ลายแทง มีลายแทงแผ่นหนึ่งได้ไปตกที่บ้านของน้องนุ้ย     น้องนุ้ย จึงพาเพื่อนๆไปตามลายแทง
พอไปถึงก็เห็นเต่ายักษ์ตัวหนึ่งที่กระดองเขียนว่า    จงพลิกกูขึ้นแล้วจะเจอสมบัติ

ทุกคนก็ช่วยกันพลิกแต่กว่าจะพลิกได้ก็กินเวลาไป 3
ชม.    เมื่อพลิกแล้วก็เจอ......อักษรเขียนว่า    จงคว่ำกูลงไว้หลอกคนต่อไป......   ใครจะไปจำได้  หญิงกลางคนหัวใจวายตายกระทันหัน วิญญานเธอล่องลอยไปพบกับพระเจ้า   พระเจ้าบอกว่าเป็น การทำงานผิดพลาด ที่จริงเธอจะยังมีชีวิตต่อไปได้อีก 10 ปี และสั่งให้นำวิญญานเธอมาคืนร่าง   เมื่อฟื้นขึ้นมา เธอตัดสินใจใช้ชีวิตที่เหลือให้คุ้มค่า เธอเริ่มด้วยการไปผ่าตัดแปลงโฉมเป็นสาว สวยเช้ง เมื่อออกจากโรงพยาบาล ระหว่างเดินข้ามถนนเธอก็ถูกรถชนตายอีกครั้ง   เธอต่อว่าพระเจ้า "ไหนท่านบอกว่าชั้นจะมีอายุอีก 10 ปีไง"
พระเจ้าเขม้นมองเธอ
"โอ ขอโทษที เธอเล่นทำศัลยกรรมจนฉันจำเธอไม่ได้จริงๆ"

 

  ซื้อไม้ขีดไฟ

หญิงคนหนึ่งเรียกลูกชายให้ไปซื้อไม้ขีดไฟ ลูกชายถือเงินกำลังจะออกจากบ้าน
คุณแม่ได้สำทับลูกชายว่า "ซื้อไม้ขีดไฟดี ๆ มานะ หากซื้อที่ไม่ดีกลับมา จะโดนตี"
ลูกชายพยักหน้ารับคำแล้วออกไป ไม่นานนักก็ซื้อไม้ขีดไฟกลับมา
คุณแม่รับไม้ขีดไฟจากลูกแล้วถามว่า "ไม้ขีดไฟนี่ดีหรือเปล่า ?"
ลูกชายตอบว่า "ดีครับ แต่ละก้านดีทุกก้าน ครับ"
คุณแม่ส่ายศีรษะ ไม่เชื่อน้ำมนต์ลูกชาย ทำให้ลูกชายละล่ำละลักพูดอย่างร้อนใจว่า
"ผมลองขีดดูแล้วทุกก้าน ดีทุกก้าน ทำไมแม่ไม่เชื่อผมล่ะครับ !!!!!"

    แม้แต่วันอาทิตย์ก็ไม่ใช่             อาฝาน เปิดร้านเล็ก ๆ รับจ้างย้อมผ้าให้แก่ผู้คนในละแวกใกล้ ๆ ได้รับความนิยมอย่างมาก แต่มีชายคนหนึ่งรู้สึกอิจฉาเมื่อใคร ๆ ต่างพูดถึงความสามารถของ อาฝาน คิดอยากจะหาความยุ่งยากมาให้แก่ อาฝาน วันหนึ่งจึงนำผ้าผืนหนึ่งมาที่ร้านย้อมผ้า แค่ย่างเท้าเข้าประตูก็ส่งเสียงดังว่า
"นี่ ! อาฝาน ! ย้อมผ้าผืนนี้ให้ฉันหน่อย จะดูว่าคุณมีฝีมือย้อมผ้าอย่างไรบ้าง !"
"ท่านต้องการให้ย้อมผ้าเป็นสีอะไรครับ ?"
"ฉันต้องการให้ย้อมเป็นสีชนิดหนึ่งที่เรียกว่า สีอะไรก็ไม่ใช่ !"
"สีอะไรครับที่เรียกว่า สีอะไรก็มิใช?"
"อย่างนี้ไง ! ไม่ใช่สีแดง ไม่ใช่สีเหลือง ไม่ใช่สีฟ้า ไม่ใช่สีดำ แม้แต่สีขาวก็ไม่ใช่ คุณรู้จักไหม ?"
"รู้ครับ ! รู้ครับ !" อาฝานไม่มองชายคนนั้น ได้แต่รับผ้ามาจากเขา "ผมทำให้ท่านได้แน่ ๆ ครับ"
"อะไรนะ ! ทำได้หรือ ?" ถามด้วยความประหลาดใจ "ดีละ! ดีละ! ถ้าอย่างนั้นฉันมารับได้วันไหน ?"
"ท่านมารับได้ใน วันหนึ่งนั้น ครับ" อาฝานพลางพูดพลางโยนผ้าลงบนโต๊ะ
"วันหนึ่งนั้น คือวันอะไร ?"
"ไม่ใช่วันจันทร์ ไม่ใช่วันอังคาร ไม่ใช่วันพุธ ไม่ใช่วันพฤหัสบดี ไม่ใช่วันศุกร์ ไม่ใช่วันเสาร์ แม้แต่วันอาทิตย์ ก็ไม่ใช่ ! ถึง วันหนึ่งนั้น เมื่อไรท่านก็มารับก็แล้วกัน !!!"
   โทรเลขถึงแม่ โทรเลขถึงแม่ "ขอเงินซื้อชุดใหม่ ชุดที่มีใส่เที่ยวกับแฟนครบหมดแล้ว"  โทรเลขถึงลูก "หาแฟนใหม่ ใส่ชุดเดิม"

