"ชีวิต" มนุษย์เกิดมาอยู่บนโลกใบนี้จะอุดมไปด้วยสรรพสิ่งที่เรียกว่า...สิ่งที่มี "ชีวิต" และไม่มีชีวิต
ช่วงในวัยเด็ก ๆ ยังไม่ค่อยจะเข้าใจคำว่า "ชีวิต" สักเท่าไหร่...อะไรคือชีวิต...ชีวิตคืออะไร?
พอช่วงเวลาหนึ่งผ่านไป บางคนอาศัยเวลาผ่านไปมากบ้าง น้อยบ้าง ที่พอจะเข้าใจกับคำว่า "ชีวิต"
แต่บางคนก็ไม่ค่อยจะเข้าใจคำว่า "ชีวิต" เอาเสียเลย...ก็แปลกดีน่ะ!!!...
สำหรับตัวของฉัน...พอใกล้ที่อายุมากขึ้นทำให้ฉันเข้าใจ "ชีวิต" ได้หลายอย่าง มากมาย...
เข้าใจถึง "สัจธรรม" คำว่า "ชีวิต" เกิดมาเพื่ออะไร? ทำมาหากินกันเพื่ออะไร?
กอบโกยกันไปทำไม?...พอรู้ พอเห็น ก็ได้แต่ "ปลง อนิจจัง"...เห็นคนที่เขาเป็น เขาทำ เขากอบโกย
แล้วก็ได้แต่นึก "เวทนา" เขาจะนึกขึ้นได้บ้างไหมหนอ? ว่า...สุดท้าย พอตายแล้วเขาก็เอาติดตัวไปไม่ได้
คนเราจะเข้าใจ "ชีวิต" ได้จริงนั้น ต้องเจอกับตัวเอง...เรียกว่า "ได้พบเจอด้วยตนเอง"
จึงถือว่าเป็นครูของตัวเอง ได้เรียนรู้ ได้สอนตัวเราเอง...
คนส่วนใหญ่ในสังคมมนุษย์...ไม่ค่อยนึกถึงเรื่องของ "ธรรมะ"...นึกเพียงแต่ว่า...ทำอย่างไรเพื่อเอาตัวเองให้รอด...
แต่ความเป็นจริงมันไม่ใช่สิ่งนี้ สิ่งเดียว...เพราะชีวิตเกี่ยวพันกับเรื่อง "ธรรมะ" ถ้าเข้าใจหลักธรรมจริง ๆ
จะรู้ว่า...ชีวิตนั้นคืออะไร? แต่สังคมปัจจุบัน ไม่ค่อยนึกถึงสักเท่าไหร่?...ขอเพียงแค่ให้ได้มาไปวันหนึ่ง ๆ เท่านั้น
การที่ตัวเราระลึกรู้ เข้าใจผู้อื่น เข้าใจในความคิด คิดต่อผู้อื่นในเชิงบวก ยินดีต่อผู้อื่นเสมอ
ไม่คิดร้าย ไม่พูดร้าย มีจิตต่อผู้อื่นด้วยหลักธรรม ฉันคิดว่า...นี่คือ การใช้หลักธรรมในการเข้ามาผสมผสาน
กับการใช้ชีวิตประจำวันแล้ว...
และในสังคมมีแบบนี้ทุกคนไหมล่ะ? เพราะเท่าที่เห็น ก็มีแต่พวกที่ไม่ค่อยเข้าใจการใช้ชีวิตสักเท่าไร?...
ดีที่ฉันยังเข้าใจ...สิ่งไหนที่ไม่ดี ฉันก็หนี ฉันก็หลบ...ไม่ขอเข้าใกล้ดีกว่า...
ไม่รู้ว่าใช่หรือไม่ใช่...แต่ ณ ปัจจุบัน ขอให้มีหลักธรรมอยู่ภายในใจก็พอแล้ว...ชีวิต ก็คือ ชีวิต
มีหลักในการนำ คือ หลักธรรมในการดำเนินชีวิต...เฉกเช่น ความแน่นอน คือ ความไม่แน่นอน...
ความไม่แน่นอน คือ ความแน่อน
แม้แต่อำนาจ ก็เสาะแสวงหา หาเพื่อให้ได้มาซึ่งความอยาก...
จนแล้วจนรอด พอใกล้ถึงเวลาลาลับจากโลกนี้ไป...สุดท้ายก็ไปแต่จิต แม้แต่ร่างกายก็ยังเอาไปไม่ได้
และอะไรล่ะที่ติดตัวไป ถ้าไม่ใช่ "กรรมดี - กรรมชั่ว" ที่ตนเองได้สร้างไว้ ณ ชาตินี้ นี่คือ "ชีวิต"
ที่คนเราได้เกิดมาบนโลกใบนี้...
ขอขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ
บุษยมาศ แสงเงิน
๘ มิถุนายน ๒๕๕๗
