ขออนุญาตเอาบท(กวี)เก่ามาเล่าใหม่ค่ะ

บท(กวี)เก่ามาเล่าใหม่


สะบันงา


ฉันมีคนรักสองคน

คนหนึ่งคือคุณ
อีกคนหนึ่งนั้นคือคุณ


ฉันโทรหาคุณทุกวันคู่
ส่วนคุณโทรหาฉันทุกวัน


คุณตัดพ้อฉันว่า ทำไมไม่โทรหาคุณทุกวัน
คุณโทรหาฉันทุกวันด้วยความรัก ความผูกพันและความเป็นห่วง


คุณหวงห่วง พร่ำพรรณาถึงความรัก ความเอาใจใส่ที่คุณมีต่อฉัน
ส่วนคุณเพียงไต่ถามฉันถึงการงาน อากาศ ฟ้า ดินและดวงตะวัน


คุณบอกว่า โลกเปลี่ยนไป แต่โรคหัวใจคิดถึงฉันนั้นไม่เปลี่ยน
คุณเตือนให้ฉันออกกำลังกาย ดูแลสุขภาพและอยู่ให้ห่างไกลจากโรค


คุณบอกเล่าฉันถึงความวุ่นวายของบ้านเมืองด้วยความรักชาติ
คุณสรุปข้อความข่าวคราวบ้านเมืองและถามความคิดเห็นของฉัน


คุณมีลูกของคุณบอกเล่าให้ฉันฟังและลูกคุณรอพบฉันอยู่
คุณมีลูกของเราเป็นตัวเชื่อมสายสัมพันธ์เราพบกันเสมอ


ฉันมีคนรักสองคน

คนหนึ่งคือคุณ
อีกคนหนึ่งนั้นคือคุณ


สะบันงา




บทกวีแบบนี้ เดี๋ยวนี้เขียนไม่ได้แล้ว ขออนุญาตเอาบท(กวี)เก่ามาเล่าใหม่ค่ะ