น้ำกลิ้งบนใบบัว


น้ำกลิ้งบนใบบัว ​ดูตัวรู้ในจิตตน

น้ำกลิ้งบนใบบัว

น้ำกลิ้งบนใบบัว 
ดูตัวรู้ในจิตตน

แน่วแน่ไม่สับสน 
สติตามลมหายใจ

หยดน้ำที่กลอกกลิ้ง 
เฝ้าวิ่งวนบนผิวใบ

ลมโชยระเหยไป 
ดั่งตัวคิดล้วนมายา

ภูสุภา

๓๐ กรกฎาคม ๒๕๕๗

หมายเลขบันทึก: 573524เขียนเมื่อ 30 กรกฎาคม 2014 08:28 น. ()แก้ไขเมื่อ 14 ธันวาคม 2014 11:39 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (7)

บัวเรียนรู้น้ำ ว่าน้ำทำให้เปื้อนโรค บังจึงแก้ปรับตน ให้ทนต่อน้ำเพาะเชื้อ สร้างแป้งมาแต่งใบ ทำให้น้ำไม่ซึมลึก- จิตเหมือนบัว สิ่งยั่วเหมือนน้ำเชื้อโรค แป้งเหมือนธรรม ช่วยยังยั้งมิให้ใบบัวสกปรก แต่กระนั้น บัวก็ยังอาศัยน้ำใต้ใบหล่อเลี้ยงให้ตนโต-อยู่ในโลกตกในน้ำ ทำอย่างไรมิให้ใจเปียก นับว่าบัวเข้าถึงขั้วรั้วกั้นโลกแน่เทียวสาธุ...

"สติ"หยั่งดั่งใบบัว

"รู้"ทันทั่วคัว "ปัญญา"

หยาดน้อยแนบแน่นมา

พริ้วลมผ่านก็ผ่านไป

เท่าทันการคิดนึก

เท่ารู้สึกลมหายใจ

ผ่านมาก็ผ่านไป

หลากหลายสิ่งอนิจจัง

(ชื่นใจจัง วิถีกวีคุณหมอเล็ก...น้ำบนใบบัวไดนามิค "เหิรฟ้า"นิ :)

ขอแจมวิถี...สแตร์ติค หยาดหยด(อาจ)ลงบ่อ ก็อนิจจังสดๆมั่งเนาะ ขอบคุณมากค่ะ)

๓๐ กรกฎาคม ๒๕๕๗

สวัสดีค่ะ

ชอบบทกวีนี้ค่ะ สละสลวย สั้น ง่าย ได้ใจความ

คิดถึงนะคะ

ยิ้มกับความคิดและความเป็นจริงของชีวิตครับ คุณหมอภูฯ ครับ

..

ชื่นชมจากใจ

ชีวิตกับจินตนาการ..เป็น..สิ่งคู่..กันมา...แยกได้..ดัง "น้ำที่กลอกกลิ้ง..บนใบบัว"...ที่..ขาดไม่ได้...

ลมโชยละเหยไป...ดังตัวคิด(ดิ)ล้วนมายา...

ชอบ..บันทึกนี้มั้กๆๆๆ..เจ้าค่ะ...ในวงเล็บลบไม่ออก..ตอนนี้..แทปเลต..มันทำตามใจมัน..ไม่ตามใจยายธี..๕..

ดูภาพน้ำกลิ้งบนใบบัวแล้วสวยดีนะจ๊ะ ปรัชญาจากน้ำกลิ้งบนใบบัวก็ลึกซึ้ง  ชวนคิดให้สติดีมากจ้ะ

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี