ให้ลูกเรียนรู้ค่าของเงิน...จากหยดน้ำยาง


คืนนี้เป็นคืนแรกที่เริ่มต้นกรีดยางในสวนหลังบ้าน(หลังจากฝนตกอย่างหนักเมื่อช่วงสงกรานต์ และได้เบิกหน้ายางไปเมื่อสองวันก่อน)

ดวงใจอยากตามพ่อเข้าไปในสวนด้วย

หลังจากที่เอาแม่ขึ้นนอนแล้ว ในขณะที่พี่เพชรนั่งขายของอยู่ในร้าน... ช่วงหัวค่ำ

..

ที่ผ่านมา... ลูกไม่เคยร้องขอตามพ่อเข้าไปในสวนเลยสักครั้งเดียว

แต่มาวันนี้...คืนนี้ ดวงใจอยากตามพ่อเข้าไปในสวนจริง ๆ ด้วยการแต่งตัวรอพร้อมกับเตรียมไฟฉายใส่ไว้ที่หัว เหมือนที่เคยเห็นพ่อมาก่อนหน้านี้....ด้วยความเคยชิน

พ่อมองดูลูกด้วยความเอ็นดู และสงสาร เพราะการเดินท่องไปในสวนยางยามค่ำคืนนั้น ไม่ใช่เรื่องสนุกสนานเลย

ในความมืด... มีทั้งสิ่งที่มองเห็นและมองไม่เห็น ทั้งสัตว์มีพิษและอันตรายอื่นๆ มากมายหลายอย่าง จนแทบจะบอกปฎิเสธลูกไปเดี๋ยวนั้น

แต่ด้วยเห็นว่า...ลูกมีความตั้งใจเป็นกำลังที่จะตามพ่อเข้าไป จึงไม่อาจที่จะปฏิเสธความตั้งใจของลูกลงได้

แต่ถึงแม้ว่าลูกจะเดินอยู่ในความมืด... พ่อก็ยังสัมผัสถึงความกระตือรือล้นของลูกได้

ทั้งน้ำเสียงและอากัปกริยาที่ลูกแสดงออกมา

...

...

...

ในความเงียบ ........ยามค่ำคืน ขณะที่เราเดินไปด้วยกัน

...

...

สักพักหนึ่ง ดวงใจก็ถามพ่อว่า..."พ่อไม่เหงาหรอกหรือ? ที่เดินท่อง ๆ ในสวนแบบนี้คนเดียว"

..

ได้ตอบลูกไปว่า...."ในความเงียบแบบนี้แหละดี มันทำให้พ่อมีสมาธิ และใจจดจ่ออยู่กับงานที่พ่อทำ ไม่วอกแวก หากพลาดพลั้งไป ปลายมีดที่คมกริบในมือพ่อนี้ มันอาจเป็นอันตรายกับพ่อได้"

..

..

และมีหลายคำถาม หลายถ้อยคำ..... ที่ลูกได้พูดคุยกับพ่อ

ตลอดเวลาร่วมชั่วโมงทีเดียว.. ที่ลูกอดทนเดินเป็นเพื่อนพ่อ ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ แต่ลูกกลับไม่บ่นสักคำ พร้อมกับยิ้มและบอกพ่อว่า..."จะเดินเป็นเพื่อนพ่อจนกว่าพ่อตัดยางแปลงนี้เสร็จ"

..

(พ่อคิดในใจว่า...ลูกคงเดินไม่ไหวหรอก หากงานแล้วเสร็จต้องใช้เวลา ประมาณ 3 ชั่วโมงทีเดียว)

..

แต่พ่อก็ไม่ได้พูดอะไรออกไปหรอกนะ พ่อปล่อยให้ดวงใจพูดคุยเป็นเพื่อนพ่ออยู่อย่างนั้น ....

ระหว่างทางที่พ่อทำหน้าที่ของพ่ออยู่นั้นเอง ... ลูกได้พูดถามพ่ออีกว่า....

"พ่อจ๋า..กว่าน้ำยางจะเต็มจอกเนี่ย!! พ่อต้องตัดกี่วันจ๊ะ?."

"และพ่อทำงานแบบนี้ ...เหนื่อยมั้ยจ๊ะ?"

..

..

พ่อยิ้ม...และได้ตอบลูกไปว่า...

"ก็ประมาณ 2-5 วัน แหละ แล้วแต่ว่ายางต้นไหนจะมีน้ำยางออกดี "

..

..

