข้ามาทำธุระในมหาวิทยาลัยหลังจากที่ไม่ได้ไปเห็นมาเนิ่นนานกว่าสองเดือนแล้ว เป็นการกลับไปที่ทำให้เห็นว่าอะไรหลาย ๆ อย่างได้เปลี่ยนไปจากที่เราเคยจดจำได้ สถานที่หลายอยู่ที่เคยเป็นที่ประจำก็ถูกเปลี่ยนแปลง ทำให้คิดได้ว่า อะไร ๆ ก็ไม่แน่นอนจริง ๆ เวลาไม่ถึงสามเดือน ทุก ๆ อย่างเปลี่ยนไปได้เร็วมาก
ช่วงบ่ายก็กลับเข้ามาโรงเรียนตามปกติ วันนี้ผมไม่มีกิจกรรมการเรียนการสอน จึงมีแต่งานประจำนั่นคืองานเอกสาร กลายเป็นหน้าที่ที่ใครก็ห้ามแย่งไปแล้ว เทอมหน้าหากผมไม่ได้อยู่ที่โรงเรียนนี้แล้ว คงมีแต่คนคิดถึงแน่ ๆ เพราะไม่มีใครช่วยทำงานเอกสารสัพเพเหระต่าง ๆ ให้กับโรงเรียนอีก
ว่าแล้วก็เริ่มไม่อยากจากไปไหนเลย...คิดถึงพวกตัวน้อย
