***** ชีวิตของผู้เขียนผูกพันกับสัตว์เลี้ยงตั้งแต่วัยเด็กเพราะที่บ้านจะเลี้ยงสุนัขไว้เฝ้าบ้าน ตัวแล้วตัวเล่าจนกว่ามันจะตายไป จำได้ว่าตัวแรกที่ผู้เขียนเกิดทันชื่อ โจโจ้ เป็นสุนัขพันธุ์ไทย สีดำผสมขาว ต่อมาก็ชื่อมุย เป๊ปซี่ ฯลฯ แต่ละตัวมีลักษณะเด่นคือความซื่อสัตย์ เวลาที่พ่อผู้เขียนไปจับปลาหรือไปทำธุระในเมือง มันจะนอนเฝ้ารถจักรยาน น่ารักมากค่ะ บางทีก็คาบไข่ไก่ซึ่งแม่ไก่ไข่ไว้นอกเล้ามาให้
***** เมื่อโตขึ้นน้องสาวของผู้เขียนเลี้ยงสุนัขพันธุ์ผสมชิสุทอย ต่อมาผสมกับพุดเดิ้ล ตัวแม่ชื่อมายมายด์ ลูกที่ผสมกับพุดเดิ้ลคือ ไหมไทย เจ้าตัวนี้จึงตัวโตกว่าแม่ของมัน และสิ่งที่อยากแบ่งปันคือ แม้สุนัขจะพูดไม่ได้แต่พวกมันเข้าใจได้ด้วยการสื่อสารและสัมผัส หลายครั้งเวลาผู้เขียนไปเยี่ยมน้องสาวก็จะช่วยอาบน้ำให้ พวกมันมีความสุขมาก ถ้าพูดได้คงขอบใจ 555 นี่คืออีกหนึ่งวิธีในการดูแลสุขภาพของพวกมันค่ะ ขอนำภาพหลังอาบน้ำเสร็จรอเช็ดขนให้แข็งมาฝากค่ะ
หมาแมว เป็นสัตว์เลี้ยงที่ใกล้ชิดคนและน่ารักมากๆ ค่ะ
บ้านพี่สาวก็เลี้ยงหมาจนล้อกันว่า... ลืมไปหรือเปล่า เขาเป็นหมานะ ไม่ใช่คน...ฮาๆๆๆ
เลี้ยงแล้วก็รักผูกพัน ต้องเรียนรู้ที่จะทำใจด้วยค่ะ ไม่งั้นเศร้านานเมื่อเขาจากไปค่ะ ;)
ต่างสายพันธุ์ต่างนิสัย ต่างจิตใจ น่าเรียนรู้ครับ
เอาใจใส่อย่างดีมีความผูกพันแสนรู้ น่ารักมากค่ะ