"การทำงานทุกอย่างมันเหนื่อยทั้งนั้นแหละลูก อยู่แต่ว่าเราจะเลือกเหนื่อยแบบไหน หากเราเรียนสูงๆ...เราก็ได้ทำงานที่ใช้สมองมากกว่าแรงกาย มันก็เหนื่อยไปอีกแบบหนึ่ง แต่มันก็ไม่ลำบากและเหนื่อยเท่านี้นะลูก"

"แบบพ่อเนี่ย!!ไม่เป็นไร เพราะพ่อแก่แล้ว และพ่อเลือกที่จะเป็นชาวสวนเอง มันเหนื่อยก็จริงอยู่ แต่ในชีวิตบั้นปลายของพ่อมันมีความสุขไปอีกแบบหนึ่งนะลูก..."

..

..

"ลูกเห็นมั้ย!! กว่าพ่อจะได้เงินมาให้ลูกใช้กินขนม ไปโรงเรียนนั้นนะ มันไม่ใช่จะได้มาง่าย ๆ นะ"

"เพราะฉะนั้นเงินที่พ่อได้มา และเอาไปให้ลูกได้ใช้นั้น มันจึงมีค่ามากเลยทีเดียว ลูกเห็นใช่มั้ย!!"

...

...

(พ่อหยุดพูดไป...สักครู่)

"เราต้องรู้ค่าของเงินนะลูก!!"

...

...

...

หลังจากนั้นอีกไม่นาน... พ่อก็ตัดสินใจพาดวงใจไปส่งบ้าน

ระหว่างทาง สังเกตว่า...ดวงใจพูดน้อยลง นิ่งมากขึ้น...

...

พ่อรับรู้ได้อย่างหนึ่ง...

ขณะที่พ่อเดินจูงมือลูกกลับบ้าน......

ค่ำคืนนี้... พ่อได้พูดสอนให้ลูกรู้ค่าของเงิน.. จากหยดน้ำยางที่ลูกเห็น....

หมายเลขบันทึก: 566269เขียนเมื่อ 18 เมษายน 2014 18:33 น. ()แก้ไขเมื่อ 14 พฤษภาคม 2015 14:49 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (16)

เรียนคุณแสง...มาส่งดวงใจเข้านอน

ดวงใจได้มาสัมผัสการทำงานของพ่อ เป็นการเรียนรู้ที่เข้าใจได้มากมายกว่าคพูดที่พร่ำบ่นให้รู้คุณค่าของเงินจากการทำงานของพ่อ

ยอดเยี่ยมค่ะ ดวงใจของน้องดวงใจ

...เป็นเวลาที่มีคุณค่ายิ่งระหว่างพ่อ ลูก นะคะ...

เป็นวิธีการสอนที่ดีมากๆ ค่ะ

น่ารัก อบอุ่น และประทับใจในการอบรมและประสบการชีวิตที่ให้กับลูกค่ะ หนูดวงใจจะต้องเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ดี มีคุณภาพอย่างแน่นอน

สวัสดีค่ะ

อ่านไปยิ้มไป :)

บอกน้องดวงใจด้วยว่าคุณน้าหยั่งรากฝากใบดีใจแทนน้องดวงใจ เพราะสมัยคุณน้าวัยเท่าน้อง ไม่เคยมีโอกาสคุยและใช้เวลาร่วมกับคุณพ่อเหมือนน้องดวงใจเลยค่ะ

การทำงานทุกชนิดล้วนเป็นการปฏิบัติธรรม ไม่มีงานต่ำ หากทำด้วยใจสูง ค่ะ

วีรบุรุษ..ในความงาม...ยุทธศาสตร์ในการสอนลูก และลูกที่ใฝ่รู้ ...คือการก้าวสู่สังคมที่ดีในอนาคต

ความรัก ความผูกพัน เป็นความงดงามที่เห็นและสัมผัสได้ด้วยใจจ้ะ

ทุกย่างก้าวที่เดินกลับ..ดวงใจคงเห็นคุณค่าของเงิน...และชื่่นชมในความเข้มแข็งอดทนของพ่อ

เยี่ยมมากค่ะ ทุกวันนี้พ่อ ๆ แม่ ๆ ไม่ค่อยได้สอนหรือทำให้ลูกเห็นว่า กว่าจะได้เงินมาเลี้ยงดูลูกนั้น ยากลำบากเพียงใด

มองเห็นชีวิตการทำงาน

เห้นคุณค่าของเวลา

ขอบคุณมากๆครับ

คุณพ่อเป็นต้นแบบที่ดีของลูกอย่างแท้จริง ชื่นชมพี่เสมอและขอบคุณมากๆครับผม

ขอบคุณอาจารย์ขจิต และอาจารย์ป๊อบ มากครับ

สงวนลิขสิทธิ์ © 2005-2021 บจก. ปิยะวัฒนา
และผู้เขียนเนื้อหาทุกท่าน
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี