มีคนรุมแซวดิฉันว่า.แหม!..ดูดิฉันจะมีความสุขกับการเขียนเรื่องตามหานางฟ้าซะจริงๆ....แน่นอนซิคะ...ความรักเป็นอะไรกุ๊กกิ๊กที่ทำให้เราอมยิ้มได้.....
      แท้จริงแล้วดิฉันล๊ะ....อยากจะเขียนงานใจจะขาด.....วันนี้เช้าขึ้นมา
ลูกสาวมีอาการเดิม..แม่จ๋าหนูไม่อยากไปโรงเรียน ....คุยกันพักใหญ่แกบอกว่าอยากอยู่บ้านกับดิฉัน"คิดถึงแม่"....แต่ทว่าดิฉันไม่สามารถตอบสนองแกได้...จึงสัญญาไปว่าวันนี้แม่จะไปรับหนูเร็วๆค่ะ  วันนี้ดิฉันมีเรื่องด่วนที่ต้องใช้สมาธิในการเขียนขอเงิน,,,,,การได้ไม่ได้ขึ้นอยู้กับความบรรจงในการเขียน....เตรียมการประชุมกับผู้ใหญ่...ที่ต้องระมัดระวังเพี่อผลักดันให้งานกิจการนักศึกษา...ใช้กระบวนการการจัดการความรู้อีก 1node (ฝันว่าจะฉลุย!) ตรวจต้นฉบับให้ สคส.ตามที่คุณจ๊ะจ๋า ขอไว้  คุณตุ่ม (สคส.)โทรมาขอให้ปรู๊พงานเขียนเกี่ยวกับ UKM ที่เธอทำไว้แล้ว อีกทั้งช่วยดู concept รวมในโปสเตอร์เครือข่าย....ดิฉันแอบชมตัวเองยิ้มในใจ....ทำไมดิฉันเก่งจัง...(555.....)
       ทันใดนั้นดิฉันก็ฉุกคิดขึ้นได้ว่าอย่ามัวแต่หลงตัวตนจงรีบทำเพราะดิฉัน....อาจจะเสมือนไร้ความสามารถไปเลยก็ได้ หากขาดการจัดการสมาธิที่ดี..ดิฉันคิดถึงผู้ใหญ่...ท่านสอนว่า...."การทำงานให้ทำทีละอย่างตามลำดับความสำคัญ....อย่าทำตามความชอบและอย่านำหลายเรื่องมาปนกัน....มันจะทำให้สมาธิเราลดลงที่สำคัญงานที่ออกมาจะไม่แหลมคมเท่าที่ควรจะเป็น...."