เรื่องเล่าจากรถตู้

 วานก่อนกลับจากไปรับใช้ประชาชน ที่บางแสน นั่งรถตู้สาย "บูรพา อนุสาวรีย์" หลังจากขึ้นบูรพาวิถี เห็นป้าย "ดินแดง" ก็หลับตาพักสมอง เพื่อเตรียมตัวไปร่วมประชุม Thai Pod ที่ โรงแรมเอเซีย

 ตื่นขึ้นมา ได้ยินเสียง คนขับรถตู้ โวบวาย เสียงดัง "ใคร รู้ จัก ทางบ้างนี่"

 ลืมตาตื่นจากงีบไปได้หน่อยเดียว เอ เส้นทางนี้ มันพระราม ๒ กำลังจะไป สมุทรสาคร นี่นา

 ไม่มีเสียงตอบจาก หนุ่มสาว ใน รถตู้สักคน 

 ทั้งๆที่ ทุกคน กำลัง ก้มหน้า ก้มตา เล่นเนท


 ไม่มีใครสักคน จะเปิดดู GPS หาเส้นทางไป อนุสาวรีย์

 เดือดร้อน คนแก่ เกษียณ ราชการ มองไปมองมา ผิดทางแน่แน่ ให้เลี้ยวกลับ

 กว่าจะหาทาง สุขุมวิท เส้นหลักต้องใช้ สายตา กับ ประสบการณ์ เติม ด้วย ปัญญา ในการนำทาง ทั้งทั้งที่ ไม่ค่อยคุ้นทาง แถมไม่มี เนท ใช้หา GPS อีกต่างหาก


 รถวิ่งมาเห็นต้นทางรถไฟฟ้า ที่ซอยแบริ่ง รีบกระโดด ลงจากรถทันที ไม่รีรอ เพราะ ต้องรีบไป ประชุม ที่ โรงแรมเอเซีย

 ก็ไม่รู้ว่า รถตู้จะไปถึง อนุสาวรีย์ เวลาใด 

 แต่ที่ แปลกใจ คือ "สังคมก้มหน้า แทนที่จะ ใช้ สติ ปัญญา ช่วยหาเส้นทางจาก GPS ทุกท่าน กลับ เปิด ดูโน่น ดูนี่ จาก FB ไม่ใส่ ใจกับ การหลงทาง 

JJ14 ฅ ฅนเดิม (310714)