นับก่อนนอน
หมอแนะนำคนไข้นอนไม่หลับว่า "พอเอนหลังลงนอน ก็เริ่มนับไปเรื่อยๆ"   "เคยทำแล้วครับแต่ไม่ได้ผล พอนับถึงแปดก็สะดุ้งตื่นทุกที"
คือว่าผมเป็นนักมวยเก่า
 
นัดหมอ
"ขอนัดคุณหมอหน่อยครับ หมู่นี้ผมหน้ามืดบ่อยๆ ไม่รู้มีปัญหาเรื่องความดันหรือเปล่า"  "วันศุกร์หน้าบ่ายสองนะคะ"
"นานยังงั้นเชียวหรือ ขอเป็นวันสองวันนี้ไม่ได้หรือ"
"ไม่ได้จริงๆค่ะ คิวแน่นมากเลยค่ะ ต่อให้มีคนยกเลิกนัด
อย่างมากก็เร็วขึ้นวันสองวันเองค่ะ"
"ง้านเลยเรอะ... เออ... แล้วนี้ถ้าเกิดผมตายก่อนจะถึงวันนัดจะทำไงดีฮึ"    "กรุณาโทรมาแจ้งด้วยนะ คะ จะได้เลื่อนคิวคนข้างหลังมา
แทนคุณได้ค่ะ!!!" 

ไม่เชื่อเรื่องนรก
"แม่คะ หนูตัดสินใจแล้วว่าจะไม่แต่งงานกับจอห์น "
"อ้าว ทำไมล่ะลูก "แม่ถามด้วยความประหลาดใจ
"หนูเพิ่งรู้ว่าเขาไม่นับถือศาสนาอะไรเลยและไม่เชื่อว่า มีนรกด้วย"
"ไม่ต้องห่วงหรอกลูก แต่งงานกับเขาเถอะ
เพราะอยู่กินกันไปเขาก็จะรู้เองว่านรกมีจริง "

