คนเราเกิดมานับว่ามีบุญอย่างมาก เหมือนเช่น ที่คนเก่าแก่เคยสอนไว้ว่า"เกิดเป็นคนครบ

32 ประการนับเป็นเรื่องประเสริฐ แล้วยิ่งไม่มีโรคภัย เป็นบุญอย่างมาก "

 

             สมอง กับการเรียนรู้เป็นเรื่องมหัศจรรย์อย่างยิ่ง ได้เจ้า สมองก้อนเล็ก ๆ ในหัว

ของเราเกิดมาพร้อม "ใยประสาท" 

 

เมื่อใดที่เราใช้สมองในการแก้ไขปัญหา สมองก็จะมีการสร้างใยประสาทเพิ่มขึ้น แต่ถ้าไม่

ได้ใช้ใยประสาทก็จะถูกทำลายลงไป

 

            อ่านดูเหมือนจะวิชาการสักหน่อย  เพราะพ่อแม่สมัยนี้เลี้ยงลูกแบบเปิดตำรากัน

ไปแล้ว   สมัยก่อน ชอบจริงเจ้าหนังสือ

 

             ประเภท How to ? ทำอย่างไรถึงจะเรียนเก่ง  ทำอย่างไรถึงจะเจ๋ง ทำ

อย่างไรถึงจะ ......... 

 

            เหนื่อยเหมือนกัน  อันนี้เป็นเหตุผลแรกในการสอนลูก คนแรก เพราะไม่มี

ประสบการณ์ตรง  มีเพียงคำบอกจากผู้ใหญ่ที่เขามัก " อาบน้ำร้อนมาก่อน"  เราเชื่อบ้าง

ไม่เชื่อบ้าง ด้วยประสบการณ์ที่ได้จากการเรียนในหนังสือ ตำรา และวิชาชีพพยาบาล

ที่เราร่ำเรียนมา 

 

            แต่พอมีลูกชายคนที่สอง การเรียน การสอน นั้นแตกต่างจากคนโต เพราะ

ประสบการณ์ตรงสั่งสอน สะสม 

 

              เปิดตำราสอนก็แล้ว อะไรก็แล้ว สุดท้ายมาหยุดอยู่ที่ "การเลียนแบบ

พฤติกรรมพ่อแม่" ให้เราพูดเป็นร้อย เป็นพัน  " พูดจนลิงหลับ " หรือ " พูดจนปากเปียกปากแฉะ " หรือ " พูดจนปากฉีกถึงรูหู " ก็เหนื่อยเปล่า 

 

            เด็ก จะเลียนแบบ คำพูด การกระทำ พฤติกรรม จากผู้ใหญ่ที่ใกล้ตัว ไม่ว่าจะ

เป็นพ่อแม่ ปู่ย่าตายาย พี่เลี้ยง คุณครู จำได้เมื่อครั้ง คุณแม่ทะเลาะกับคุณพ่อ ออกอาการ

เก็บอารมณ์ไม่อยู่สติแตก  บรรดาสัตว์ทั้งหลาย ออกจากปาก พรั่งพรูนับไม่ถ้วน 

แถมอาการนักเลงหัวไม้ ทั้งหมัดและเข่าออกมาเป็นพัลวัน  แต่ดีที่คุณพ่อไม่เคย

ปะทะ เลย 

 

            สุดท้ายสิ่งที่ น้องแบงค์ แสดงออกอาการออกมา คือ วิ่งเข้าไปทุบ และเตะ

พ่อ แถมทุกคำพูดล้วนจากคุณแม่ทั้งนั้น

 

copy แล้ว paste เหมือนกันเดะ 

 

            งานเข้าแล้ว !!!

 

         สุดท้ายเมื่อสติ มา ปัญญา ก็เกิด  พฤติกรรมความรุนแรงเกิดขึ้นในบ้าน แม้ว่าจะ

เป็นเพียงล็กน้อย แค่นั้น  แต่ต้องมาตามแก้ไขกัน

 

        หลังจากนั้น หลายวันทีเดียว เราต้องมาปรับกันใหม่ ทุกครั้งเมื่อเกิดความไม่ลงรอย

กัน พ่อกับแม่ ต้อง หามุมสงบ ปะทะอารมณ์กันแทน แสดงออกต่อหน้า  เมื่อเคลียร์กันแล้ว

ค่อยกลับมาหาลูกกันใหม่

 

           การแสดงออกซึ่งความรัก ทั้งการกระทำ คำพูด นั้นต้องแสดงออก เหมือนฝรั่งกันเลย 

 

"รักนะ รักจังเลย"  , " คิดถึงนะ" , "มานะ..มาให้กอดหน่อย" , "คุณแม่รักน้องจังเลย"

 

 และแล้วพฤติกรรมรุนแรงที่เคยมีลูกชายคนเล็ก "น้องแบงค์" ก็หายและลืมไปเอง