รักเอย รักของเราที่วาดหวัง
ให้ถึงฝั่งฝันวันวิวาห์ที่ใจหมาย
ทุกๆวันจะมีเธออยู่ข้างกาย
ให้สองกายได้อิงแอบใกล้ชิดกัน
        แต่รักเอยไฉนเลยต้องมาจบ
เหมือนมาพบตนหยุดที่ปลายเหว
ใจร้อนรุ่มสุมดั่งเป็นเทียนเปลว
แทบแหลกเหลวดับสลายสิ้นชีวี
        ด้วยรักเราเกิดขึ้นแม้แตกต่าง
แต่ก็สร้างความรักที่สดสวย
แต่เพราะศาสน์สองเราไม่อำนวย
จึงไม่ช่วยให้เราลงเอยกัน
        เกิดชาตินี้ตัวเราขออภิวาท
เกิดชาติหน้าขอพานพบเจอกันใหม่
ขอรักเราไม่ต้องจากกันห่างไกล
ไม่มีสิ่งใดพรากเราไปจากกัน