สรุปบทเรียน ของกลุ่ม การดูพระแท้ ทางไลน์ 15 กรกฎาคม 2557

เมื่อวานมีเพื่อนมาเรียนที่บ้านทั้งวัน จึงเริ่มดึกนิดหน่อย และ ดูเหมือนจะมีคนเข้าเรียนไม่มาก ก็เลยเน้นประเด็นสั้นๆ ตามความสนใจของคนเข้าเรียน

โดยเน้นท่านที่มีเปลือกหอยแล้ว ขอให้ลองส่องดูบ่อยๆ จะชินตากับของแท้ และ จะเห็นความแตกต่างกับพระเก๊

มีท่านหนึ่งดูเปลือกหอยสามชิ้น ที่มีลักษณะภายนอกแตกต่างกันมากพอสมควร

เมื่อขยายแล้วกลับพบว่าทั้งสามชิ้นมีความเหมือนกัน คือมีส่วนเป็นผิวมันแข็งและสะท้อนแสงอยู่ที่สูงหรือเป็นส่วนยอดดูนูนขึ้นมา

โดยมีส่วนที่เป็น ฝุ่นสีขาวดูยุ่ยและไม่สะท้อนแสงอยู่ต่ำกว่าเป็นแบบนี้ทุกจุดทั่วไปแม้กระทั่งส่วนที่เราดูตาเปล่ามีลักษณะนวลขาวแต่เมื่อขยายดูก็พบส่วนที่แข็งเป็นมันอยู่บนส่วนยอดเหมือนกัน ตามลักษณะหลักสอง ในความเก่ามีความใหม่

แต่ความละเอียดระดับนี้ จะยังไม่ข้ามพ้นพระเก๊ไปได้ จึงเตือนให้ระวังลักษณะผิวมันเป็นปื้นๆ ที่ช่างทำมาหลอกเรา ของจริงๆต้องเป็นเม็ดเล็กๆ

ผมจึงตั้งคำถามนำประเด็นว่า....... การส่องเปลือกหอยช่วยแก้ปัญหา "ตาถั่ว" อย่างไรบ้างครับ

ประเด็นคำถามนี้คือ.............. หลักการจำลักษณะปูนเปลือกหอยให้แม่น ทำให้เราไม่หลงเนื้อและได้เรียนรู้กระบวนการเกิดการเปลี่ยนแปลงของผิวนอกและในครับ

และ ถามต่อว่า.......... ปูนเปลือกหอย ต่างจากพระสมเด็จอย่างไร

คำตอบก็คือ พระสมเด็จมีมวลสาร

แล้วมวลสารดูอย่างไร ก็ดูจากลักษณะของมวลสาร ที่มีการกร่อนที่เกิดขึ้นยังไม่ถึงชั้นเนื้อ

สิ่งที่ท่านต้องพยายามจับให้ได้คือ ลักษณะ "ปูนเปลือกหอย" ที่ปรากฏบนองค์พระ ที่ช่างทำไม่ได้ หรือ ไม่เนียน

ลักษณะที่ว่าคืออะไร

ตามกระบวนการ ก็คือ การเคลื่อนตัวจากภายในสู่ภายนอก ความนุ่มนวลในที่ต่ำจะมีลักษณะนวลๆ เกิดขึ้นต่อเนื่องเชื่อมโยงกันไม่แบ่งชั้น ในที่สูงที่เกิดการกร่อนจะมีเม็ดเล็กๆใสๆเกิดขึ้นไม่สม่ำเสมอ ไม่เป็นปื้นแต่มีคราบน้ำมันอยู่โดยรอบบริเวณ ทั้งหมดคือปูนสุกปูนและตั้งอิ้ว เม็ดใสๆที่เกิดขึ้นจะมันวาวสะท้อนแสง