จานอาหาร..วันนี้..ของวันนี้
มันจะดูดีหรือไม่..ไม่รู้.....ใบไม้มันเกือบจะเน่า..เพราะไม่ได้กิน...
มันเป็นสัดส่วนที่ไม่อยาก..จัดสรรค์
อาณา..บริเวณ..
บนโต็ะ..นั้น..น่าจะเป็น..เทคนิคที่ไม่ปราถนา..เพราะมันเป็นแค่..รังหมา..ก็ว่า..ได้...............
หยิบคำหนึ่ง..ขึ้นมา..บรรยาย
แป้งแผ่นบาง...ตัดวาง..กล้วยเปลี่ยนสีไป..มันเกรียมด้วยความร้อน...รน...พิกลๆ...............
ใบไม้เขียวก้านกลับเป็นสีแดง..เพราะอะไร...พริก..ที่เหลือกิน..แต้มแต่งสีสัน..บนจาน...หรือลิ้นแห่งความอยาก..พูดไม่ได้...
อีกคำหนึ่งที่ถูก..ละเลียดกิน..
กินแบบ..นักการเมือง...เอ๋อไปรึ..เปล่า...
มันเป็นเพียงมุมหนึ่งบนโต็ะอาหาร..ที่.แตกต่าง..จาก..มุมมอง...หรือ..เป็นแค่มุมต่าง..ที่เห็นๆๆ........
ของน่ากิน ยิ่งจัดวางแบบติส ๆ ยิ่งน่ากินแต่น้อยไปมั้ยคะคุณยายธี
เป็นการพิจารณาอาหารตามสภาพแห่งความเป็นจริง....ผ่านลงท้องแล้วไปรวมกัน เพื่อย่อยเลี้ยงร่างกายให้คงอยู่ต่อไปในแต่ละวันค่ะ..
ศิลปะบนจานเปล่า....สุดยอดจ้ะ
ทุกมุมคิดมุมมองของยาย...เป็นศิลป์จริงๆ ครับ
ขอบคุณมากนะครับยายธีครับ
ใบไม้กินได้ด้วยใช่มั้ยครับ
สวัสดีค่ะคุณแสงแห่งความดี..ค่ะใบไม้..รับประทานได้เจ้าค่ะ..ที่นี่มีขายเป็นกล่องพลาสติค..รวบรวมหลายชนิดเลยเจ้าค่ะ...ความจริงยายธีกินผักไม่เป็น..ซื้อมาก็เน่าทิ้งทุกที..อยู่เมืองไทยกับป้าวิก็ดีหน่อย..ได้กินเป็นเพื่อนกันอ้ะะ...ไปถอนเอาจากร่องผัก..ความจริงทานผักสด..ก็ดีแต่กลัวหนอน..อิอิ
สวัสดีค่ะ..คุณพี่ใหญ่(นงนาท สนธิสุวรรณ)..ยายธีจำได้มาจากตอนบวชที่วัด ทรงธรรมกัลยาณีหลวงแม่ท่านสอนให้กินตักอย่างพอดี..ในบาตร..ให้เห็นจริงว่า..เข้าไปออกมาก็เหมือนกันหมด..(ตรงนี้คิดเอาเอง..)..เจ้าค่า