๑๕  มิถุนายน ๒๕๕๗

เรียน เพื่อนครู ผู้บริหารและผู้อ่านที่เคารพรักทุกท่าน

วันจันทร์ที่๙. มิถุนายน. ๒๕๕๗. เช้านี้เดินทางไปโรงเรียนอนุบาลวัดบางนางบุญในฐานะหัวหน้าวิทยากรโครงการรณรงค์ป้องกันยาเสพติดแบบเคลื่อนที่(Mobile Team) จังหวัดปทุมธานี ใช้ชั้นล่างอาคารอเนกประสงค์ที่ได้รับพระราชทานจากสมเด็จพระเทพรัตรราชสุดาฯสยามบรมราชกุมารีเป็นที่อบรมและจัดกิจกรรม. วิทยากรซึ่งเป็นตำรวจทำหน้าที่ทั้งพิธีกรบรรยายส่วนเจ้าหน้าที่สาธารณสุขนำนิทรรศการมาจัดแสดง. ผู้เข้าอบรมเป็นนักเรียนที่กำลังศึกษาในระดับม.๑ถึงม.๓บรรยากาศสนุกสนานไม่เครียด. สายๆกลับสำนักงานขึ้นทำงานที่ห้อง. ท่านรองฯประพฤทธิ์ บุญอำไฟรายงานผลการไปดูห้องเรียนที่โรงเรียนอนุบาลให้ทราบว่า. ตามที่ปกครองร้องเรียนว่ารือนมากไม่เหมาะสมเป็นความจริงตามร้องแต่โรงเรียนจะแก้ปัญหาด้วยการเปิดเครื่องปรับอากาศ บ่ายรับจดหมายน้อยอีกหนึ่งฉบับบอกว่านักเรียนยังต้องทนทุกข์ทรมานกับความร้อนอบอ้าวขาดอากาศถ่ายเทจึงคิดว่าต้องจัดการด้วยตัวเองเสียแล้วเพราะแทนที่จะแก้ปัญหากลับอธิบายเพื่อไม่ต้องแก้ไขปัญหาเสียมากกว่าความอยากเป็นบางครั้งจบลงที่ความสมหวังของตนเองแทนที่จะคิดเป็นโอกาสทำประโยขน์แก่ผู้อื่นได้มากขึ้น . บ่ายคุณมนูญ. เมฆเหลืองเพื่อนซึ่งเป็นนักธุรกิจมาเยี่ยมเลยคุยการบ้านการเมืองกันจนเย็นเพราะอดีตเราเคยทำหนังสือพิมพ์มาด้วยกันแบบเผชิญปัญหาทั้งการงานและส่วนตัวการได้มาพบกันอีกครั้งจึงมีเรื่องเล่าขานแทบไม่หมดไม่เบื่อ

วันอังคารที่๑๐. มิถุนายน. ๒๕๕๗.  ขณะเดินทางมาทำงานบนถนน 345 เกิดอาการเสียดุลการทรงตัวหัวหนักไปหมดจนแทบบังคับรถไม่ไหวแต่ก็แข็งใจขับไปจอดที่ปั้มน้ำมัน. ใจก็เกิดจริตวิตกว่าเส้นเลือดในสมองแตกหรือเปล่า แต่การสั่งการไปยังส่วนต่างๆของร่างกายก็ทำได้. ตัดสินใจเรียกทีมงานจากเขตมารับตัวไปส่งห้องฉุกเฉินรพ.รามาธิบดี หมอตรวจอาการทั้งสมอง หัวใจและความสมดุลของน้ำในหู ก็ไม่พบสาเหตุใดๆ จึงฉีดยาแก้เวียนหัว๑เข็มพร้อมสั่งยาให้กลับไปกินที่บ้านบ่ายกลับมาสำนักงานอาการดีขึ้นแต่ขากลับก็ต้องให้จำลองขับรถไปส่งที่บ้าน

