การกลับมาของบทกวี.
บางหย่อมฝนพรมชุ่มชื้นผืนดิน
เบาหอมกลิ่นไอแดดที่แผดเผา
แหงนมองฟ้าไม่กล้าเหมือนก่อนเรา
ด้วยแรงเร้าร้อนเกินกว่าเพลินมอง
เพียงผันผ่านกาลฤดูที่ดูเห็น
ไม้ใบเร้นเขียวขจีสีผุดผ่อง
ธรรมชาติเวียนว่ายร่ายทำนอง
นกการ้องก้องเสียงสำเนียงดนตรี
จึงกลับมาพร้อมบทกวีเก่า
ในวันเบาเบาอย่างวัน- วันนี้
ซึ่งเป็นวันที่สุขแสนสบายดี
ด้วยอารมณ์สุนทรีมิตรภาพกัลยา
เป็นการกลับมาของบทกวี
กับวันที่เกือบลืมในคุณค่า
ดั่งคำกวีบทด้อยน้อยราคา
แต่จะกลับมาบันทึกตนฝึกฝนเอย.
.................
ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านครับ
18 เมษายน 2557
พ.แจ่มจำรัส
กวีคือชีวิต วันละนิดคลายหมองหม่น
ร้อยกรองกล่อมกมล ทำให้ตนอารมย์ดี