คนต่างด้าวในประเทศไทย
ปัจจุบันประเทศไทยใช้ประโยชน์จากแรงงานทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติโดยเฉพาะแรงงานจากประเทศเพื่อนบ้านโดยมีทั้งแรงงานที่ถูกกดหมายและแรงงานที่ผิดกฎหมายหรือ โดยเฉพาะในภาคอุสาหกรรมที่ต้องการแรงงานเพื่อใช้ในการผลิตสินค้าจำนวนมาก ซึ่งแรงงานผิดกฎหมายเหล่านี้ก็อาจถูกนายจ้างหรือคนในรัฐละเมิดสิทธิมนุษยชนเนื่องจากเหตุที่พวกเขาเข้าเมืองผิดกฎหมายได้เช่นกัน
คำว่า “คนต่างด้าว (Alien)” หมายความว่า “คนที่ไม่มีสัญชาติของรัฐ” แต่ด้วยที่บุคคลหนึ่งๆ อาจมีจุดเกาะเกี่ยวที่แท้จริงกับหลายรัฐในขณะเดียวกัน โดยพิจารณาจากความมั่นคงของรัฐในแต่ละสถานการณ์ รัฐหนึ่งๆ จึงอาจยอมรับความเป็นคนชาติของบุคคลในสถานการณ์หนึ่ง แต่ปฏิเสธความเป็นคนชาติในอีกสถานการณ์หนึ่ง
การคุ้มครองสิทธิมนุษยชนของคนต่างด้าว
หากถามว่า กฎหมายของรัฐไทยคุ้มครองสิทธิมนุษยชนของคนต่างด้าวหรือไม่ ?
คำตอบก็คือ คนต่างด้าวก็เป็นมนุษย์ ดังนั้น รัฐไทยก็ย่อมจะต้องคุ้มครองคนต่างด้าวอย่างแน่นอน และคุ้มครองในมาตรฐานเดียวกับที่คนสัญชาติไทยได้รับ เพราะความเป็นมนุษย์นั้นเป็นสิ่งที่ไม่อาจถูกเลือกปฏิบัติ ไม่ขึ้นอยู่กับสัญชาติแต่อย่างใด และไม่ขึ้นอยู่กับความชอบด้วยกฎหมายของการเข้าเมือง
ขอให้ตระหนักว่า รัฐไทยได้ยอมรับที่จะเคารพสิทธิมนุษยชนต่อประชาคมระหว่างประเทศมา ตั้งแต่ พ.ศ.๒๔๙๑/ค.ศ.๑๙๔๘ โดยการประกาศยอมรับปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน (Universal Declaration on Human Rights) ซึ่งต่อมา รัฐไทยก็ยังยืนยันความเชื่อเรื่องสิทธิมนุษยชน โดยการเข้าเป็นภาคีของอนุสัญญาระหว่างประเทศหลายฉบับและที่ชัดเจนที่สุดก็คือ การยอมรับที่จะเคารพในสิทธิในศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์ในหมวดทั่วไปของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยจึงสรุปได้อย่างไม่ต้องสงสัยว่า รัฐไทยมีหน้าที่ต้องคุ้มครองสิทธิมนุษยชนของคนต่างด้าวในประเทศไทย แต่อย่างไรก็ตาม การปรากฏตัวของบทบัญญัติแห่งกฎหมายไทยในเรื่องสิทธิมนุษยชนไม่ได้หมายความว่า คนต่างด้าวจะไม่ถูกละเมิดสิทธิมนุษยชนในประเทศไทย เหมือนกันกับในนานาอารยประเทศ ปัญหาประสิทธิภาพในการบังคับใช้กฎหมายว่าด้วยสิทธิมนุษยชนก็เป็นปัญหาอย่างมากในประเทศไทย
การคุ้มครองสิทธิที่ไม่มีลักษณะของสิทธิมนุษยชนของคนต่างด้าวแต่ในส่วนที่เกี่ยวกับสิทธิที่ไม่มีลักษณะของสิทธิมนุษยชนนั้น รัฐไทยย่อมมีอำนาจที่จะบริหารจัดการในลักษณะที่สนองตอบต่อประโยชน์สำหรับสังคมไทย ซึ่งในบางกรณี รัฐไทยก็อาจเลือกที่จะไม่ให้สิทธิแก่คนต่างด้าว หรือในบางกรณี รัฐไทยก็เปิดพื้นที่ให้คนต่างด้าวมาขออนุญาตใช้สิทธิในประเทศไทยหรือในหลายกรณี รัฐไทยก็เลือกที่จะยอมรับให้คนต่างด้าวในลักษณะเดียวกับที่ให้แก่คนสัญชาติไทย แม้มิใช่เรื่องของสิทธิมนุษยชน แต่อย่างไรก็ตาม เราสังเกตพบว่า รัฐไทยมีแนวโน้มที่จะจำกัดสิทธิของคนต่างด้าว และในหลายสถานการณ์ที่รัฐไทยไม่ยอมรับให้สิทธิแก่คนต่างด้าวในลักษณะเดียวกับคนสัญชาติไทย
ซึ่งจากบทความที่กล่าวมาข้างต้นจะเห็นได้ว่าแม้ภาครัฐจะให้ความคุ้มครองสิทธิของคนต่างด้าว แต่คนต่างด้าวก็ยังคงถูกริดรอนสิทธิในด้านต่างๆเช่นปัญหาด้านสุขภาพ การรักษาพยาบาล การศึกษา การขาดแคลนสาธารณูปโภค ปัญหาด้านเศรฐกิจหรือการประกอบอาชีพ ฯลฯ อยู่ไม่มากก็น้อยโดนคนต่างด้าวจะไม่มีได้รับการคุ้มครองตามหลักสิทธิมนุษยชนเท่าที่ควร ประเทศต่างๆจึงควรหันมาใส่ใจในประเด็นปัญหาต่างๆเหล่านี้ด้วยเพื่อให้คนต่างด้าวซึ่งถือเป็นมนุษย์คนหนึ่งเหมือนเราได้รับการคุ้มครองตามหลักสิทธิมนุษยชนทัดเทียมกับคนปกติทั่วไป
คนต่างด้าวสำหรับประเทศไทยแหล่งที่มา: http://www.archanwell.org/autopage/show_page.php?t...1&s_id=422&d_id=421[19พฤษภาคม 2557]