วันพุธที่ ๑๑ มิถุนายน. ๒๕๕๗  เช้าเห็นอาการดีขึ้นสามารถขับรถเองได้นั่งคุยกับผู้มาเยี่ยมอาการที่ห้องสโมสร  และต้อนรับคณะศึกษาดูงานจาก สพป.เชียงราย เขต ๑ ที่มาศึกษาดูงานการจัดการศึกษาโดยครอบครัว สายๆแวะไปโรงเรียนอนุบาลปทุมธานีเพื่อตรวจห้องเรียนป.๑/๗.ที่มีจดหมายร้องเรียนมา เขาไปจัดห้องสมุดเป็นห้องเรียนชั่วคราวปิดหน้าต่างทุกบานแอร์ไม่เปิดใช้พัดลมเปล่าลมร้อนส่ายไปมาเวลา๙นาฬิกาเด็กและครูต่างเหงื่อไหลไคลย้อยกันแล้วเป็นที่เวทนา ผอ.รร.ไม่อยู่ไปส่งภารโรงที่ย้ายโดยการตัดอัตราไปให้ปลายทาง จึงมีรองผอ.รร. ๒คนต้องมารับบทหนักจากการแก้ไขปัญหานี้ ต้องยอมรับว่าเสียอารมณ์กับเรื่องนี้มาก หลวงจ้างผู้บริหารไว้๔คนยังปล่อยให้เกิดปัญหา. ไม่เอาใจใส่แก้ไขเพราะห้องผู้บริหารอาจสบายด้วยเครื่องปรับอากาศเย็นฉ่ำ นักเรียนจะเป็นอย่างไรก็ช่าง สั่งการให้เปิดเครื่องปรับอากาศจนกว่าจะคิดวิธีที่ดีกว่านี้ได้ ส่วนโรงครัวชั่วคราวที่มีการติดเตารมควันเด็กอยู่ด้านข้างอาคารให้ไปหาปล่องควันมาใส่ให้เรียบร้อยและจะส่งคนมาตรวจสอบทุกวัน. ออกไปดูอาคารใหม่ที่กำลังเร่งงานตกแต่งรวมทั้งรั้ว จากนั้นกลับไปทำงานสั่งการเป็นหนังสือไปยังโรงเรียนให้แก้ปัญหาอีกชั้นหนึ่ง ทำงานแฟ้มงานที่เขตจนเย็น. ได้รับแจ้งจากสพฐ. ว่าให้ไปทำงานในวันที่๑๔ - ๑๕มิถุนายน๒๕๕๗เพื่อแก้ไขกฎหมายบริหารงานบุคคลแม้สังขารจะย่ำแย่แน่ใจยังสู้เลยต้องตอบตกลงเย็นไปฟังสวดพระอภิธรรมศพครูอุไรวุ่นนุรักษ์ครูโรงเรียนอนุราชประสิทธิ์ที่วัดชมพูเวกถนนสนามบินน้ำซึ่งคุ้นเคยกันมานานเธอเสียขีวิตด้วยโรคมะเร็ง

วันพฤหัสบดีที่๑๒. มิถุนายน. ๒๕๕๗. ลาพัก๑วันเพื่อให้ช่างมาซ่อมศาลาที่ซื้อหามาหลายปีมาบัดนี้ปลวกรุกรานจนถึงหลังคาเลยต้องรื้อลงใช้ไม้เทียมเป็นหลังคาแทนไม่เก่า. ทำตั้งแต่เช้าจรดเย็นยังไม่แล้วเสร็จ

วันศุกร์ที่๑๓มิถุนายน. ๒๕๕๗. ลาพักผ่อนอีก๑วันช่วยช่างซ่อมศาลาต่อแถมหลังคาโรงรถอีกหน่อยเพราะเจอฝนจะรั่วด้วยมุมลาดเอียงน้อย. แต่สายๆก็แวะเข้าสำนักงานเห็นว่าไม่มีอะไรเร่งด่วนประกอบกับลาพักผ่อนแล้วจึงกลับที่พักโหลดข้อมูลที่สพฐ. ส่งมาให้วิเคราะห์ลองพิจารณารายมาตราเรียงกันไป. ความจริงเรื่องการแก้กฎหมายบริหารงานบุคคลเบื่อเต็มทีแก้กันจนเกือบตลอดชีวิตราชการเพราะอำนาจที่ทุกคนอยากได้จึงยื้อกันไปมาไม่สิ้นสุด. พอเกษียณอำนาจที่แย่งมาก็กลับคืนไปสู่คนอื่นต่อไป เหมือนสมบัติผลัดกันชมเมื่อมีอำนาจควรใช้อำนาจนั้นให้เป็นประโยชน์กับเพื่อนมนุษย์ให้มากที่สุดเกษียณแล้วแม้อำนาจจะหนีไปแต่บารมียังคุ้มครอง

นายกำจัด  คงหนู

ผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต ๑