เมื่อช่วงปลายเดือนเมษายน ๒๕๕๗...ฉันได้ไปพักผ่อนแถว ๆ ระยอง ชลบุรี...ขากลับน้อง ๆ ก็พาแวะที่ไปที่ตลาดหนองมน เพื่อซื้อของฝาก ๆ น้องสาว + น้องแก้ว...ฉันมายืนดูของที่ร้านป้าขายข้าวหลามร้านหนึ่ง...ฉันยิ้มให้กับป้าเพราะดูแล้วหน้าตาและรูปร่างของป้าคนนี้คล้าย ๆ กับ "แม่บัว" แม่ของฉัน...ป้าขายข้าวหลาม พูดไป มือก็ทำไป...
และแล้วมือที่จับข้าวหลามของป้า...จับไม่ถูก ทำให้ข้าวหลามหลุดมือ...(ในขณะที่ในใจของฉันกำลังคิดว่า...อาการเหมือนแม่ของฉันตอนที่ท่านยังมีชีวิตอยู่เลย...แม่ชอบจับโน่นจับนี่พลาดเสมอ...สุดท้ายคำพูดที่ได้ยิน นั่นก็คือ..."มือไม่มียางเอาเสียเลย"...หมายความว่า...ถ้ามือมียางก็สามารถจับนั่น นี่ ติด ไม่ทำให้ตก หล่น)...ฉันคิดพร้อมกับส่งยิ้มให้กับป้า...และก็เป็นคำเดียวกันกับที่ป้าพูดออกมา เหมือนแม่ของฉันพูดเลย "มือไม่มียางเอาเสียเลย"...๕๕๕...ทำเอาฉันอดยิ้มไม่ได้...
ฉันคุยกับป้าต่อว่า...ป้าพูดเหมือนแม่หนูพูดเลย...สมัยหนูเป็นเด็ก ๆ หนูยังว่าแม่ว่า...ทำอะไร? ชอบให้ตกให้หล่น...ป้าบอกว่า..."ป้าก็ว่าแม่ของป้าเหมือนกัน...ของพรรณนี้อย่าไปว่าใครเขาเชียว...เห็นไหม? ป้าได้รับกรรมนั้นแล้วไง...หยิบของก็ตก ๆ หล่น ๆ...ผู้ใหญ่เขาไม่เอาไปด้วยหรอก เขาฝากไว้กับพวกเรานี่แหล่ะ!!!"...
ถ้าจะจริงอย่างที่ป้าขายข้าวหลามบอกจริง ๆ...มีหลายเรื่องที่ฉันเคยว่าแม่ เช่น จับของตก ๆ หล่น ๆ...แม่ให้หาผมหงอก...แต่ในวัยเด็กฉันก็ขี้เกียจ ไม่อยากหา...ถอนขนจักแร้ แม่ก็เคยใช้ แต่ฉันก็ขี้เกียจ...ฯลฯ ท่านเคยบอกว่า..."มันไม่ไปไหนหรอก"...ถ้าจะจริงอย่างที่ท่านบอกนะ...เขาเรียกว่า "กรรม...อย่าเที่ยวไปว่าคนอื่น" เขา เดี๋ยวเราก็จะพบเจอด้วยตนเอง...กรรมจริง ๆ...คริ ๆ ๆ
ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ
บุษยมาศ แสงเงิน
๘ พฤษภาคม ๒๕๕๗
ขอบคุณครับ แถมเมื่อเราไปว่าคนอื่นเราก็จะขาดสติจนลืมดูตนเองไปด้วยนะครับ
สรุปแล้วได้ซื้อเปล่าครับ..ขอขมากรรมกับคำท่านครับ..
ขอบคุณค่ะ คุณ
+ คุณ 
ไม่ได้ซื้อข้าวหลาม แต่ซื้อขนมจากมาแทนค่ะ คริ ๆ...ไม่เป็นไรค่ะ คนเราพูดคุยกันได้ค่ะ ไม่ถือค่ะ...ขอบคุณนะคะ
ขอขอบคุณสำหรับดอกไม้กำลังใจจากทุก ๆ ท่านค่ะ