แสดงหลักฐานก่อน             ชายคนหนึ่งเพิ่งย้ายบ้านเข้าไปอยู่ในชนบท ในวันหนึ่งเขาไปหาซื้ออาหารให้ ไก่ ที่เลี้ยงเอาไว้กินไข่ เขาเจอร้านขายของชำเพียงร้านเดียวที่อยู่ห่างไปประมาณ 5 กิโลเมตร
เมื่อเข้าไปในร้านขอซื้ออาหารไก่ เจ้าของร้านรีบหยิบมาให้ แต่บอกว่า
"ก่อนจ่ายเงิน คุณต้องแสดงให้เราเห็นว่าคุณเลี้ยงไก่จริงๆ เรากลัวว่าคนซื้อจะเอาไปกินเอง หรือ เอาไปใช้อย่างอื่น คนเลี้ยงไก่จริงๆ ถึงจะซื้ออาหารไก่ได้"
ชายคนนั้นคิดว่ามันเป็นเรื่องที่ไร้สาระที่สุดที่เขาเคยพบมาจึงเกิดการโต้เถียงกัน ในที่สุดเขาก็ยอมแพ้ ขับรถกลับบ้านอุ้มไก่ตัวหนึ่งไปให้เจ้าของร้านดูเขาจึงซื้ออาหารไก่ได้
           สัปดาห์หนึ่งผ่านไป ชายคนนั้นไปซื้ออาหารหมาที่ร้านเดิม ด้วยความสะเพร่าเขาลืมอุ้มเจ้าหมา มาด้วย เจ้าของร้านยืนกรานที่จะต้องเห็นตัวหมาก่อนจึงจะยอมขายให้ เขาต้องเสียเวลาย้อนกลับมาอุ้มหมา กลับไปจึงสามารถซื้ออาหารหมาได้
            สองสามวันต่อมา ชายคนนี้ได้ไปที่ร้านเดิมอีกครั้ง คราวนี้เขาถือกล่องรองเท้าที่ปิดฝาไว้อย่างมิดชิด แต่เจาะรูเล็กๆ ไว้รูหนึ่ง
เมื่อเดินเข้าไปในร้าน เขาวางกล่องลงบนเคาน์เตอร์
"ลองเอานิ้วแหย่ลงไปในรู แล้วจิ้มเอามาดมดูซิ" ชายคนนั้นบอกเจ้าของร้าน
หลังจากเจ้าของร้านแหย่นิ้วลงไปและควักออกมาดมดูก็ร้องลั่น
"เฮ้ย! นี่มันอึนี่..."
"เออ ขอซื้อกระดาษชำระม้วนนึงซิ"
  แข่งขันขันฉลาด ขุนนางมองโกลคนหนึ่ง แข่งขันความฉลาดกับชายยากจน ชื่อ ลาชาง ผู้มีชื่อเสียงด้านความฉลาดเป็นหนึ่งในเวลานั้น เขาเที่ยวตามหาไปทุกทิศทาง ในที่สุดได้พบ ลาชางนั่งพิงต้นไม้ใหญ่ และกำลังสูบบุหรี่อย่างสบายใจ ขุนนางตะโกนลงมาจากหลังม้าที่ขับขี่อยู่ว่า "ลาชาง ! ได้ยินว่าแกเป็นคนฉลาดที่สุด ใช่ไหม !"
        ลาชางตอบว่า "ท่านไม่ควรพูดอย่างนี้ แต่ว่าผู้คนต่างพูดกันว่า ผมค่อนข้างฉลาด
ครับ"
ขุนนางพูดว่า "ดีแล้ว ! วันนี้แกกับฉันมาแข่งขันความฉลาดกันดีกว่า หากแกหลอกฉันได้ ฉันจะยกม้าตัวนี้ให้แก แต่หากหลอกฉันไม่ได้ ฉันจะใช้ดาบเล่มนี้ตัดคอแก" พูดพร้อมกับดึงดาบออกมาจากข้างกาย "ลาชาง ! เห็นดาบของฉันไหม ?"
        "เห็นแล้วครับ แต่ว่าวันนี้ผมไม่อาจแข่งความฉลาดกับท่านได้ครับ" ลาชางพูดอย่างร้อนใจ "ความฉลาดของผมตอนนี้เก็บอยู่ในถุงใบหนึ่ง วันนี้ผมไม่ได้นำถุงนั้นมาด้วยครับ หากว่าถุงนั้นอยู่กับผม ผมจะไม่กลัวท่านเลยครับ"
        ขุนนางโกรธ พูดว่า "ถ้าอย่างนั้นแกรีบไปนำถุงใบนั้นมาซิ ฉันจะคอยแกอยู่ตรงนี้"
        "ที่นี่ไกลจากบ้านของผมเหลือเกิน ไปแล้วไม่รู้จะกลับมาได้ตอนไหน อย่างนี้ดีกว่าครับ หาวันอื่นแข่งกันดีกว่าครับ วันนี้ผมไม่มีเวลาจริง ๆ ครับ"
        "ไม่ได้ ! วันนี้เราจะต้องแข่งขันกันให้ได้ หากว่าเดินไปช้ามาก แกก็ควบม้าของฉันไปซิ"
        "ไม่ได้ครับ ไม่ได้ครับ วันนี้ผมไม่มีเวลาจริง ๆ ครับ"
        "ทำไมไม่มีเวลา?"
        "ท่านไม่เห็นหรือครับว่า ผมกำลังนั่งยันต้นไม้นี้อยู่ ต้นไม้จะล้มอยู่แล้ว ผมไม่ยันไว้ไม่ได้ครับ !"
        "มา ! ฉันยันแทนแกก่อน แกรีบไป รีบมา นะ" พูดจบก็ส่งม้าให้ลาชาง แล้วเข้าไปนั่งยันต้นไม้แทน
        "ฮ่า ! ฮ่า !" ลาชางขึ้นขี่ม้าแล้วหัวเราะ "นี่ไง ! สิ่งที่ท่านอยากให้ผมหลอกท่าน !"
พูดจบก็ควบม้าจากไป

ขอบคุณที่ชม
ชายหนุ่มอ่านหนังสือพิมพ์ พบเรื่องของนักแสดงสาวสวย
แต่งงานกับนักกีฬา
ที่มีชื่อเสียงโด่งดังแต่ไอคิวต่ำเหลือหลาย
เขาจึงหันไปพูดกับภรรยาว่า "ทำไมผู้ชายโง่ๆ ถึงได้เมียสวยนะ"
"จะเพราะอะไรก็ช่างเถอะ แต่ขอบคุณนะที่ชม "ภรรยากล่าว


รถถูกขโมย
"พ่อครับๆ "ลูกชายตะโกนจากในสวน "รถถูกขโมย "
"เห็นไหมว่าใครเอาไป " "เห็นครับ
 "จำหน้าได้ไหม " "จำไม่ได้ แต่ผมจดทะเบียนรถเราไว้แล้ว "