คนไทยรู้จักนิสัยกันแล้ว ทำงานร่วมกันยังพอเดาใจกันได้ แต่ต่างชาตินี่...หนักใจจัง

วันนี้ขอนำเสนอบันทึกที่ยังเป็นอนาคต ยังไม่เกิด  แต่จะเล่าถึงอดีตและประสบการณ์ผ่านมาก่อน  และจะนำประสบการณ์ในอดีตมาปฏิบัติ  เพื่อไม่ให้เกิดสิ่งที่ไม่พึงประสงค์อีกต่อไป

   

ครูอ้อยต้องทำงานนอกเหนือจากการสอน  ก็คือ  ดูแลครูจ้างชาวต่างประเทศ  ซึ่งโรงเรียนได้ทำสัญญาจ้างจากบริษัทแห่งหนึ่ง

เมื่อภาคเรียนที่ผ่านมา  ครูจ้างได้สับเปลี่ยนไปจากคนเดิม  เนื่องจากสาเหตุบางประการ  ภาคเรียนนี้  ครูอ้อยจึงมีเพื่อนร่วมงานใหม่อีก 1 คน

เมื่อเช้านี้  เธอมาถึงโรงเรียน  แต่เช้า  ประมาณ 07.15 น.  เธอมาทักทายครูอ้อย และเซนต์ชื่อการมาทำงานในห้องพักของครูอ้อย

เธอชื่อ  แอม  อามีด้า  ชาวฟิลิปปินส์  ครูอ้อยขอฝรั่งชาวยุโรป  แต่ไม่ได้  เคยได้ชาวอังกฤษ แต่ขี้อาย  ไม่ค่อยพูด  แต่  มิสแอมคนนี้ช่างพูด  ถามโน่นถามนี่  เหมือนคนไทยเลย

ครูอ้อยได้ฝึกภาษาบ้าง  และชอบตอนที่เธอคุยว่า   แม่ของเธออายุน้อยกว่าครูอ้อย  แต่แก่กว่าครูอ้อย  ครูอ้อยเลยยิ้มแก้มปริ

นอกจากดูแลการเซ็นต์ชื่อแล้ว ครูอ้อยต้องตามไปนิเทศสังเกตการสอนของเธอ  เป็นโอกาสบางครั้งใน 1 สัปดาห์  ดูแลสวัสดิการการกินอาหารกลางวันด้วย

ดีกว่าภาคเรียนที่แล้วแน่  เพราะเป็นผู้หญิงเหมือนกัน  มาพักด้วยกันกับครูอ้อยก็ได้

ปัญหาอย่างอื่น  ก็คงไม่เห็น  เพราะเธอมาโรงเรียนก่อนเข้าแถว  มาดูห้องเรียน  มีสื่อการสอน  และการพูดคุยก็ดี  รู้จักการฝากเนื้อฝากตัว 

เธออายุ 27 ปี  รุ่นเดียวกับลูกสาว  ครูอ้อยคนโต อิอิ  มีลูกเยอะดี