เวลา 2 ทุ่มครึ่ง...

   น้องทีมงานมาแจ้งให้ทราบว่าสินค้าบางตัวในสต้อกไม่พอจ่าย เป็นบิลกรุงเทพฯที่ต้องจัดเตรียมเพื่อขึ้นในวันพรุ่งนี้ น้องถามว่าจะให้แทนBatchเลยหรือไม่ ตอบกลับไปว่ายัง ให้หาจนที่สุดก่อน

   และก็หาไม่พบ ในชั่วโมงที่เร่งด่วนต้องจัดเตรียมให้เสร็จก่อน 3 ทุ่ม

   ดูตัวเลขในระบบ มีการทำตัวเลขดข้ามาว่าสินค้าเกิน 293 กล่อง ขณะที่สินค้าไม่พอจ่าย 330 ตัวเลขใกล้เคียง

   ในที่สุดก็ต้องแทน Batch ไป แต่มีงานที่จะต้องให้สะสางในวันพรุ่งนี้คือ

   -สอบถามตัวเลขที่ทำเกินเข้ามาจากแผนก Inventory

   -ตรวจสอบการเบิกจ่ายสินค้า การจัดเตรียมสินค้าว่า มีการจ่ายเกินไปที่ไหนหรือไม่

   -เรียกทีมงานReview ขั้นตอนการทำงาน เพื่อให้มั่นใจว่าถูกต้องหรือไม่

    เป็นครึ่งชั่วโมงที่ให้ทบทวนการทำงานที่ราบรื่นมาทั้งวัน มาติดขัดในครึ่งชั่วโมงสุดท้าย

    แต่มาคิดอีกที ไม่ใช่ครึ่งชั่วโมงหรอก แต่เป็นช่วงหนึ่งของชีวิตการทำงานเท่านั้นเอง

   เพราะชีวิตน่าจะคือการทำงาน การรับรู้ ป้องกัน แก้ไข

   ปล่อยวาง

   และหยิบขึ้นมาพิจารณางานใหม่อีก ไม่มีที่สิ้นสุด

   เพียงแต่เราจะไปยึดติดกับมันมากน้อยแค่ไหน ถ้าปล่อยไม่ได้ วางไม่ลง

   งานนั้นคงจะทำให้เครียดพอๆกับบรรยากาศที่เพิ่งผ่านไปนี้ นี่เอง

   ...บันทึกนี้จึงเขียนขึ้นมา เพื่อ ปล่อยวางงานชิ้นนี้ลง ชั่วขณะ...

   ...เพื่อพรุ่งนี้จะหยิบมันขึ้นมาพิจารณาใหม่...

   ...และคงจะเจอสิ่งใหม่ๆ ให้พิจารณาไปตลอดชีวิต...

     ...............

29 เมษายน 2557

พ.แจ่มจำรัส