...........นับเป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขียนกาพย์ฉบัง ๑๖ เนื่องจากถูกจุดประกายจากการอ่านกาพย์ฉบัง ๑๖ ของคุณ พ.แจ่มจำรัส และ คุณพี่หนาน  ทำให้อยากจะลองเขียนดูบ้าง โดยพื้นฐานแล้วผู้เขียนเรียนมาทางสายวิทยาศาสตร์ไม่ค่อยถนัดการใช้ถ้อยคำภาษาเท่าไร แต่ด้วยใจรักอยากจะเขียนอยากเรียนรู้ด้านกาพย์กลอน เพื่อนำไปใช้ในการจัดกิจกรรมการเรียนการสอน  ขอแลกเปลี่ยนเรียนรู้ขอท่านผู้รู้ได้ชี้แนะด้วย ขอขอบพระคุณมา ณ โอกาสนี้

 กาพย์ฉบัง 16    ปล่อยวาง

ค่ำคืนเดือนดับลับฟ้า               มืดมัวทั่วหล้า

อ้างว้างจิตกลับสับสน

ปัญหาถึงคราอับจน                 หลีกหนีมิพ้น

ถาโถมโหมเข้าเศร้าใจ

กระสับกระส่ายหวั่นไหว           วิตกหวนไห้

เจ็บปวดรวดร้าวในทรวง

สุดจะทานทนติดบ่วง              ภาพพจน์หลอกลวง

หัวโขนสวมใส่ได้มา

ลาภยศสรรเสริญเงินตรา        กิเลสโลภา

ทำร้ายดวงใจแหลกลาญ

ลุ่มหลงหัวโขนเนิ่นนาน           เกิดภวังค์ต้าน

ค้นพบปลุกจิตคิดธรรม

หัวโขนถอดวางทันใด             ปลดปล่อยฤทัย

สำรวมสติคืนมา

สุขเกษมเปรมปรีดา              เพิ่มพูนปัญญา

รู้ละเลิกลดปล่อยวาง

อร วรรณดา

๒๘ ก.ค. ๕๗

ขอขอบคุณ  กัลยาณมิตรที่ชี้แนะข้อผิดพลาดค่ะ  ปรับปรุงแก้ไขใหม่ด้านล่างนี้ค่ะ

กาพย์ฉบัง 16 ปล่อยวาง

ค่ำคืนเดือนดับลับฟ้า               มืดมัวทั่วหล้า

อ้างว้างจิตกลับสับสน

ปัญหาถึงคราอับจน                  หลีกหนีมิพ้น

ถาโถมโหมเข้าเศร้าใจ

กระสับกระส่ายหวั่นไหว           วิตกหวนไห้

เจ็บปวดรวดร้าวในทรวง

สุดจะทานทนติดบ่วง               ภาพพจน์หลอกลวง

หัวโขนสวมใส่ได้มา

ลาภยศสรรเสริญเงินตรา         กิเลสโลภา

ทำร้ายดวงใจแหลกลาญ

ลุ่มหลงหัวโขนเนิ่นนาน           เกิดภวังค์ต้าน

ปลุกจิตคิดธรรมนำชัย

หัวโขนถอดวางทันใด             ปลดปล่อยฤทัย

สำรวมสติคืนมา

สุขเกษมเปรมปรีดา                 เพิ่มพูนปัญญา

รู้ละเลิกลดปล่อยวาง


    อร  วรรณดา

ปรับปรุง ๒๙ ก.ค. ๕๗