มีโอกาสได้สอนหนังสือในโรงเรียน ปีที่ ๑๐ แล้ว (โอ้..แก่นา) แต่เพิ่งนึกได้ว่า ควรแนะนำให้เด็กอ่านหนังสือด้วยนะ (ทำไมเพิ่งนึกออก) เมื่อไม่กี่ปีมานี่เอง ทำกิจกรรมส่งเสริมการอ่านมาติดต่อกันหลายปี มีความรู้ว่าควรทำอะไรมากขึ้นตามอายุไข และวุฒิภาวะที่เพิ่มมากขึ้น
ปีนี้พาเด็กหน้าเดิมไปงานหนังสือซ้ำ(อีกรอบ) เพราะเคยหลอกให้ไปด้วยหน สองหน แล้วเขาติดกับดักคนแก่กว่า เพิ่งรู้ว่ามันรู้สึกดีนะ เป็นรางวัลสำหรับการสอบไปเรียนต่อของเด็กๆ เป็นรางวัลที่พวกเขารบเร้าให้รับปากว่าจะพาไป
โอ้..มันเป็นรางวัลสำหรับคนสอนหนังสือคนหนึ่งด้วย
การได้แนะแนวทางให้แก่เด็ก โดยไม่บังคับขู่เข็ญ เหมือนกับการปลูกดอกไม้จากเมล็ด ค่อยๆ เอาใจใส่ ไม่คาดหวังว่าดอกที่ได้จะเป็นสีอะไร พอเห็นว่าดอกนั้นผลิบานเราก็ภูมิใจแล้ว
แต่เสียดายอยู่บ้างที่พาเด็กไปได้ทีละไม่กี่คน มันน่าจะต้องเก็บตังค์ซื้อรถคันใหญ่กว่านี้ไหมนะ
